جميع فصول : الفصل -الفصل 70

112 فصول

61

ซวีม่านหลัวฟังคำพูดสามีแล้ว ทอดสายตาไปทางผิงหยางอีกครั้ง อย่าบอกนะว่าองค์หญิงนางนั้น คิดจะทอดสะพานให้สามีนาง“ท่านพี่ ข้าว่านางชอบท่านเป็นแน่แท้”“เอ่ยอะไรไร้สาระเยี่ยงนี้ ข้าไม่มีทางชอบนางหรอก”ได้ยินสามีเอ่ยเยี่ยงนี้ซวีม่านหลัวก็เบาใจ“ข้าจะคอยดูเจ้าค่ะ”องค์หญิงผิงหยางเห็นเสิ่นหยงเยี่ยมองนางแวบหนึ่ง แต่ทว่าเขาก็หันกลับไปคุยกับฮูหยินทำให้ ผิงหยางรู้สึกเสียใจไม่น้อย เจ้าถิงเยว่ไม่อยากให้น้องสาวเป็นทุกข์ เขาต้องทำให้น้องสาวได้แต่งงานกับท่านแม่ทัพแคว้นหลี่ให้ได้เมื่อนางรำร่ายรำจบลง ผิงหยางจึงอาสาดีดเพลงพิณให้ทุกคนฟัง ทางด้านฮ่องเต้จึงอนุญาตให้ผิงหยางดีดเพลงพิณ ทุกคนต่างจับจ้องร่างงามในอาภรณ์สีแดง ซวีม่านหลัวจ้ององค์หญิงผิงหยางอย่างไม่กะพริบตา มือเรียวงามของผิงหยางกรีดกรายเข้าไปในพิณเจ็ดสาย ดวงหน้างามทอดมองมาทางท่านแม่ทัพเสิ่นกับฮูหยินของเขา เรียวปากงามหยักยิ้มอย่างอ่อนโยน เนื้อเพลงกล่าวถึงองค์หญิงเมืองหนึ่งถูกศัตรูจับตัวไป แต่ทว่ามีวีรบุรุษช่วยสาวงามออกจากเผ่าศัตรู บุรุษท่านนั้นช่วยเหลือนางอย่างจริงใจ กระนั้นจึงทำให้องค์หญิงนางนั้นหลงรักเขา เมื่อกล
last updateآخر تحديث : 2026-08-28
اقرأ المزيد

62

วันต่อมาผิงหยางมาที่จวนเสิ่นเหมือนเดิม ผิงหยางนำผ้าต่วนอย่างดีหลายผืนมามอบให้ซวีม่านหลัว ด้านซวีม่านหลัวปรายตามองผ้าหลายผืนชั้นดีในหีบนับห้าหีบ นางอยากจะบ้าตายกับองค์หญิงผิงหยางที่มารบกวนนางแต่เช้า “งามหรือไม่ หวังว่าฮูหยินใหญ่จะชอบ” ผิงหยางเอ่ยถาม แววตานั้นแฝงไปด้วยรอยยิ้มอย่างจริงใจ ซวีม่านหลัวไม่อยากรับไว้ก็ต้องจำใจ นางไม่อยากหักหน้าผิงหยาง “งามมากองค์หญิง” “อย่าเรียกข้าว่าองค์หญิงเลย ดูท่าเจ้าอายุน้อยกว่าข้าเสียด้วยซ้ำ เรียกข้าว่าพี่หญิงจะดีกว่า” ซวีม่านหลัวฝืนยิ้มให้สตรีหน้าหนาหน้าทน อย่างองค์หญิงผิงหยาง จะให้นางเรียกองค์หญิงผู้สูงศักดิ์ว่าพี่หญิงได้อย่างไรกัน “น้ำใจองค์หญิง ข้าซวีม่านหลัวรับมิไหวจริงๆ” ผิงหยางใบหน้าหงิกหงอขึ้นทันที “ข้าดีกับเจ้าถึงเพียงนี้เหตุใด เจ้าจึงไม่ยอมรับข้าเป็นพี่หญิงของเจ้า” ซวีม่านหลัวมิใช่คนโง่ ที่จะดูเจตนารมณ์ขององค์หญิงผิงหยางไม่ออก อยากเป็นอี๋เหนียงจนใจจะขาดล่ะสิไม่ว่า “องค์หญิง ผ้าทั้งหมดข้าจะรับไว้ เชิญท่านกลับไปแล้วไม่ต้องมาอีกนะเพคะ”
last updateآخر تحديث : 2026-08-28
اقرأ المزيد

