《Triplets and a Second Chance》全部章節：第 381 章 - 第 390 章

Chapter 359Ang dalawang tinutukoy na “multo” ay mabilis na natagpuan ng mga tauhan ni Tomas. Nakaupo si Tomas sa sofa, tahimik at hindi mabasa ang ekspresyon. Mabigat ang hangin sa sala.Nakatayo si Tessa sa gilid, halatang kinakabahan. Nakapayuko naman si Bianca at hindi makapagsalita.Matapos ubusin ang sigarilyo, pinatay ito ni Tomas sa ashtray at tumingin sa kanilang dalawa.“Sino ang gustong maunang magsalita?” malamig at mabigat niyang tanong.Tahimik ang buong silid. At sa pagkakataong iyon, alam nilang hindi na ito basta-bastang usapan lamang.Saglit na nag-atubili si Tessa bago humakbang pasulong. Pinisil niya ang kanyang mga labi at pilit na pinakalma ang sarili.“Wala kaming ginawang masama. Hindi ka namin niloko, hindi ba?” maingat niyang sabi habang nakatingin kay Tomas.Alam ni Tessa ang ugali ng asawa. Kapag mas kalmado ito, mas mapanganib.Si Tomas ay hindi palasalita, ngunit sapat na ang isang malamig na tingin upang manginig ang kahit sino.“Makinig ka sa akin. Hind

Chapter 361“Si Charlie ang pinakamahusay na detoxifier ng Pamilya Moretti. Dapat ay nakilala na siya ni Tygar,” mahinahong sabi ni Briana.Bahagyang naningkit ang mga mata ni Tygar habang nakatitig sa kanya.“Sa galing mo, dapat alam mo kung anong uri ng lason ang itinurok sa kanya,” malamig niyang sagot.Saglit na natigilan si Briana bago umiling. “Hindi ko matukoy.”“Kung hindi ka magsasabi ng totoo, mahihirapan akong magtiwala sa iyo,” mariing sabi ni Tygar.“Tanging ako lang ang maaari ninyong pagkatiwalaan ngayon. Ito ang huling pagkakataon ninyo para mailigtas siya,” diretso niyang tugon.Nanigas ang mga kamay ni Tygar. Ang mga salitang iyon ay tila mas mabigat kaysa anumang banta.Samantala, maingat na inihiga ni Argus si Amara sa kama. Mahigpit na hinawakan ni Amara ang kanyang kamay.“Nalason pala ako,” mahina niyang sabi.Nagsalubong ang panga ni Argus at bahagya siyang tumango. “Oo.”“Wala na ba akong masyadong oras?” mahinahong tanong niya.Biglang nagkaroon ng linaw ang

Chapter 363Sa ospital.Maingat na inalis ni Briana ang mga pilak na karayom mula sa katawan ni Amara. Ramdam na ramdam ng dalaga ang ginhawa, at malinaw na epektibo ang ginawa ni Briana.“Salamat, Briana.” Mahinang wika ni Amara habang pinipisil ang kama.“Walang anuman. Bihira kang maging mabait,” sagot ni Briana, maingat na inilalagay ang mga karayom sa kahon. “Ipapagawa ko ang gamot na dala ko mamaya. Hindi ito masarap, pero kailangan mo itong inumin. Makakatulong ito upang pabagalin ang pagkalat ng lason sa katawan mo.”“hmm,” mahinang tugon ni Amara.Tinitigan ni Briana ang maputlang mukha ng dalaga, at hindi niya matiis na sabihin kung gaano na kahina ang kalusugan nito.Hindi naglaon, bumalik sina Argus at Tygar.Si Tygar ay may dinadala ring tao sa kanyang likod.Tumingin si Briana sa walang malay na si Dr. Charlie, lumapit, at sinuri ang kanyang paghinga. “Pinahimatay mo siya?”“Kung hindi, dapat ba akong manatili sa bahay ni Tomas at makipagtalo sa kanya?” malamig na tugon

Chapter 365Habang lumalabas si Argus, bumagsak sa sahig ang tasa sa kamay ni Amara. Pagkatapos, naupo siya sa kama, ngumingiti sa sarili, ngunit pumupuno ang luha sa kanyang mga mata.Argus, bumalik ka. Huwag mo aksayahin ang oras mo sa akin. Mas mahalin mo ang mga anak mo.Humawak siya sa dibdib, umiiyak nang malakas. Pinaubaya niya ang sarili sa katahimikan, pinipilit na maglaho nang tahimik.Biglang ubo si Amara, may halong metallic na lasa sa bibig, at nagbawas ng dugo, natapunan ang kanyang damit ng pula. Ibaba ang ulo, pinisil ang labi, at pinigilan ang luha. Tumayo siya, nagpunta sa banyo, hinugasan ang kamay, at ginamit ang tissue para linisin ang bakas ng dugo.Pagkatapos nito, kasama ang matinding emosyon, humiga siya sa kama, pagod at walang tulog. Ngunit nanatiling bukas ang mga mata, iniisip ang susunod na gagawin. Kung maayos ang pamamahala, may labinlimang araw na lang siyang buhay. Dapat niyang gamitin ang mga araw na iyon nang mabuti.Dinala ng nars ang gamot; ito an

Chapter 367Lumiko si Amara at nakita ang isang lalaki—guwapo, ngunit medyo hindi pamilyar, nasa gitnang edad.Nakatingin sa kanya ang malalim na mga mata ng lalaki, at sa sandaling malinaw niyang nakita ang mukha nito, hindi niya napalampas ang bahagyang pagkadismaya at kawalang-malay sa mga mata nito.“Nalito ako…” pag-iyak sa sarili ni Tomas. “Ikaw pala.”Patuloy na tumibok ang puso ni Amara habang tinitingnan ang komplikadong emosyon sa mga mata ng estranghero. “Ginoo, nagkakilala ba tayo dati?”Nakilala ni Tomas si Amara. Siya ang batang babae na kanyang iniligtas sa hunting grounds noon, na kumakapit sa kanyang damit at hindi bumibitaw.Kakaiba, nagkamali lang siya sa hulagway ng likod ng batang babae at inisip na iba iyon.Tumingin sa mga mata ni Amara si Tomas at bahagyang nabighani. Matapos ang isang sandali, naibalik niya ang kanyang kontrol sa sarili at sinabi, “Nakalimutan mo ba ako? Ako ang nagligtas sa iyo nung nahimatay ka sa hunting grounds noon.”Namutla si Amara sa a