PAGKATAPOS ng kasal namin ni Adrian ay andito kami ngayon sa isla. Sa Italya pa rin, at babalik kami sa Pilipinas pagkalipas ng tatlong buwan, pagkatapos ng honeymoon namin. “Are you happy, hon?” tanong ni Adrian habang yakap ako mula sa likuran. Ramdam ko ang init ng katawan niya, pati ang dahan-dahang tibok ng puso niya sa likod ko. Napangiti ako habang nakatanaw sa dagat. Tahimik ang paligid, ang alon, ang malamig na hangin at ang amoy ng alat na parang nag-aanyaya ng panibagong simula. “Very,” mahina kong sagot. “Masaya ako at payapa.” Humalik siya sa sentido ko. “That’s all I ever wanted, for you to feel safe and loved.” Humarap ako sa kanya, at hindi ko napigilang hawakan ang pisngi niya. “Salamat sa lahat, Adrian. Sa pananatili at sa pagpili sa amin. Araw-araw.” Ngumiti siya, iyong ngiting alam kong totoo. “I promised you at the altar, remember? Ikaw. Tayong dalawa, habambuhay.” Napapikit ako, ramdam ang bigat ng emosyon sa dibdib ko, hindi sakit, kundi pasasalamat.
閱讀更多