‘คนเรานอกจากหน้าตา มันก็มีหลายอย่างนะที่จะทำให้คนชอบกัน’ ศศิตาอธิบายให้เพื่อนเข้าใจ ‘แหม แกทำเหมือนรู้ดีเลยศิตา แกเคยมีแฟนเหรอ’ ลลิตามองหน้าเพื่อน ถ้าจำไม่ผิด เพื่อนเธอก็ไม่ได้มีแฟนนี่นา ‘ไม่มีหรอก แค่จำมาจากบทละครน่ะ’ ศศิตาหัวเราะแห้ง จะมีแฟนได้อย่างไร แม่หวงเธอขนาดนั้น ‘โธ่ นึกว่าประสบการณ์ตรง ที่แท้ก็ทฤษฎีจ๋านี่เอง’ ลลิตาแซวเพื่อนพร้อมทั้งบีบจมูกเบา ๆ ‘ไปก่อนนะ แม่เรียกแล้ว ไว้เจอกันลิตา เล่นตัวบ้าง หายไปบ้าง เผื่อเขาจะคิดถึง โชคดีนะแก รักแก’ ศศิตาบอกพร้อมทั้งโบกมือลาเพื่อน ลลิตานั่งมองผู้ชายร่างสูงโปร่งกำลังวิ่งออกกำลังกาย เขาวิ่งแค่สองรอบ ตอนนี้เขาวิ่งผ่านเธอไปแล้วรอบหนึ่ง เธออยากจะวิ่งตามเขา แต่ดูจากสภาพร่างกายของตัวเองแล้ว คงตายก่อนได้ผัว กลับมาที่ปัจจุบัน ลลิตามองเขาในตอนนี้ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปกี่ปี เขาก็ยังดูดีไม่เปลี่ยน และไม่ว่าตอนไหน ทำไมใจเธอก็ยังคงรักเขาเสมอเธอแต่งตัวด้วยชุดสายเดี่ยวผ้ามัดย้อมสีแดงดำ ความยาวประมาณข้อเท้า ชุดนี้เขาซื้อให้เธอตอนมาทะเลครั้งแรกเมื่อนานมาแล้ว ผ้าและราคาไม่ได้ดีเด่อะไร แต่เพราะคนซื้อใ
Terakhir Diperbarui : 2025-08-25 Baca selengkapnya