Todos los capítulos de The Night I Met My CEO (Tagalog): Capítulo 121 - Capítulo 130

Katalina's point of view Later that night, habang nakahiga kami sa kama, nakasandal ako sa dibdib niya. Tahimik lang kami, listening to each other’s heartbeat. “You know…” pagbasag niya sa katahimikan, habang marahang hinahaplos ang buhok ko, “I’ve always dreamed of having a family with you. Iyong masayang pamilya simple lang pero buo. Wala na akong ibang babae na iniisip na makasama at bumuo ng pamilya. Ikaw lang talaga.”“Why me?” mahina kong tanong. I'm curious sa magiging sagot niya. He smiled, naramdaman ko, then pressed a gentle kiss on my forehead. “Because from the moment I saw you…and felt our bodies as one…I knew you were the woman I wanted to grow old with. Hindi ko na inisip na magkaroon ng pamilya sa iba. And if ever hindi tayo nagkaayos, I’d still do everything to win you back…kahit gaano pa katagal, basta bumalik ka lang sa’kin.” Huminga siya nang malalim bago nagpatuloy, “And why you? Because you’re the woman I love so deeply. the one who made me feel what tr

Katalina’s point of view Continuation After a while, we decided to rest on the couch. He wrapped his arm around me again, gently rubbing my tummy. “You know,” sabi niya softly, “I keep wondering kung magiging kamukha ko ba ang isa sa twins o parehong ikaw ang kamukha.”“Pwedeng parehong ako,” sabi ko saka ngumisi sa kanya. Wala lang gusto ko lang siya inisin ng konti.“Wala kang awa sa’kin,” natatawa niyang sabi, “But okay, fine. Kung parehong ikaw, at least alam kong magaganda sila.”“Aw,” natawa ako, sabay kurot sa tagiliran niya. “Smooth sa pambobola ah. But your handsome Daddy, kung malakas ang dugo mo, pwedeng kamukha mo sila lahat.”He smirked, eyes glinting playfully. Oh, look at him. Haha “Tsk, I know that, Mommy. I’m handsome, maliit na bagay.” Haha, ibang klase din talaga. Buhat na buhat ang sarili. “Ang hangin ah?” sabay tawa ko, tapos humilig sa kanyang balikat. He kissed the top of my head. “Pero seryoso, Mommy… can you imagine? Two tiny versions of you run

Katalina’s Point of View Kinabukasan, maaga kaming nagising ni Zach. Yeah, dito kami ulit natulog sa condo ni Jems, hindi agad kami pinaalis nung dalawa, Nagbonding muna kami kagabi, movie marathon, food trip na puro order online at syempre libre lahat ni Zach, Nagpakitang gilas sa dalawa kagabi. Sobrang saya last night, atleast bago ako lumipat nagawa naming makapag bonding. Maaga kami gumising para mag-asikaso ng mga dadalhin kong gamit. Actually konti lang naman ang dadalhin ko ‘yung mga importante lang. Katulad ng sinabi ni Zach sa akin kagabi ‘wag ko na dalhin ang ibang damit ko dahil kumpleto naman ang damit, sapatos, perfume etc sa penthouse niya. At katulad kahapon hindi na naman kami papasok ngayon dahil ngayon nga ang lipat ko sa place niya. Kinakabahan na nga ako sa sasalubong na trabaho sa opisina. Nakakapanibago ibang-iba ‘yung pakiramdam ng umaga ngayon. Magaan, parang bagong simula. Habang inaayos ko ang huling mga gamit ko sa maleta, hindi ko maiwasang map

Katalina’s point of view Ilang linggo na ang lumipas simula noong lumipat ako sa penthouse. And with each passing day, I feel even more that what Zach said is true that he really wants to make every moment of my stay feel like “home.” Every morning, nagigising ako sa mumunting halik niya sa aking noo. Minsan may kasamang breakfast in bed siya like pancakes, scrambled eggs, bacon, oatmeal, salad or fruits with milk ko lagi. Minsan may pa fresh flower pa in the morning. Minsan nagigising naman ako sa yakap niya at bulong ng “Good morning, mommy,” habang hinahaplos ‘ang tiyan ko. Kahit alin pa doon ang paraan niya ng pag gising sa akin, pareho lang ang epekto sa akin…happiness, a sense of lightness, it erases my exhaustion, and those eyes of his, filled with love… but today, it felt extra special. Kinausap ako ni Zach na kung pwede kami magpa-appointment ng ultrasound. Gusto niya makita at marinig ang heartbeat ng mga baby namin. Actually, two months mahigit pa lang ang

Zach’s point of view One week has passed since I heard the heartbeat of my twins….time really flies. At ngayon abala ako sa pag paplano ng proposal ko kay Katalina, Yeah, I'm planning to propose to her at magpakasal agad bago lumaki ng tuluyan ang tiyan niya. Gusto ko kapag nanganak siya sa twins kasal na kami at isang pamilya na talaga. Sa mga araw na nagdaan, halos wala akong tulog. Hindi dahil sa trabaho, kundi sa kakaisip kung paano ko mas mapapaganda pa ‘ang plano ko.Only this time, it’s for the love of my life...si Katalina. After Katalina’s check-up with her OB last week, the next next day, I contacted Fia and Jems to ask for their help. And just as I expected, the two of them were the ones who helped me and they were overjoyed when they found out that I was going to propose to their best friend. I met up with them so we could talk in person. Flashback: Tinext ko si Jems at Fia na kung pwede kami magkita sa isang cafe, sinabi ko rin na meron akong hihinging pabo