บททั้งหมดของ BAD ENGINEER ถ่านไฟเก่าวิศวะ: บทที่ 41 - บทที่ 50

“ต่อไปนี้ต้องดูแลตัวเองให้ดีนะกอหญ้า อยู่ห่างกับพ่อหนุ่มเข้าไว้ คุณหญิงไม่มีทางยอมรับคนต่างฐานะแบบเราได้” “เข้าใจแล้วค่ะยาย” เธอตอบแล้วยิ้มกลบเกลื่อนด้วยแววตาเศร้าก่อนจะโผล่กอดคนเป็นยายด้วยความเหนื่อยล้า สองยายหลานกอดกันอยู่ในสวนของบ้านพักคนชราจากนั้นไม่นาน ‘อาพร’ ผู้ดูแลบ้านพักคนชราแห่งนี้ก็เดินถื

“ไม่ชอบให้แทงลึก ๆ แบบเดิมแล้วรึไง” เขาขยับริมฝีปากออกห่างเล็กน้อยแล้วถามพลางจ้องมองใบหน้าของเธอ ในขณะที่ช่วงล่างก็ยังคงขยับทำอย่างต่อเนื่องไม่พัก กอหญ้าเองก็มองใบหน้าหล่อด้วยสายตาละห้อยก่อนจะตอบออกมา “…ชอบค่ะ แค่มันจุกไปหน่อย” เธอตอบออกมาเสียงแผ่วเบาพร้อมกับใบหน้าเห่อร้อน “ถ้าชอบจะพารื้อฟื้นทั้งค

พอบทสวาทเริ่มขึ้นความเสียวซ่านก็วิ่งพล่านไปทั่วร่างกาย กอหญ้าปล่อยเสียงครางออกมาเป็นระยะพร้อมกับร่างกายที่ถูกแบดซ์โอบกอดเอาไว้ สายตาคมกริบของหนุ่มทายาทเศรษฐีไม่อาจละสายตาไปจากใบหน้าเย้ายวนตรงหน้าได้ มันนานมากแล้วที่แบดซ์ไม่ได้มีอะไรกับเธอแบบที่สองฝ่ายเต็มใจ เพราะตั้งแต่กลับมาเจอกันอีกก็มีแค่เขาเท่าน

“นานไหมคะ” “ไม่นานหรอกแต่คิดว่ายืนคุยตรงนี้คงไม่สะดวก” “ถ้าไม่นานก็ได้ค่ะ” “ตามพี่มา” รุ่นพี่สาวตอบก่อนจะเดินนำร่างคนตัวเล็กเข้าไปคุยกันในใต้ตึกคณะวิศวะ ไม่นานก็เดินมาถึงทางบันไดหนีไฟของตึก โดยมีเพื่อนของแพมมี่สองคนคอยยืนดูต้นทางให้ ส่วนตรงนี้มีแค่กอหญ้าและแพมมี่และเป็นมุมที่ค่อนข้างหลบสายตาผู้คน

กอหญ้า : ออกมาเจอกันหน่อยได้มั้ยคะ กอหญ้า : ที่สวนสาธารณะ แบดซ์ : ฉันจะไปตอนนี้ รออยู่ตรงนั้น กอหญ้า : ค่ะ “กูมีธุระด่วนต้องรีบไปจัดการ มึงดื่มต่อคนเดียวเลย” พอจบบทสนทนาแบดซ์ก็หย่อนโทรศัพท์ลงกระเป๋ากางเกง ก่อนจะคว้าหน้ากากประจำตัวของตนเองที่วางอยู่ตรงบาร์มาสวม จากนั้นก็เดินมุ่งตรงไปยังทางออกของห