Semua Bab ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา: Bab 751 - Bab 760

จ้าวหมิงรีบสบโอกาสกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ฝ่าบาท หมิงเยว่จวิ้นจู่มีนิสัยโผงผาง ส่วนพระชายาฉู่อ๋องมีนิสัยอ่อนโยน บางทีฉู่อ๋องอาจจะอยากให้หมิงเยว่จวิ้นจู่แต่งงานออกไปโดยไวก็เป็นได้ เพราะไม่ต้องการให้พระชายาคลุกคลีกับนางมากเกินไป”ฮ่องเต้เลิกคิ้วขึ้น เผยพระพักตร์ครุ่นคิดมันจะเป็นเช่นนั้นจริงหรือ?หากเป็นเช่นนั้นจริง ก็ยิ่งไม่จำเป็นต้องให้เฝิงมู่หลานกลับมา ปล่อยไว้ที่ปิงโจวจะไม่ดีกว่าหรือ?ด้วยนิสัยของเจ้าฉู่หนิงแล้ว เขาจะนิ่งเฉยต่อเรื่องที่เฝิงมู่หลานจะแต่งงานกับองค์รัชทายาทแคว้นเจ้าได้หรือ?ที่ยังไม่ลงมือทำอะไร หรือว่าจะกำลังรออะไรอยู่?ไม่ได้ ห้ามให้การแต่งงานนี้ล่มเด็ดขาด!ตอนนี้แคว้นโจวถูกแคว้นเยี่ยนกดดันอย่างหนัก เมื่อใดที่แคว้นเยี่ยนจบจากศึกทางนั้น จะต้องหันมาเล่นงานแคว้นฉู่แน่นอนเมื่อถึงเวลานั้น แคว้นจ้าวก็จะให้ความร่วมมือกับแคว้นเยี่ยนด้วยการแต่งงานนี้ต้องสำเร็จให้ได้ เพื่อสกัดกั้นมิให้แคว้นจ้าวและแคว้นเยี่ยนร่วมมือกันเป็นพันธมิตรฮ่องเต้หรี่พระเนตรลงเมื่อคิดถึงตรงนี้ ถามเสียงเย็นว่า “ขบวนรถของรัชทายาทแคว้นจ้าวเดินทางถึงที่ใดแล้ว?”องครักษ์เงารีบตอบ “จากข่าวที่คนของเราแจ้ง

สิ้นคำรายงาน ที่นี่พลันเงียบสงัดทุกคนจ้องมองเฉินอันราวกับเห็นผี สีหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อครู่หนึ่ง องค์ชายรองฉู่หมิงถึงเป็นคนแรกที่ก้าวออกมา“เป็นไปไม่ได้!”องค์ชายรองแสยะยิ้ม “เรื่องที่เจ้าพูดมาก่อนหน้านี้ข้าไม่มีอะไรติดใจ มีเพียงเรื่องยอดความเสียหายเท่านั้นที่ข้าไม่เชื่อ!”“หึ ยึดเมืองสิบแห่งติดต่อกัน จะสูญเสียเพียงไม่กี่ร้อยคนได้อย่างไร? เจ้าคิดว่าเมืองของแคว้นจ้าวทำจากกระดาษหรือ?”องค์รัชทายาทได้สติก็รีบเสริมเพิ่ม “ถูกต้อง ยอดความเสียหายของพวกเจ้ามันเกินจริงไปมาก ต่อให้พวกเจ้ายึดเมืองได้สิบแห่งจริง มันก็ต้องสูญเสียนับหมื่นคนจึงจะถูก!”องค์ชายและบรรดาขุนนางพากันแสดงความเห็นสรุปสั้น ๆ เพียงคำเดียวก็คือ พวกเขาไม่เชื่อ!เฉินอันตะลึงงันเดิมทีคิดว่าตัวเองจะได้รับรางวัลที่นำข่าวชัยชนะมาแจ้ง นึกไม่ถึงว่าขุนนางทั้งราชสำนักจะไม่เชื่อ!เขาได้แต่หันไปมองฉู่หนิงด้วยความจนปัญญาทุกคนย่อมสัมผัสได้ถึงสายตาของเฉินอันเช่นกัน องค์รัชทายาทรีบสบโอกาสแสยะยิ้มให้ฉู่หนิง“น้องสิบแปด ไม่นึกเลยว่าคนของเจ้าจะปลอมแปลงข่าวชัยชนะเพื่อทำผลงาน เรื่องนี้มีโทษประหาร!”องค์ชายรองยิ่งมีสีหน้าสน