63

ผิงหยางยกน้ำชาขึ้นมาจิบ ซวีม่านหลัวมองอย่างนั้นก็โล่งอกนางคงจะคิดมากไปเองที่ผิงหยางวางยาพิษในจอกน้ำชา “ข้าขอบใจเจ้านัก ข้าจะเป็นจากฉางอันแล้ว พี่ชายข้าบอกว่า พวกเราอยู่ในเมืองนี้เกือบเดือนแล้วสมควรที่จะกลับแคว้นซีเยี่ยน ข้าให้เจ้าหาที่จวน เพราะต้องการขอโทษในเรื่องที่ผ่านมา ที่ข้าไปรบกวนพวกเจ้า” ผิงหยางเอ่ยด้วยใบหน้าสำนึกผิด ซวีม่านหลัว เมื่อเห็นคนสำนึกผิดนางก็พร้อมจะให้อภัย “ข้าให้อภัยท่าน” ซวีม่านหลัวเอ่ยออกมาจากใจจริง จากนั้นยกน้ำชาขึ้นมาจิบ ดวงตาของผิงหยางทอประกายแห่งความชั่วร้ายออกมาอย่างเห็นได้ชัดเจน ซวีม่านหลัวพูดคุยกับองค์หญิงผิงหยางเล็กน้อย จากนั้นก็ขอตัวกลับจวนเสิ่น “ช่างโง่ ยิ่งนัก อีกไม่นานยาจะออกฤทธิ์” เสี่ยวหลงมองเจ้านายที่รักเสิ่นหยงเยี่ยอย่างหมดหัวใจ ความจริงแล้วในน้ำชาไม่มียาพิษแม้แต่น้อย แต่ทว่า ยาพิษอยู่ในจอกน้ำชาต่างหากเล่า พิษนี้มีชื่อว่า หนอนรัก เมื่อผู้ใดต้องพิษชนิดนี้ จะได้รับความทรมาน ไม่เกินหนึ่งชั่วยามเห็นผลแน่นอน ถ้าไม่ได้รับการถอนพิษจะตายภายในวันเดียว แค่คิดผิงหยางก็สาแก่ใจแล้ว… ซวีม่านหลัวกลับมาถึ
last updateآخر تحديث : 2026-08-28
اقرأ المزيد

54

“ไม่ผิด ผิงหยางวางยาเจ้า” ซวีม่านหลัวไม่คิดเลยว่า ผิงหยางจะใจคอโหดเหี้ยมยิ่งนัก ที่ไหนได้เป็นแผนลวงล่อให้ซวีม่านหลัวติดกับ จากนั้นจะได้สังหารนาง “ข้าจะสังหารนาง” ซวีม่านหลัว เอ่ยด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด สตรีอสรพิษสมควรตายเสียจริง “ม่านหลัว ผิงหยางนางแทงตัวเองตายแล้ว” “ท่านว่าอะไรนะ” ซวีม่านหลัวงงเป็นไปหมดแล้ว หรือว่าผิงหยางกลัวความผิดก็เลยแทงตัวเองตาย เสิ่นหยงเยี่ยเล่าเรื่องทั้งหมดตั้งแต่เขาบุกไปที่จวน แล้วทำตามผิงหยางบอก คราแรกบีบบังคับเขาให้มีอะไรกับผิงหยาง แต่ทว่า เขาไม่ยอม ผิงหยางทนไม่ได้จึงสั่งให้เขาแทงตัวเอง เสิ่นหยงเยี่ยกล้าแทงตัวเอง ผิงหยางเห็นกระนั้นยอมจำนนมอบยาถอนพิษให้ “นางช่างโหดเหี้ยมเสียจริง”ดูเหมือนว่าผิงหยางช่างเด็ดเดี่ยวเสียจริง มิได้ครองรักกับบุรุษที่หมายปองไว้ แทงตัวเองตายเสียดีกว่า อนิจจังความรักทำให้หลงผิด ตาบอดมัวเมา ซวีม่านหลัวเองก็ไม่คิดว่าเสิ่นหยงเยี่ยจะแทงตัว เพื่อเอายาถอนพิษมาให้นาง “ท่านพี่ข้าขอบคุณท่านยิ่งนัก ที่ทำเพื่อข้ามาตลอด ชีวิตนี้ได้เกิดมาครองคู่กับท่านนับเป็นวาสนาขอ
last updateآخر تحديث : 2026-08-28
اقرأ المزيد

