Sa kabilang dulo ng ospital, tahimik na itinulak ni Lyka ang laundry cart, walang kaalam-alam sa lasong unti-unting gumagapang sa paligid niya. Abala ang isip niya sa kambal—kung gising na ba, kung sapat pa ang gatas, kung may bukas pa silang ulam mamaya. Hindi niya napansin ang mga matang sumusunod, ang mga bulung-bulungan na mas lalong umiinit. Samantala, kumalat na ang tsismis na parang apoy sa tuyong damo—may halong imbento, may halong malisya. At sa gitna ng lahat, isang ngiti ang lihim na sumisibol… ngiting nagbabadya ng panganib na hindi pa niya nakikita. Haynaku, nariyan na ang babaeng haliparot!” matinis at puno ng lason ang sigaw ni Aling Poring, dahilan para mapatingin ang ilang staff sa hallway. Agad niyang hinarangan si Lyka, nakapamaywang, nanlilisik ang mga mata. “Hoy babae! Bakit kayo nag-uusap ni Doc?! Hindi mo ba alam na nobyo na ’yon ng anak ko?!” Napakurap si Lyka, pero hindi siya umatras. Sa halip, mariin ang tinig niyang sumagot, may dignidad at tapang. “Uh
最終更新日 : 2026-01-02 続きを読む