Secretly, Mrs. CEO のすべてのチャプター: チャプター 101 - チャプター 110

Naya Diaz"Naku, talaga! Kung hindi mo ako pinigilan Mr. Victor, panigurado na magkakaroon ng gulo rito sa loob ng cafeteria. Hindi talaga ako mapapanatag hangga't hindi ko sila nabibigyan ng leksiyon," gigil na sambit ni Jasmine pag-upo niya sa pwestong napili namin. "Ito rin naman kasing si Naya, nakakainis! Kung bakit ba kasi ayaw niyang ipagtanggol ang sarili niya? Kung tutuusin ay kayang-kaya naman niyang gawin 'yon!"Natawa na lamang ako sa sinabi at inastang iyon ni Jasmine.Sa katunayan ay hindi lang ngayon kundi ilang beses na rin niyang sinubukang makipagsagutan sa mga kasamahan namin sa trabaho. Noong mga nakaraang buwan nga ay nagawa nitong makipagsabunutan kina Jessica at Merezel na naging dahilan kung bakit pare-pareho silang nasuspende.Halos magmakaawa nga ako kay Xavier.Sinabi ko na tutal at ako naman ang puno't-dulo ng gulong iyon ay ako nalang ang tatanggap ng kaparusahan. Pero ang masaklap ay hindi iyon tinanggap ni Xavier.Kaya naman nang dahil sa nangyaring iyon

(A few weeks ago)Third Person's POVTila ba hindi maputol ang ngiti sa mga labi ni Sebastian habang binabasa niya ang article tungkol kay Xavier. Sa puntong iyon ay nakaharap siya sa kanyang monitor screen habang nagngangasngas ng chips at lumalagok ng softdrinks. Nagmistulang movie marathon ang dahan-dahan niyang pagbabasa ng bawat paragraph mula sa article na iyon at iniintindi ang mga nakasulat doon.Nang matapos niya iyon ay agad niyang binuksan ang kanyang email account at kinontak ang journalist na nagsulat niyon.'Hey, Valesko. I love everything about this article. It's perfect! I want you to make five versions of this and distribute it on every platform on the internet. I will pay you the perfect amount of money if I am satisfied with your work.'Right after he clicked the send button, agad siyang sumandal sa kanyang swivel chair habang suot ang nakakalokong-ngiti sa kanyang mga labi. Ilang segundo ang lumipas ay nakatanggap siya ng email mula sa journalist.'Yes, sir! Always

Naya DiazI was staring at the paperwork in front of me for almost five minutes.Masyado akong naging excited sa bago kong trabaho na ito na hindi ko napansin na halos ilang tambak na paperwork pala ang iniwan sa akin. Iyon siguro ang rason kung bakit sa tuwing makakasalubong ko si Irene ay wala siyang ibang ginawa kundi ang ngitian ako.Sinadya niya kaya ito?Umiling ako sabay sandal sa swivel chair ko.Imposible.Imposibleng sinadya niyang iwanan ang mga papeles na ito gayong pareho naman naming hindi alam na hahantong ang sitwasyon namin sa ganito.At kung ganito karami ang mga trabahong iniwanan niya sa akin, ibig sabihin lang niyon ay wala siyang ibang ginawa noon kundi ang tumambay sa kanyang opisina.Iyon ba ang rason kung bakit ilan sa mga kliyente ng kompanya ay umaatras?Iyon ba ang rason kung bakit kahit gaano pa ka-workaholic si Xavier ay parang hindi pa rin sapat ang ginagawa niya?Isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ko. Hindi kalaunan ay nabaling ang tingin ko

Xavier IglesiasAlas-diyes pasado na nang gabi pero hanggang sa mga sandaling iyon ay hindi pa rin tumitila ang ulan. Sa puntong iyon ay hindi lamang ang ulan kundi maging ang hangin ay mas lalong lumakas sa mga sandaling iyon.A few hours ago, I was supposed to meet some of our company's investors, but it didn't happen because they got stranded. Nasa Bulacan kasi ang mga ito at mas malakas ang ulan doon kumpara rito.Base rin sa ibinalita sa akin ni Kirsten ay mayroong bagyong pumasok ngayong araw. Hindi naman daw ganoon kalakas dahil ang mata nito ay nasa bandang Visayas pero apektado pa rin ang kamaynilaan.Sa mga sandaling iyon ay isang malalim na buntung-hininga ang pinawalan ko kasabay ng pagsandal ko sa swivel chair ko. Kung magkataon man na hindi ako makauwi dahil na rin sa lakas ng ulan ay dito nalang muna ako mananatili sa opisina. Anyway, marami pa akong mga papeles na hindi pa natatapos hanggang ngayon.Other than that, I've got some important emails that I need to respond

Xavier Iglesias"You know..." anas ni Naya matapos niyang kumalas sa pagkakahalik ko sa kanya. "Kapag bumalik si Kirsten at naabutan niya tayo rito ay paniguradong magugulat at magtataka 'yon. Kaya kung ano man 'yang binabalak mo, wag na muna."Hindi ako sumagot bagkus ay napangisi lamang ako sa sinabi niyang iyon at hindi kalaunan ay muli siyang siniil ng mapusok na halik sa kanyang mga labi. Sa puntong iyon ay inaasahan kong pipigilan niya ako o di kaya ay ipagtutulakan ako, pero hindi iyon nangyari.Sa katunayan ay h******n pa nga niya ako ng mahigpit na naging dahilan ng lalong paglalapit ng mga katawan namin. Right at that moment, it's as if we were dancing in the dark. Pareho kaming nakapikit habang habol-habol namin ang hininga namin na ninanamnam ang bawat pagbuka ng bibig ng bawat isa sa amin.Ngunit maya-maya ay natigil kami sa mainit na halikan naming iyon nang makarating na kami sa couch. Sa pagbagsak namin doon ay siya namang pagkalas namin sa isa't-isa. Hindi kalaunan ay