Alle Kapitel von Triplets and a Second Chance: Kapitel 361 – Kapitel 370

Chapter 358.1“Hindi,” malamig na sagot ni Argus.Wala siyang pakialam at hindi man lamang nagbago ang ekspresyon ng kanyang mukha.“Mauna na ako. Ligtas naman sa bahay ng pamilya Vascotto. Hindi mo na kailangang iwan si Andrei roon,” kaswal na sabi ni Amara habang iniiwas ang tingin.“Wala rin naman siyang ginagawa. Isipin mo na lang na binigyan ko siya ng mapagkakaabalahan,” tugon ni Argus nang walang emosyon.Hindi na nagsalita si Amara. Tumango siya at tahimik na naglakad palayo.Gusto sana niyang magtanong tungkol sa nangyari kagabi, ngunit pinigilan niya ang sarili.Sa bahay ng pamilya Vascotto, abala ang lahat.Naroon si Andrei, pati si Alfredo at ang dalawa nitong kapatid.“Nasaan ang boss ninyo?” tanong ni Amara kay Alfredo habang papalapit.“Wala po siya ngayon sa kabisera, Miss Amara,” magalang na sagot ni Alfredo. “Mangyaring magtiwala po kayo sa kanya. Aayusin niya ang lahat at babalik siya para pakasalan kayo.”Napaisip si Amara.Gusto talaga niyang makausap si Tygar tun

Chapter 341Nanginginig ang boses ni Gideon habang nagsalita, tila bawat salita ay pilit niyang hinuhugot mula sa dibdib na puno ng takot.“Kung ganoon, pumunta tayo sa ibang ospital. Baka doon mayroon.”Umiling ang doktor. Pawis na pawis siya at namumula ang noo sa tensyon. Hindi lamang ito propesyonal na pag-aalala. Ramdam sa kanyang mga mata ang pangamba.“Sinubukan na namin. Napakabihira ng Rh blood type. Wala rin sa ibang ospital.”Parang biglang nabingi ang lahat. Ang katahimikan ay bumagsak na parang mabigat na bato sa kanilang mga balikat.Ganito na ba talaga? Parang hinatulan na ba nila si Amara ng kamatayan?Mariing nagkuyom ng labi si Argus. Nanginginig ang mga daliri niya habang inilalabas ang telepono, ngunit pinilit niyang maging matatag. Hindi siya maaaring bumagsak. Hindi ngayon.“Ipaanunsyo sa buong siyudad,” utos niya, malamig ang tono ngunit nagmamadali ang bawat pantig. “Sinumang may Rh blood type ay pumunta agad sa First Hospital para mag-donate. Ang pamilyang De

Chapter 343"Imbestigahan ninyo ang lahat ng nasa lugar kanina," malamig na utos niya, nanginginig ang panga sa pagpipigil ng galit. "Lahat."Naniniwala siya na bawat krimen ay may bakas.At kapag natagpuan niya ang taong iyon ay hindi niya ito patatawarin."Nagsimula na si Emilio sa imbestigasyon," paliwanag ni Andrei. "Gabi na. Ako na ang magbabantay rito. Umuwi ka na muna, kuya."Hindi kumibo si Argus."Nasa bahay ang tatlong bata," dagdag ni Andrei. "Kapag hindi kayo umuwi ng hipag ko, mag-aalala sila."Nanatiling tahimik si Argus."Bago mawalan ng malay si hipag, sinabi niyang alagaan mo ang mga bata. Huwag mo raw siyang ipag-alala."Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Argus.Sa mansyon ay hindi mapakali si Luciana. Ilang ulit na niyang sinubukang patulugin ang tatlong bata, ngunit ayaw ng mga itong pumikit. Sa ibaba, narinig ang tunog ng paparating na sasakyan. Dumating si Argus.Bago umuwi, nagpalit siya ng malinis na damit. Wala nang bakas ng dugo. Mukhang normal ang lahat. Ng

Chapter 345Isang oras lang ang maaaring ilagi ni Argus sa loob ng ICU kasama si Amara. Maaring napakabilis sa iba, pero para sa kaniya ay tila taon ang tagal ng isang oras. Bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay parang hinihiwa ang dibdib niya.Bago siya tuluyang lumabas, yumuko siya at marahang hinalikan ang noo ni Amara.“Hintayin mo ako,” bulong niya, saka tumuwid at lumabas ng silid.Paglabas niya ay wala na si Tygar. Ngunit naroon na ang pamilya Vascotto. Kahit hindi makapasok, nakatayo si Don Gildart sa may pintuan ng ICU.“Argus…” mahina niyang tawag.Napansin ni Argus na tila tumanda ng ilang taon ang matanda sa loob lamang ng isang gabi. Nakayuko ito, hawak ang tungkod, mabigat ang mga mata.Kailangan nang umalis ni Argus.May parent-teacher conference ang tatlo niyang anak.Hindi siya maaaring manatili roon.Paglabas ng ospital ay may biglang tumawag sa lalaki.“Mr. De Luca!”Huminto si Argus at itinaas ang ulo. Isang babae ang papalapit sa kanya. Maganda ang mukha nito

Chapter 347May tunog na “click” at agad na na-chamber ang bala.Itinuro ni Tygar ang kanyang baril kay Thyrone.Naubos na ang pasensya niya.“Wow, patricide na!”Si Damien, na kakapasok lamang, ay humilig at ngumiti habang pinapanood ang eksena.Kumindat si Thyrone.“Ipinapaputok mo ang baril sa akin dahil sa isang babae? Magaling. Hindi kataka-taka na siya ang anak na pinili kong maging tagapagmana.”“Muling sasabihin ko lang: ibigay mo ang gamot,” mariing utos ni Tygar.Naniniwala siya na hindi nilapitan ni Thyrone si Amara.Sinabi man nitong walang gamot, hindi siya naniwala.Para kay Thyrone, ang humingi ng gamot sa pamilya Bianca ay simpleng usapin lamang.Bilang ulo ng pamilya, sapat na ang isang salita niya.Ang apat na pangunahing pamilya ay magkakatuwang at solidong-solid.Tumigil sandali si Thyrone at tiningnan si Tygar.“Nagtataka ako… talagang papatayin mo ba ako para sa babaeng iyon?” tanong niya.Biglang may “bang” at tumama ang bala sa kanang bahagi ng singit ni Thyron