55

ท่ามกลางแสงจันทร์กระจ่างหมู่ดวงดาวพราวแสงต่างเปล่งประกายระยิบระยับ ไม่ต่างจากดวงจันทรา สาดส่องลงมาพอให้เห็นอะไรลางๆ เรือนร่างอรชรเปลือยเปล่านอนใต้ต้นดอกท้อหายใจอย่างถี่กระชันชิด บุรุษผู้หนึ่งเรือนร่างงดงามไม่ต่างจากสตรี เขาก้มๆเงยๆ อยู่ในบุปผางามสีชมพูระเรื่อ กลิ่นบุปผานั้นช่างหวานล้ำ “อ่า…ท่านพี่ ข้า ไม่ ไหว แล้ว” ซวีม่านหลัวใบหน้าแดงซ่าน ขนาดนางท้องได้เจ็ดเดือนแล้ว เสิ่นหยงเยี่ยยังคงไม่ยอมปล่อยนาง เขายังทำเรื่องพวกนี้ไม่หยุด แม้ท้องนางจะใหญ่แต่เขาก็ยังสำราญยิ่งนัก คนที่ถูกเรียกว่าท่านพี่ บัดนี้เขาไม่ได้สนใจที่นางเรียกเขา ดวงตาดอกท้อที่มองกลีบบุปผาสีชมพูมีน้ำไหลออกมาเล็กน้อย เรียวปากหนาประชันชิดเรียวลิ้นรับรสชาติหวานล้ำกลืนลงคอไปอย่างไม่รังเกียจ “อือ เจ้าชอบหรือไม่” ปากถามแล้วกลับมากลืนกินน้ำบุปผาที่หวานล้ำต่อไป “อ่า ชอบ” น้ำเสียงหวานเอ่ยขึ้น มืองามได้แต่จิกเสื่อที่ปูกับพื้นอย่างแรง เสิ่นหยงเยี่ยชอบยิ่งนัก เขารู้สึกว่าการกลืนกินอะไรแบบนี้ มันทำให้เขาและนางมีความสุข น้ำหวานหลั่งไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย ราวกับว่าซวีม่
last updateآخر تحديث : 2026-08-28
اقرأ المزيد

56

ภายในห้องขังที่มืดมิดสตรีร่างงามในอาภรณ์สีชมพูปรือตาขึ้นมา นางกวาดสายตามองไปรอบๆ ที่นี่ที่ไหนกัน นางมาอยู่ที่แห่งนี้ได้อย่างไร? เสื้อผ้าก็แปลกตานี่มันเป็นเสื้อผ้าสตรียุคโบราณ หรือว่านางย้อนเวลาเข้ามาในอดีต บ้าน่าจะเป็นไปได้อย่างไร? เซียวหมิงจำได้ว่านางกำลังจะเดินข้ามถนนไปสมัครงานโรมแรมแห่งหนึ่งย่านกรุงปักกิ่ง หญิงสาวจบปริญญาตรีสาขาโภชนาการด้านอาหาร ใบหน้างามหลับตาหวนคิดเรื่องที่เกิดขึ้น ในครานั้นร่างงามกำลังจะข้ามถนนแต่ทว่าได้มีรถยนต์คันหนึ่ง ขับมาอย่างรวดเร็ว หญิงสาวหันไปมองรถยนต์คันนั้นพุ่งมาที่นางอย่างแรง ร่างงามกระเด็นลอยขึ้นฟ้าท่ามกลางสายตาคนมุงดูในครานั้น หญิงสาวปรือตาขึ้น นางตายแล้วจริงๆ โชคชะตาคงได้กำหนดให้หญิงสาวมาใช้ชีวิตโลกอีกใบ เซียวหมิงกุมศีรษะ ปวดเหลือเกิน ดูเหมือนว่าร่างนี้ช่างอ่อนแอเหลือเกิน ความทรงจำเจ้าของร่างเดิมไหลผ่านสมองของเซียวหมิง เจ้าของร่างเดิมเป็นบุตรสาวขุนนาง ท่านอัครเสนาบดีเซี่ย แล้วทำไมนางถึงถูกจับตัวมาที่แห่งนี้ล่ะ เซียวหมิงหวนคิดแต่ทว่าภาพความทรงจำกลับมืดสนิทราวกับอยู่ในหลุมอวกาศ นา
last updateآخر تحديث : 2026-08-29
اقرأ المزيد

