Lahat ng Kabanata ng My New Boss is the Man I Had a One Night Stand With!: Kabanata 161 - Kabanata 170

Ximena“Kamusta sina Mama at si Nicolas?” tanong niya agad pagkapasok ko sa bahay, habang nakasandal sa pinto na parang kanina pa ako hinihintay. Sunday pa lang pero nagpaalam na ako kay Mama na pupunta na nga ako rito. Siyempre, ayaw niya sa setup namin ni Azael, may pagka-conservative kasi siya, ‘yung tipong kahit boyfriend mo na, gusto pa ring may chaperone. Pero since alam niyang mapilit ako at marunong magpa-cute, nauwi na lang siya sa paulit-ulit na paalala.“Okay naman,” sagot ko habang nakangiti. Hindi pa man ako nakakabawi ng hinga, agad niya akong niyakap nang mahigpit. ‘Yung tipong parang isang linggo akong nawala. Natawa na lang ako, lalo na nang hinalikan niya ako sa pisngi, sa sentido, tapos sa labi. Siyempre, tinugon ko rin.Ang mga kamay ko ay kusa nang pumulupot sa batok niya nang buhatin niya ako na parang wala akong timbang. “Azael!” Napahagikhik ako habang siya naman ay naglakad papunta sa living area, tahimik lang pero may ngiti sa labi na halatang sabik. Naupo si

AzaelPagdating namin sa office, si Ronel at Devin agad ang bumungad sa akin. Pareho silang nakatingin sa amin na parang may tinatagong balita.“Ang aga niyo ah, may nangyari ba?” tanong ko habang nilalapag ang bag na may laman na laptop sa ibabaw ng office table ko. Ramdam ko agad ‘yung tension sa hangin hindi ito ‘yung normal na maagang meeting vibes. Kasunod kong pumasok si Ximena, halatang nagtataka rin. Naka-angat ang isang kilay niya at parang gusto nang magtanong pero pinili munang manahimik.“You’re finally here,” sabi ni Ronel sabay ngiti, pero hindi ‘yung tipong friendly smile, mas parang may halong kaba o pag-aalala.Napatingin ako kay Devin na tahimik lang at nakasandal, hawak-hawak ang tasa ng kape niya na parang ilang minuto na niyang hindi iniinom. Alam kong may pinapagawa ako kay Ronel, kaya ang pagparito nila nang sabay ay siguradong may kinalaman doon. Ang tanong lang ay kung good news ba ‘to o headache nanaman?“Kamusta, Ximena?” sabay na bati nina Ronel at Devin, p

Azael“Hinihintay na lang namin ang resulta ng DNA test. After that, malalaman na natin kung mag-ama nga talaga sila,” mahinang sabi ko habang nakatingin sa kawalan, pilit pinapakalma ang dibdib kong kanina pa nag-aalab sa inis at kaba.Tumingin ako kay Devin, na nakasandal lang sa upuan at seryosong nakamasid sa akin. “Mag-ama man sila o hindi, I want them to be punished sa lahat ng ginawa nila sa akin. Sa amin ni Dad.” Napasinghap ako, pinigilan ang panginginig ng boses ko. “I also want to know kung kasabwat din nila si Mommy.”Napabuntong-hininga si Devin bago siya nagsalita. “Ang sabi ni Simon, tinitingnan pa niya ang tungkol d’yan. Hindi naman tayo pwedeng basta na lang magbintang at mandawit, Azael. Alam mo namang delikado ‘yan.”Napayuko ako. “Delikado? Eh ‘di ba mas delikado kung manahimik lang tayo habang ginugulo nila ang buhay ko? Mas delikado kung hahayaan ko na lang na ma

XimenaI can’t believe it! Hiyang-hiya talaga ako dahil hindi ko akalain na magagawa ko ang bagay na ‘yon sa office ni Azael! Ilang araw na ang nakalipas pero sariwa parin sa isipan ko ang mga pangyayari. I pulled him to the sofa and gave him a head.Alam kong dala iyon ng kakaibang damdamin na nabuhay sa akin dulot ng nakita kong sakit sa kanyang mga mata ng mapag-usapan ang tungkol sa kanyang ina. No matter how tough he looks like, hindi niya naitago sa akin yung pain ng pagiging mag-isa. Pain ng pagiging neglected ng sarili niyang ina.Kaya hindi ko na rin napigilan ang sarili ko. Ginawa ko ang inakala kong pwedeng makapagpagaan ng loob niya na tanging ako lang ang maaaring magbigay sa kanya. Of course I won’t let any woman do that to him. Ako lang ang may karapatan dahil akin lang siya.Hmp. Bakit ba ako mahihiya eh kami na? Kasal na lang ang kulang sa amin at mangyayari yon once na maging okay na ang lahat. Kapag nahuli na ang kasabwat ni Natasha para pagbayarin sa pagnanakaw sa

Ximena “Dahil napatunayan na natin na magkasabwat talaga sila, kailangan na nating palabasin sila sa mga lungga nila. Permanente,” mariing sabi ni Azael, malamig ang tono pero halatang may halong galit. Napalingon ako sa kanya. Ramdam ko ang tension sa hangin, parang kahit ang paghinga naming lahat ay sabay-sabay na huminto. Nasa opisina ulit kami ni Azael, kasama sina Devin, Ronel, at Sir Simon. Isang linggo na rin mula nung huli kaming nag-meeting tungkol dito, pero ngayon... parang mas mabigat na ang plano. “Sigurado ka ba d’yan, Azael?” tanong ni Devin, nakakunot ang noo habang naglalaro ng ballpen sa mga daliri. “I mean, this is a big move. Once we start this, there’s no turning back. Anong bait ang gagamitin natin?” Nagpalitan ng tingin sina Azael at Sir Simon, iyong tipong isang sulyap lang pero parang may malalim na kasunduan na agad. Napalunok ako. So napag-usapan na pala nila ‘to without us? Huminga ako nang malalim, pilit pinapakalma ang sarili. Pero habang nakatingin