Semua Bab One Night Stand With My Domineering Billionaire Boss: Bab 61 - Bab 70

DALAWANG araw akong nagkulong sa aking suite at nag-impake na rin ako. Tapos ko nang iayos ang lahat ng gamit ko. May ipon pa naman akong pera kahit papano at pwede ko pa iyong gamitin sa paghahanap ng bago kong matitirhan at bagong pwede kong pasukan.Masakit man sa akin ay kailangan kong gawin ang lahat ng ito para sa ikabubuti ni Dalton. Ayokong maging makasarili. Naligo ako at nagbihis. Alas otso na ng umaga ng mga oras na iyon, nagbihis ako ng hindi pang trabaho kundi kaswal lang na damit.Kahapon pa lang ay inihanda ko na ang lahat lalo na ang resignation letter ko. Nitong dalawang araw ay hindi niya ako pinuntahan kahit na magkatabi lang ang tinitirhan namin. Alam ko naman ang dahilan kung bakit syempre, alam kong nasaktan ko siya at higit sa lahat ay alam kong may hinanakit siya sa akin pero wala akong magagawa. Kung nasasaktan siya ay nasasaktan din ako.Sa dalawang araw na lumipas ay wala akong ginawa kundi ang umiyak. Ni halos hindi ako makatulog at makakain. Nakatulala lan

“What?” hindi ko makapaniwalang bulalas nang marinig ko ang sinabi ng aking lola. Napatingin ako sa walang imik na si Via. sa totoo lang, simula ng lokohin niya ako at piliin si Philip ay wala akong gusto kundi sana ay hindi na muli kaming magkita pa.Pero bakit ngayon ay narito ito kasama ng kanyang lola? Mariin akong napailing at seryosong tumingin sa mga mata nito. “No, I won’t marry her.” matatag na sagot ko. Kung may gusto man akong pakasalan ay hindi ito iyon kundi si Freya. Siya lang ang gusto ko at wala ng iba pa.Agad na nagbago ang mukha nito at napuno ng poot ang kanyang mga mata. “So, totoo pala ang umabot sa akin na balita na nahuhumaling ka sa babaeng iyon? Sa sekretarya mo tama ba huh?!” sigaw nito sa akin.Hindi ako umimik at nakatingin lang sa kaniya habang nakakuyom ng mahigpit ang aking mga kamay. Paano niya nalaman ang bagay na ito? Si Kian ba? Siya ba ang nagsabi rito?Mas lalo lang tuloy akong nagalit. Isa pa, wala akong pakialam kung magalit man siya sa akin da

PAGKALABAS ng doktor, hindi nang nagtagal ay pumasok si sir Kian. akala ko pa noong una ay si Dalton na ang pumasok pero hindi pala. Dali-dali kong pinunasan ang aking mga luha. Sandaling napuno ng katahimikan ang buong silid. Iniisip siguro niya na plinano ko ang lahat pero hindi ko naman sinadya. Isa pa ay nawala na rin sa isip namin ang magkontrol.“Sir kia—”“Congratulations Miss Cortez.” nakangiti niyang bati sa akin. Napaka sinsero ng kanyang ngiti at mukhang walang bahid ng pagdududa at inis dahil sa nangyari.Bahagya akong ngumiti sa kaniya na medyo nahihiya pa. “Salamat po sir, pero gusto kong sabihin na—”Itinaas niya ang kanyang kamay upang pigilan ako sa pagsasalita. “Hindi mo kailangang magpaliwanag sa sa akin Miss Cortez.” sabi niya at pagkatapos ay tumingin sa suot nitong relo. “Siya nga pala, katatawag lang sa akin ni sir at ang sabi niya ay papunta na raw siya rito. Lalabas na muna ako at doon ko na lang siya hihintayin.” Hindi na niya ako hinintay pa na makapagsalit

THIRD PERSON POINT OF VIEWTAHIMK na nakaupo sina Donya Victoria at Via sa labas ng emergency room. Ilang oras na ang nakalipas simula nang ipasok doon si Dalton pero wala pa rin silang nakukuhang balita dahil wala pa ni isang doktor ang lumabas para balitaan sila. Kitang-kita na niya ang labis na pag-aalala sa mukha nito. Alam niya na kahit na nagalit ito kanina ay apo pa rin niya ito kaya hindi nito maiwasang mag-alala.Dahil dito ay inabot na niya ang kamay nito at marahang pinisil. “Huwag na po kayong mag-alala. Paniguradong ginagawa po ng mga doktor ang lahat para sagipin siya.” sabi niya at pilit na inaaliw ito para hindi na ito mag-alala pa.Napasinghot ito at pagkatapos ay ipinatong din ang isa nitong kamay sa kanyang kamay. “Sana nga. Sana nga.” sabi nito at nag-umpisa ng humikbi kaya dali-dali na niya itong niyakap habang hinahaplos ang likod nito.“Siya na lang ang nag-iisa kong pamilya.” dagdag pa nitong sabi.Halos isang buwan niya pa lang itong nakakasama pero nakwento n

HALOS ilang oras akong umiyak ng umiyak hanggang sa hindi ko na makayanan pa ang lahat. Agad akong nagdesisyon. Nagbook ako ng pwede kong masakyan at nang dumating ito ay kaagad kong ipinasakay ang aking mga maleta. Halos hatinggabi na rin at mag-aalauna na ng madaling araw ng mga na iyon.Hindi ko na kaya pang tiisin ang sakit. Aalis na lang ako at lalayo.Baka hindi talaga kami para sa isat-isa. Napahawak ako sa aking tiyan nang muling maglandas ang aking mga luha sa aking pisngi. Kahit na ano pa ang mangyari ay kailangan kong maging matatag para sa magiging anak ko.Kailangan kong ipagpatuloy ang buhay ko para sa kaniya. Hindi ko alam kung ano ang tunay na dahilan ni Dalton para talikuran niya ako ng ganito, sobrang sakit at sobrang kirot ng aking dibdib.Ni hindi pumasok sa isip ko ang mahulog sa isang taong napakataas ng estado katulad nito pero sadyang mapaglaro talaga ang tadhana dahil sa dami dami ng babaeng pwedeng panain ni kupido ay ako pa talaga ang napag tripan niya.Napa