57

เซียวหมิงเดินตามหลังสาวใช้ไปพบบิดาของนาง ไม่ใช่สิบิดาของเซี่ยเซียวหมิงต่างหากเล่า นี่ก็ค่ำแล้วทำไมไม่คุยกันพรุ่งนี้ตอนเช้าเล่า คนยิ่งเหนื่อยๆอยู่ๆ สาวใช้พานางเข้ามาในห้องหนังสือ เซียวหมิงกวาดสายตามองบุรุษวัยกลางคน เขานั่งที่เก้าอี้บนโต๊ะเหมือนเขาจะขีดเขียนอะไรสักอย่างลงไปในกระดาษ บุรุษวัยกลางคนจ้องหน้าเซียวหมิงไม่กะพริบตา “คารวะท่านพ่อ” เซียวหมิงต้องเล่นตามบทละคร อัครเสนาบดีเซี่ย “เจ้าหายไปไหนมา” หญิงสาวกลอกตาไปมา แล้วเอ่ยขึ้น “ข้าโดนคนร้ายขโมยเงินแล้วถูกตีจนสลบพวกมันเอาข้าไปไว้ในป่าเจ้าค่ะ” ทำไมเขาดูไม่เป็นห่วงนางเลยแม้แต่น้อย อัครเสนาบดีเซี่ยดูเหมือนว่าจะเชื่อบ้างไม่เชื่อบ้าง “เอาล่ะ เจ้ากลับมาอย่างปลอดภัยก็ดีแล้ว อย่าได้ซุกซนไปเที่ยวเล่นที่ไหนอีก อีกสามวันเป็นวันคล้ายวันเกิดฮองเฮา เจ้าต้องเข้าวังกับข้า อีกทั้งงานครั้งนี้ เป็นการเลือกคู่ของอ๋องชิงสุ่ยเยว่พระอนุชาของฮ่องเต้ชิงเกาหยางที่ตอนนี้ไม่มีพระชายา จึงทำให้งานวันคล้ายวันเกิดฮองเฮาเป็นการเลือกคู่ให้อ๋องชิงสุ่ยเยว่ด้วยถือเป็นการดี” ใบหน้าเซียวหม
last updateآخر تحديث : 2026-08-29
اقرأ المزيد

58

ร่างบางเมื่อโดนน้ำสร่างเมาทันที นางยืนขึ้นหัวใจเต้นราวกับตีกลองรัวๆในยามนี้ นางจะเอาตัวรอดได้อย่าง “เจ้าเป็นสตรี” หญิงสาวปิดตาไว้ ชั่วพริบตาเดียวชายหนุ่มก็หยิบเสื้อผ้าจากราวไม้มาสวมใส่เรียบร้อยแล้ว “ท่านอ๋องเสี่ยวสี่เข้าไปได้หรือไม่” เสียงสตรีนามว่าเสี่ยวสี่เอ่ยขึ้นหน้าประตู “เจ้าไม่ต้องเข้ามา ข้ามีคนมาคอยปรนนิบัติเรียบร้อยแล้ว” “เจ้าค่ะ” สตรีด้านนอกเอ่ยขึ้น เขาว่ามีคนคอยปรนนิบัติอย่างนั้นรึใครกัน เซียวหมิงเหลือบมองไปทางซ้ายและขวา “ข้าไปได้รึยังนายท่าน” “ไปนั่งคุยกันก่อน” น้ำเสียงราบเรียบเอ่ยขึ้น ชายหนุ่มจ้องใบหน้างาม เขาเคยเห็นนางที่ไหนมาก่อนนะแต่ก็คิดไม่ออก หญิงสาวก็เริ่มคุ้นหน้าเขาแต่ก็คิดไม่ออกเช่นกัน “สารภาพมาเจ้าเข้ามาในห้องข้าทำไม” เซียวหมิงกลอกตาไปมาแล้วยิ้มบางๆ “คือข้ามาดื่มสุราตอนแรกกำลังจะกลับเรือนแต่ทว่าสตรีนางนั้นลากข้าเข้าห้อง ข้าก็เลยหลบนางเข้ามาในห้องของท่าน” เซียวหมิงบอกตามสัจจริง ชายหนุ่มมองใบหน้างามวิสาล สตรีนางนี้น่าสนใจดีแฮะ
last updateآخر تحديث : 2026-08-29
اقرأ المزيد

