Lahat ng Kabanata ng The Bossy Husband Meets His Fiery Wife: Kabanata 21 - Kabanata 30

BeatriceNaigilid ko ang katawan ko at tiningnan si Lucien, marahas siyang tumayo.“Ako? Nagseselos? Come on, mom, pwede ba, hinding-hindi iyan mangyayari.”Nameywang siya, “I’m just saying that she’s not here working for Gran Aria, she’s here because…”Bumaba ang tingin niya sa akin at seryoso siyang nakatingin sa akin.“Because of…guys,” nang-iinsulto niyang dugtong.Tagpo naman ang mga kilay ko, “May cctv ang bawat sulok ng building na ito. Check mo kung talagang ginagawa ko ang sinasabi mo,” sagot ko naman sa kanya.“Anong ichecheck ko? Meron pang iba? Iyon pagtabi mo pa lang sa lalake, mali na ‘yun,” pandidiin pa niya sa akin.“And why is it wrong?” tanong sa kanya ni Donya Elviria.“Grandma, she’s clearly flirting with guys.”Tumawa ang mommy niya at pinagsabihan siya, “Walang malisya na tumabi sa ibang lalake, nak. Hindi iyon pakikipaglandian.”Tumango-tango naman ako. Masamang tingin ang pinukol niya sa akin pero nagkibit balikat ako at sumisilip sa labi ko ang mapang-asar na

BeatriceSinundan ko siya sa loob ng opisina niya.Dumeretso naman siya sa mesa niya at binuksan niya kaagad ang laptop niya. Mabilis ko naman siyang linapitan.“What are you planning to do?”tanong ko.“I will write my resignation letter,” simple niyang sabi.Kaagad kong sinara ang laptop, galit naman siyang tumingin sa akin.“Pag-usapan natin ito ng maayos,”saad ko.“Wala na tayong pag-uusapan pa. Dalawa lang ang pupuntahan nito, susundin sila o may aalis sa ating isa,” matabang niyang sagot.Tumindig ako, “Hindi ako pwedeng umalis sa kumpanyang ito,” mariin kong sabi.“O kaya nga, ako na ang aalis.”“Hindi rin pwede,” sagot ko.Imposibleng gumana ang kumpanyang ito kung hindi siya ang magpapatakbo nito.Magaspang man ang ugali niya pero alam ng lahat ang husay niya bilang presidente ng Gran Aria. Hindi ko iyon maikakaila kahit si Donya Elviria.Maaaring ang sinabi ng Donya ay pantakot lang sa kanya. Pero walang makakapalit sa kanya.Lumaki at lumawak ang Gran Aria sa kanyang pamum

BeatriceNagpakawala ako ng malalim na hininga, inaalala ko ang naging reaksyon kanina ni Lucien.As if naman talaga may care siya sa akin. Dahil lamang sa kanyang prinsipyo kaya siya ganun.Itinaas ko ang kamay ko at hinaplos ang labi ko.But why does he need to do things that will shake me?Ipinilig ko rin ang ulo ko sa kaisipang ito. At binaba rin ang kamay ko. Hindi ko hahayaan na didiktahan ako nito. Hindi ako aatras, ngayon pang pinaplano talaga ni Daddy na galawin ang bundok ng Ellagoro.Nakakainis, noon at ngayon, siya pa rin talaga ang may kontrol sa lahat–“You’re really hard-headed. Hindi ba’t uuwi tayo ng sabay.”Umangat ang ulo ko at ginawi ko sa gilid ko.Ganun na lang ang panlalaki ng mga mata ko ng napagtanto kong si Lucien ang nasa gilid.Saglit akong hindi ako makapagsalita bago ako nakabalik sa presensya ko.“What are you doing here–”Hindi siya sumagot bagkus tumabi siya sa akin. Tapos dinukot niya ang cellphone niya at basta na lang tinapat sa amin ito at nagpict

BeatriceTinitigan ko si Lucien, bakas ang kaseryosohan sa kanyang ekspresyon pagkatapos niyang sabihin ito.Mapait akong ngumiti. Bibigyan niya ako ng pagkakataon na maging asawa niya? So ang pagiging asawa ko sa kanya ay dahil lang sa bibigyan niya ako ng pagkakataon. Na para bang nakadepende sa kanyang pahintulot.I felt a pang in my heart.What was I even thinking? He would never see me equal to him.I would always be under his control. I would always be hanging in his conditions.Tumango ako sa kanya. “Okay, then, I will be your wife for three months. But after that, allow me to annul our marriage.”“Beatrice–”“I told you, I signed our marriage certificate because my Dad promised me not to touch Ellagoro. Now that he’s likely not honoring his promise to me, then there’s no use for me to stay in this marriage,” diretsahan kong sabi.I was too naive of everything. Nagtiwala ako, naghintay ako, nagtiis ako pero ito lang pala ang mapapala ko.“But I will only help you protect the E

Beatrice Pagkatapos kong ibigay sa kanya ang laptop ko, binuksan niya ito kaagad. Tahimik naman akong nakatayo sa gilid niya habang naka-upo siya sa harap ng worktable ko at kasalukuyan niyang kinakalikot na ang laptop ko. Nakabantay pa rin naman ako sa screen kung anong ginagawa niya. Seryoso niyang tinitingnan ang files sa peronal drive account niya na binuksan niya sa chrome ko. Hinahanap niya iyong sinasabi niya kanina na data niya sa kanyang angkan. Iginilid ko ang ulo ko nang huminto siya at tumunghay sa akin. "You really have to watch me that closely? Relax. Wala akong pakialam sa files mo." “Wala naman akong sinasabi, nakatayo lang naman ako sa gilid mo,” saad ko naman sa kanya. Isa pa, kampante ako na nakalock ang mga documents ko. “You don’t need to stand near me. Doon ka muna, sabihan na lang kita kung nahanap ko na,” masungit niyang pagtataboy sa akin. Masama ko siyang tinignan. Ewan ko talaga sa lalakeng ito. Paiba-iba iyong mood niya. “Alis,” utos pa niya. Luk