جميع فصول : الفصل -الفصل 233

"LET'S talk about the wedding..." sabi ni Tito Aron. Napabaling ang tingin niya sa amin ni Adrian. "Maupo na kayong dalawa." Hinila ni Adrian ang kamay ko at inalalayan akong makaupo. Katapat ko si Lolo Arman at nasa tabi ko si Adrian. Habang si Mama ay nasa mahabang sopa. "Thanks, Dad. I hope po wala ba pong magiging aberya ang kasal namin ni Giselle. Wala nang ibang babae ang hahadlang sa aming dalawa..." litanya ni Adrian. "Wala nang makakahadlang sa magiging kasal ninyong dalawa. Dahil sisiguraduhin kong walang makakasira. Dito sa Italya gaganapin ang magiging kasal ninyo. At tayo-tayo lang. Pagkauwi nating lahat ay gaganapin ang kasal ninyong dalawa sa simbahan," ang sabi ni Tito Aron. Planado na pala ang lahat. Napabaling ang tingin ko kay Mama. Tumango lang siya sa akin at ngumiti. Naramdaman ko ang paghawak ni Adrian sa kamay ko, mahigpit at parang ayaw bitawan. May gusto lang akong malinaw,” dugtong ni Tito Aron, bahagyang humarap kay Adrian. “Siguraduhin mong handa

NAGING mabilis ang preparasyon ng aming kasal ni Adrian. Hindi ko alam na may nakahanda na palang simbahan at venue ng aming kasal. May wedding gown na kinuha sila para sa akin. Hindi nila sinasabi sa akin. Pati ang baby namin mayroon din gown na kaparehas sa akin. Tuwang-tuwa si Elisa nang magpasukat siya para sa kanyang gown. Natupad ang pangarap niya na makapaglakad sa loob ng simbahan bilang maid of honor. "Ang ganda-ganda naman ng gown ko. Parang ako ang ikakasal," sabi ni Elisa na masayang sinusuyod ng tingin ang gown na suot. Mas mukha pa siyang excited sa kasal ko kaysa akin. "Oo na. Maganda sayo ang susuotin mo. Bakit hindi na lang ikaw kaya ang magpakasal?" Natawa si Elisa at marahang hinampas ang braso ko. “Uy! Huwag kang ganyan. Ikaw ang bride ngayon,” biro niya sabay ikot sa harap ng salamin. Napangiti ako, pero sa loob-loob ko, parang ang bilis ng lahat. Parang kahapon lang, nalilito pa ako sa mga nangyayari, tapos ngayon, ikakasal na ako. May simbahan, may venue,