59

พอกลับมาถึงจวนก็พลบค่ำแล้วเซียวหมิงทิ้งตัวลงนอนที่เตียงใบหน้าฉุดคิดถึงบุรุษบ้าราคะนั่น เสี่ยวฟางเดินเข้ามาพร้อมขนมหวานแล้ววางไว้ที่โต๊ะ สาวใช้ได้ยินข่าวมาว่าคุณหนูของนางได้เป็นพระชายาเอกตอนไปที่โรงครัวทุกคนต่างพากันยินดีกับคุณหนู “บ่าวขอแสดงความยินดีด้วยเจ้าค่ะ” เสี่ยวฟางเอ่ยขึ้นแต่ไม่ได้มองหน้าเจ้านายเลยว่าดีใจหรือเปล่ากับตำแหน่งนี้ “อื้อ ข้าเบื่อมากเลยเสี่ยวฟาง คืนนี้ข้าจะออกไปข้างนอกก็แล้วกัน” คิ้วสาวใช้ขมวดขึ้นทันทีที่เจ้านายบอกว่าจะไปเที่ยว “คุณหนูบ่าวว่ามันไม่ดีมั้งเจ้าคะ” เสี่ยวฟางเป็นห่วงคุณหนูกลัวจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น เซียวหมิงถลึงตาใส่สาวใช้ ใครเป็นนาย ใครเป็นบ่าวกันแน่! เสี่ยวฟางหลุบตาลงต่ำไม่กล้าสบตากับเจ้านาย “ข้า เซียวหมิงจะออกไป ใครหน้าไหนก็ห้ามไม่ได้ เจ้าเข้าใจหรือไม่!” เสี่ยวฟางพยักหน้าไม่เอ่ยอันใด “เจ้าออกไปได้แล้ว ข้าไม่เรียกก็ไม่ต้องเข้ามา” เสี่ยวฟางรีบย่างกรายออกไปทันทีภายในใจกับเป็นห่วงคุณหนูที่จะออกไปท่องเที่ยวคืนนี้ คล้อยหลังสาวใช้เซียวหมิงหยิบชุดบุรุษสีฟ้า
last updateآخر تحديث : 2026-08-29
اقرأ المزيد

60

อัครเสนาบดีเซี่ยเห็นว่าบุตรสาวทำตามคำสั่งสามวันที่ผ่านมาเซียวหมิงว่านอนสอนง่าย ในเมื่อนางขอบิดาออกมานอกจวน คนเป็นบิดาจึงอนุญาตแต่ทว่ามีข้อแม้จะต้องกลับจวนก่อนพลบค่ำ ทำให้เซียวหมิงอารมณ์ดีขึ้นมาเล็กน้อย คนหนึ่งนำหน้า คนหนึ่งตามหลัง ท้องตลาดยามกลางวันไม่ร้อนไม่หนาวสองข้างทางเต็มไปด้วยแผงขายของต่างๆ เซียวหมิงคิดว่าบางครั้งชีวิตในโลกโบราณแห่งนี้ก็ดีเหมือนกันไม่มีมลพิษหรือคาร์บอนไดออกไซด์ที่มาจากควันรถทำร้ายร่างกาย การสัญจรใช้รถม้า ลา ม้า เป็นพาหนะ อีกทั้งชีวิตที่ได้อยู่กับธรรมชาติช่างมีความสุข นางคิดถึงท่านหมอเทวดาเจียงลู่เหลือเกิน หญิงสาวเดินผ่านร้านขายตุ๊กตาปั้นดินเผา หุ่นปั้นดินเผาชุดสีขาวผมยาวสยายลงช่างคล้ายกับหมอเทวดายิ่งนัก “ตัวละกี่อีแปะ” เซียวหมิงถามเถ้าแก่ร้านขายตุ๊กตา เสี่ยวฟางมองคุณหนูสนใจตุ๊กตา “คุณหนูท่านชอบหรือเจ้าคะ” “ใช่ มันเหมาะกับใครบางคน” เซียวหมิงหยิบตุ๊กตาปั้นแล้วหวนคิดถึงใบหน้าหล่อเหลาของหมอเทวดา เถ้าแก่บอกราคาสิบอีแปะ สาวใช้ตัวน้อยจ่ายเงินให้เจ้านายและสาวเท้าเดินตามหลังไปติดๆ เซียวหมิงเก็บตุ๊กตา
last updateآخر تحديث : 2026-08-29
اقرأ المزيد
السابق
1
...
56789
...
12
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status