Tous les chapitres de : Chapitre 281 - Chapitre 290

จู่ๆ เสียงกรี๊ดก็เงียบกริบ..... ไม่มีเสียงกรี๊ด ไม่มีเสียงหวีด ไม่มีแม้แต่เสียงหายใจติดขัด มีแต่เสียงซุบซิบกันเบา ๆ ทำให้วกวนเริ่มรู้สึกแปลก ๆ แต่ก่อนที่จะได้ทำอะไรต่อ “จะยืนบังทำไมเนี่ย!? หลบไปไอ้เด็กเกรียน!” เสียงเด็กผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นก่อนจะยกมือดันหัววกวนออกไปด้านข้างอย่างแรง “อ้าวเฮ้ย! ดัน

เจ้าหญิงแอนเจลีก้าก็สะดุ้งน้อยๆ เมื่อลมหายใจร้อนของเจ้าชายรินรดลงมาตามแนวแก้ม ก่อนที่ริมฝีปากได้รูปของเขาจะประทับลงมาอีกครั้ง คราวนี้ลึกซึ้งกว่าเดิม เธอพยายามเบี่ยงหน้าหนี แต่ฝ่ามือแกร่งกลับยกขึ้นมาประคองใบหน้าของเธอไว้แน่น ไม่ปล่อยให้เธอมีโอกาสต่อต้าน ริมฝีปากเขากดแนบลงมาบนริมฝีปากของเธอลึกขึ้น

เมื่อวินเนอร์ก้าวลงจากรถโรลส์รอยซ์คันหรู ก็ทำให้บรรยากาศรอบตัวเงียบลงชั่วขณะ บอดี้การ์ดที่ตามมาข้างหลังรักษาระยะห่างอย่างเคร่งครัด ไม่มีใครกล้าขยับเข้าใกล้มากเกินไป เพราะรู้ดีว่าผู้ชายคนนี้ ไม่ได้เป็นแค่นักธุรกิจธรรมดา แต่เป็นบุคคลที่แฝงไปด้วยอันตราย วินเนอร์พึ่งรู้จักกับเจ้าชายฮินาโตะได้เพียงหนึ่ง

และหากอายุ 30-45 ปี สำหรับเขา นั่นคือสาวใหญ่ ซึ่งน้ำขิงยังเป็นเพียงเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่อยู่ในวัยไร้เดียงสา ส่วนเจ้าหญิงแอนเจลีก้านั้นเติบโตขึ้นมาอีกขั้น อยู่ในวัยสาวน้อยที่เริ่มแย้มบานดั่งดอกไม้แรกแย้ม เจ้าชายฮินาโตะจึงถามอ้อม ๆ เพราะไม่อยากให้วินเนอร์รู้ว่าใครที่มากับเจ้าของรถคันนั้น “มาโรงแรม

บทที่ 116 “…” (ถึงฉันจะพูดอย่างนี้ แต่ฉันก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมนายถึงเลือกฉัน ไม่ใช่คาร์ลอส) “นายดูเป็นคนดีมากกว่ามัน ถ้าแองจี้อยู่กับนาย แองจี้จะไม่เจ็บปวด และฉันเชื่อว่านายจะให้เกียรติแองจี้” (แล้วมันล่ะ?) “คาร์ลอสไม่ได้มองแองจี้เป็นคน แต่มองเป็นของที่มันอยากได้” (…นายเองก็รู้มาตลอดว่ามันชอบแ