Lahat ng Kabanata ng MY EX'S UNCLE IS MY BOSS AND CONTRACT HUSBAND: Kabanata 61 - Kabanata 70

Sam’s povHindi ko na alam kung saan ako kakapit ng mga oras na iyon... Nakasandal ang likod ko sa malamig na headboard ng kama, ngunit ang init ng katawan ko ay hindi na kayang pigilan ng kahit na anong lamig ng paligid dahil sa nagliliyab ko ng katawan.. Ramdam ko ang bawat paghinga ni Leonard habang dahan-dahang bumababa ang mga halik niya, mula sa aking leeg, dibdib, hanggang sa gitna ng aking katawan—-sa aking pagkababae. Napaawang ang bibig ko.Napakagat ako ng labi, pilit pinipigil ang ungol na gustong kumawala. Ngunit nang maramdaman ko ang labi niya sa pinaka-sensitibong bahagi ko, kusa akong napapikit at napaungol. Napapaliyad sa sarap.“Leonard…” bulong ko, halos pabulong lamang na para bang natatakot na may makarinig. Narinig ko siyang tumigil saglit, itinaas ang mukha niya at tumingin sa akin. Mapang-akit ang mga mata niya, at bahagya siyang ngumiti.“You taste so sweet, Sam,” he whispered, his voice deep and husky. “I could stay here all night, just to hear you beg for m

Leonard’s povHindi ko mapigilan ang ngiti ko habang nakahiga pa ako, nakayakap kay Sam. Ramdam ko pa rin ang init ng gabi namin at higit pa roon, ang katotohanang ako ang una sa kanya. God, hanggang ngayon parang hindi ako makapaniwala. Akala ko okay lang kahit may nakaraan siya, tanggap ko naman iyon. Pero nang marinig kong virgin pa pala siya at ako ang nauna, pakiramdam ko parang nanalo ako ng pinakamalaking kontrata sa buong career ko. Tinitigan ko ang mukha niya habang mahimbing siyang natutulog. Ang ganda nito. Maputi, maamo, at ang labi niya ay parang inaakit akong halikan ulit kahit na halos hindi pa ako nakabawi sa gabi namin at kaninang madaling araw..Napangiti ako at napailing."Damn, Leonard. You’re officially whipped," bulong ko sa sarili ko.Unti-unti siyang dumilat, medyo nagulat pa nang makita akong nakatitig sa kanya na parang adik.“Why are you staring at me like that?” tanong niya, medyo namumula ang pisngi.“Because I still can’t believe you’re mine,” sagot ko sa

Totoong wala na akong nararamdaman para kay Darren nang makita ko sa balita na ikinasal na siya kay Nina, ang aking step-sister. Natatawa na lamang ako dahil ginawa pa nilang e- live sa TV ang kasal nila. Panatag na ako sa buhay ko ngayon kasama si Leonard. Mahal ko na siya, at walang dudang handa akong ipaglaban ang aming kasal.Hindi na rin ako sumama kay Leonard na umattend sa kasal. Gusto kong maging maayos ang lahat at maiwasan ang anumang gulo.Pinatay ko na lamang ang TV at hindi na nagpatuloy sa panonood. Isa sa mga bagay na ikinulungkot ko ay makita ang aking ama na naroroon sa kasal ni Nina, samantalang sa kasal ko, wala man lang siya. Kahit sabihin pa na hindi ako tunay na anak, siya pa rin ang kinilala kong ama, at masakit para sa akin ang pagtalikod nito sa akin.Napangiti ako nang tumawag sa akin si Leonard. Agad kong sinagot ang tawag.“Miss mo na ako agad?” tanong niya, may halong kilig sa boses. Hindi ko mapigilan ang mapangiti.“Palagi naman kitang namimiss,” hirit

Leonard’s povPagkatapos ng interview ng mga pulis, halata ko pa rin ang panginginig ng mga kamay ni Sam. Hindi man niya aminin, kitang-kita ko sa mga mata niya ang takot na hindi niya mailarawan. Kaya’t agad ko siyang inalalayan, hawak ang kanyang likod habang naglalakad kami papunta sa sasakyan.Pagpasok namin sa loob, tahimik lamang siya, mahigpit na nakakapit sa kanyang bag, parang iyon lang ang sandalan niya sa mga oras na iyon. Ako naman, pilit kong pinapakalma ang sarili ko habang inaandar ang kotse. Pero kahit anong pilit, hindi ko maiwasang tumingin ng paulit-ulit sa kanya sa gilid ng aking mga mata.“Sam…” tawag ko, mahina, habang nakatutok pa rin sa kalsada. “Sigurado ka bang hindi mo siya kilala? Kahit isang beses man lang?”Umiling siya ng mariin. Kita ko kung paano kumurap ang kanyang mga mata, puno ng kaba at pag-aalala. “Hindi. Hindi ko pa siya nakikilala. Wala akong ideya kung sino siya…” sagot niya, tapos tumigil sandali bago muling nagsalita. “Pero naaalala ko lang

Sam’s povPagkababa ko mula sa hagdan, bitbit ang isang basong tubig na kanina ko pa iniinom sa kwarto, hindi ko inasahan ang tanawing sasalubong sa akin. Nanlamig ang mga kamay ko at halos mabitawan ko ang baso nang makita kong nakaupo sa sala si… Papa.Nakaayos pa rin siya tulad ng dati—neatly pressed polo, matikas ang tindig pero hindi iyon ang pumigil sa tibok ng puso ko. Ang mismong presensya niya rito, sa bahay ni Leonard, ang dahilan kung bakit halos hindi ako makahinga.“Papa?” mahina kong bulong, halos hindi ko makapaniwala. Hindi ba’t itinakwil niya na ako noon? Hindi ba’t sinabi niyang wala na akong karapatang tawagin siyang ama? Bakit ngayon, nandito siya?“Sam,” lumingon siya sa akin, at sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang panahon, narinig kong muli ang boses niyang dati ay nagbibigay sa akin ng lakas pero ngayo’y parang pako na tumutusok sa dibdib ko. Gusto kong umiyak pero pinigilan ko ang sarili ko.Nanatili akong nakatayo sa hagdan, hindi makagalaw. Pero mas