บททั้งหมดของ The Expensive Deal With My Possessive Boss: บทที่ 41 - บทที่ 50

Pagkapasok ni Ivy sa loob ng bahay, agad itong napahinto. Napalinga-linga siya sa bawat sulok ng sala, tila ba hindi makapaniwala sa nakikita. “Grabe…” mahina pero mangha niyang bulong. “Ganito pala ang bahay ng mga mayaman. Kahit sampung buhay ko siguro, hindi ko kayang makapagpatayo ng ganito.” Napailing si Brigitte, inilapag ang cellphone sa lamesita. “Bakit ka ba pumunta dito? Pwede bang sabihin mo na agad para makauwi ka na!” malamig na tanong ni Brigitte. Huminga siya ng malalim. Napatingin siya sa mga corner ng kisame. Naalala niya ang mga hidden cameras na naka-install sa bahay nila. Mabuti na lang at napatanggal na niya ito. Umupo si Ivy sa malambot na sofa, para bang sinusubukan pa lalo ang pasensya ng kapatid. “Relax, Ate. Hindi ako nandito para manggulo. Gusto ko lang naman mag bonding tayo, tulad sa ibang magkakapatid!” Napatango-tango si Brigitte. Naalala niya ang huling usapan nila ni Gabriel. Malungkot ito dahil nag-iisang anak siya, kaya mas maswerte pa siya di

Hindi mapigilan ni Iris ang pagtawa, dahil sa itsura ni Alexander na halatang naiinis na sa kanya. Sumisingkit na ang mga mata nito habang nakatitig sa kanya, para bang nag-iisip kung paano siya babawian sa pang-aasar niya. “Alam mo, Sweetheart, kahit kaya ko mang sungkitin ang araw at buwan para sa ’yo… hindi ko gagawin!” biro niya, sabay halakhak. “Baka masunog ka pa—masyadong mainit eh!” Napailing si Iris at natawa. “Loko ka talaga.” Biglang nagbago ang ekspresyon ni Alexander. Naging seryoso, at marahan siyang tinitigan mula ulo hanggang paa. “Pero kahit hindi ko magawa ’yon… kaya ko namang painitin ang katawan mo.” “Alexander!” mariing saway niya, sabay tulak dito. “Ang aga-aga, puro ka kalokohan!” Pero ramdam niya ang kakaibang init na dumaloy sa kanyang katawan. Hindi niya alam kung maiinis ba siya o kikiligin. Natawa lang si Alexander at kinindatan siya. “Sweetheart, let’s go back to Manila. May meeting pa nga pala ako.” Natahimik si Iris. Parang ayaw na niyang bumalik

Tahimik si Iris habang nakaupo sa lounge. Nakatingin sa kawalan, nanginginig ang mga daliri sa hawak niyang cellphone. Hindi niya napansin agad na dumating na pala si Alexander; niyakap siya nito at dahan-dahang yumuko, masuyong idinampi ang labi sa labi niya.“Sweetheart…” dahan-dahan nitong inabot ang kamay niya. Malamig ang palad niya, halata ang kaba. “Hayaan na muna natin sila. Huwag ka nang mag-isip ng kung ano-ano, okay?”Tumingin si Iris, mabilis, saka agad umiwas. Pilit siyang ngumiti.“Halika. Lalabas tayo,” bulong ni Alexander.Magkahawak-kamay silang sumakay sa elevator pababa ng parking lot. Mabilis na nag-drive si Alexander, pasulyap-sulyap kay Iris. Nakaupo ito, nakatulala, tahimik, at parang may malalim na iniisip. Dahan-dahang hinawakan ni Alexander ang kamay niya. Agad naman siyang lumingon at tipid na ngumiti.Huminto ang sasakyan sa parking lot ng Seaside, MOA. Magkahawak-kamay silang naglakad. Habang natatanaw ang liwanag ng mga food stall, humigpit ang hawak ni A

Tahimik ang loob ng sasakyan matapos ang sigawan nila. Parehong mabilis ang hinga nina Iris at Alexander, kapwa pinipigilan ang sarili. Mahigpit ang kapit ni Alexander sa manibela, nangingintab ang mga ugat sa kamay niya.“Sweetheart, tutulungan kita. Pero siyempre, ayokong ipain mo ang sarili mo. Ayokong mapahamak ka.” Nangingilid ang luha ni Alexander habang hawak ang kamay ni Iris, na nanginginig pa rin.“Sweetheart…” mahinang tawag niya, pero hindi agad sumagot si Iris. Nakatingin lang siya sa hawak niyang cellphone na kasalukuyang nagba-vibrate. Isang unknown number na naman ang tumatawag sa kanya. Mabilis niya itong ipinakita kay Alexander.“Siya ulit,” bulong ni Iris, halos walang boses.Agad na inagaw ni Alexander ang cellphone at sinagot iyon, galit ang tinig.“Kung sino ka man, tigilan mo na ’to! Huwag mong idadamay si Iris sa kalokohan mo—”Pero naputol ang linya. Static lang ang narinig bago tuluyang namatay ang tawag.Napapikit si Iris, halos maluha.“Baby… paano kung may

“Sweetheart, ano bang ininom mo?” tanong ni Alexander. Hindi sumagot si Iris, nakangiti lang siyang itinaas ang basong hawak niya at tinungga ang huling laman n’on. Napangiti siya, bahagyang napapikit. “May effect pala ’to,” bulong niya sa tainga ni Alexander. Si Alexander, halatang natatawa sa unusual na reaksyon ni Iris, dahan-dahang humawak sa kamay niya, sabay titig sa mga mata niya. “Ayos lang… relax ka lang. Andito lang ako, sweetheart.” “Ammh, Baby!” bulong ni Iris sa tainga niya. “Yes, sweetheart,” nakangiting sambit ni Alexander habang marahang hinahawi ang buhok ni Iris. “Gusto mo bang gumawa tayo ng baby?” Naramdaman ni Alexander ang pagkislot ng ari niya. “Oo naman—” hindi na niya naituloy pa ang sasabihin nang sakupin ni Iris ang labi niya. Napalunok si Iris, bahagyang nag-iwas ng tingin. “Alex…” halos paanas ang tinig niya, nanginginig na may halong kaba at pananabik. Hinawakan siya ni Alexander sa pisngi, pinipilit na tumingin sa mga mata niya. “You’re so bea