ฉู่หนิงยิ้มมุมปาก “ในเมื่อไม่มีผู้ใดเชื่อคำอธิบายของข้า แล้วข้าจะอธิบายไปเพื่อสิ่งใด นำหลักฐานออกมาให้พวกท่านดูก็ได้แล้วไม่ใช่หรือ?”หลักฐานหรือ?องค์ชายรองหัวเราะเสียงดัง “น้องสิบแปด เจ้าพูดเรื่องตลกอะไร หรือว่าเจ้าทำให้พวกเราเห็นชัยชนะที่แนวหน้าในตอนนี้ได้?”ฉู่หนิงยกมุมปากขึ้น เอ่ยยิ้ม ๆ “แม้จะไม่อาจให้พี่รองเห็นกับตาตนเอง แต่หากเป็นถ้อยคำจากบางคนล่ะก็ พวกท่านต้องเชื่อเป็นแน่!”ทุกคนพากันตะลึงงันฉู่หนิงกลับหันไปมองท้องฟ้านอกตำหนัก พึมพำว่า “กะเวลาดู น่าจะมาถึงแล้ว”ทันทีที่คำพูดจบลง ขันทีหนึ่งคนก็รีบเข้ามารายงานว่า “ทูลฝ่าบาท องค์รัชทายาทแคว้นจ้าวส่งคนสนิทมากล่าวโทษพ่ะย่ะค่ะ”กล่าว... กล่าวโทษหรือ?ทุกคนถึงกับอึ้งไปในเมื่อกำลังจะสมรสเชื่อมไมตรีกันแล้ว เหตุใดอยู่ ๆ ก็มากล่าวโทษเล่า?ฮ่องเต้เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดวงเนตรฉายแววเย็นชา “ฮึ เราก็อยากดูนักว่าเขากล้าดีอย่างไรถึงกล้ามากล่าวโทษ ให้เขาเข้ามา!”ไม่นาน ชายวัยกลางคนร่างผอมบางผู้หนึ่ง สวมชุดยาวสีดำ มีหนวดแพะ ใบหน้าเหนื่อยล้าจากการเดินทาง ได้ก้าวเข้าสู่ตำหนักชายผู้นั้นกวาดตามองผู้คนโดยรอบแล้วแค่นเสียงเย็นชา ประสานมือคำ

หลิวโส่วเริ่นครุ่นคิด รู้ทันทีว่าฉู่หนิงต้องการโก่งราคา จึงก้าวออกจากแถว กล่าวเสียงเข้ม“ตลอดหลายปีที่ผ่านมา กองทัพต้าจ้าวเผาฆ่าปล้นสะดมในปิงโจว ทำชั่วทุกอย่าง ปล้นทรัพย์นับไม่ถ้วน หากนับทั้งหมดคิดเป็นเงิน อย่างน้อยก็ต้องหนึ่งหมื่นล้านตำลึงพ่ะย่ะค่ะ!”ใต้เท้าหลิวช่างรู้ใจจริง ๆ!ฉู่หนิงยิ้มกว้าง หันไปมองเกิ่งเฉิงคัง “ได้ยินหรือไม่ หนึ่งหมื่นล้านตำลึง ขอเพียงแคว้นต้าจ้าวนำมาคืน ข้าจะสั่งถอนทัพออกจากสิบเมืองที่ยึดมาทันที!”มุมปากของเกิ่งเฉิงคังกระตุกหนึ่งหมื่นล้านตำลึงหรือ?เจ้าไม่ปล้นเอาเสียเลยเล่า!ต่อให้ขนคลังหลวงของแคว้นต้าจ้าวออกมาทั้งหมด ก็ไม่มีทางได้ถึงหนึ่งหมื่นล้านตำลึงนี่มันเรียกราคาเกินจริงชัด ๆ“ฮึ ฉู่อ๋องหากไม่คิดถอนทัพก็พูดมาตรง ๆ เหตุใดต้องใช้วาจาเช่นนี้มาดูหมิ่นข้า?”เกิ่งเฉิงคังกล่าวเสียงเย็น “ในเมื่อสองแคว้นจะสมรสเชื่อมไมตรี เหตุใดต้องยึดติดกับความบาดหมางในอดีตด้วยเล่า?”“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”ฉู่หนิงพลันหัวเราะเสียงดัง ยื่นมือไปตบไหล่เกิ่งเฉิงคัง “พูดได้ดีมาก ในเมื่อจะสมรสเชื่อมไมตรี เช่นนั้นก็ไม่ควรใส่ใจเรื่องบาดหมางในอดีต!”“เช่นนั้นข้าขอถามเจ้า บัดนี้การสมรส

“เรื่องนี้ ไม่โทษพวกเขา!”ขุนนางทั้งหลายต่างถอนหายใจโล่งอกทันทีหากไม่โทษพวกตน เช่นนั้นเรื่องนี้ก็ไม่เกี่ยวกับพวกเขาแล้วแต่บรรดาองค์ชายกลับมีสีหน้าไม่น่าดูจากความหมายของคำพูดนี้ ฉู่หนิงกำลังหันคมศรไปที่องค์ชายทุกคนองค์ชายรองพลันยิ้มออกมากำลังกลุ้มใจว่าไม่รู้จะรวบรวมทุกคนมารับมือฉู่หนิงอย่างไร ไม่คิดเลยว่าฉู่หนิงจะเป็นฝ่ายลงมือก่อน ผลักทุกคนไปอยู่ฝั่งตรงข้ามเององค์ชายรองยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย กล่าวเสียงเรียบเฉยว่า “เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ น้องสิบแปดกลับจะเอาเรื่องไม่เลิกรา ต่อให้เรื่องนี้พวกเราเป็นฝ่ายที่ผิดก่อน แล้วเจ้าจะทำอย่างไร?”ต่อให้เจ้าฉู่หนิงคนนี้จะมีเหตุผล ต่อให้เจ้าวาจาคมคายเพียงใด แล้วเจ้าคนเดียวจะรับมือคนมากมายเช่นนี้ได้หรือ?องค์ชายสี่ องค์ชายแปด และคนอื่น ๆ ต่างเงียบงันเวลานี้ การนิ่งเงียบคือสิ่งที่ดีที่สุดหากฉู่หนิงไม่มีกลยุทธ์อื่น พวกเขาก็ไม่รังเกียจที่จะทำไขสือ ปล่อยให้เรื่องราวผ่านเลยไปเช่นนี้แต่หากฉู่หนิงยังมีแผนการอื่น เช่นนั้นก็ต้องว่ากันอีกทีในขณะนั้นเอง ฉู่หนิงสีหน้าจริงจังขึ้น “ในเมื่อพี่รองยอมรับว่าพวกท่านผิดก่อน งั้นก็จัดการได้ง่าย!”เขาหันไป