CHASED BY MY HOT BOSS のすべてのチャプター: チャプター 221 - チャプター 230

Giselle's POV "PINATAWAD mo na si Adrian?" Nagugulat na tanong ni Eliza. Umuwi na muna si Adrian sa mansyon at ang sabi niya ay dadalaw siya mamayang gabi. Marahan akong tumango at napangiti sa kaibigan ko. Nilapitan ako ni Eliza, at tinapunan ng tingin si Aj. "Anong masama roon? Mahal ko pa naman si Adrian at mahal niya ako..." Nanlaki ang mga mata ni Eliza. “Girl, finally!” bulalas ni Eliza, halos mapatalon sa tuwa. “Akala ko aabutin pa ng siyam-siyam bago mo amining mahal mo pa rin siya!” Napailing ako, pero hindi ko napigilan ang mapangiti. “Huy, hindi naman ganon. Hindi naman sa ayaw ko… natakot lang ako. Ang dami naming pinagdaanan.” Umupo siya sa gilid ng kama, bahagyang yumuko para tingnan si AJ na mahimbing pa ring natutulog. “Pero ngayon? Ano na? Balikan kayo?” Napakunot ang noo ko at napalabi. “Eliza, hindi pa agad-agad. Sabi ko sa kanya, dahan-dahan muna. Hindi naman porke may anak na kami, balik na agad lahat.” “Pero gusto mo?” mabilis na tanong niya, nakataas an

BIGLANG bumukas ang pinto at pumasok sa loob ang nakangiting si Adrian. May dala ito bulaklak at prutas. "Hi, baby," bati nito sa akin at hinalikan ako sa labi. Nagulat ko sa ginawa niya. Napatingin ako sa paligid. Andoon si Mama na pinipigil ang ngiti. "Hello po, Tita, Gigi," bati rin ni Adrian kay Mama. Tumango lang si Mama at ngumiti kay Adrian. "Nakausap ko na ang doktor mo at naayos ko na ang bills mo rito sa ospital," sabi niya. Makakalabas na rin kami ni Baby Aj. Nakakabagot sa ospital. Pero, nakakatuwa na aalis ako ng ospital kasama ko na ang anak ko. Nahigit ang aking paghinga. Ito na, kinakabahan ako sa susunod na sasabihi ni Adrian. "Tita Gigi, can I talk to you po? Kung puwede po..." Napatingin si Mama sa akin. "O-Oo naman. Tungkol saan ba?" Ito ang pinag-uusapan namin ni Mama. Kinabahan ako nang bahagya. Hindi ko alam kung bakit pero parang umakyat ang init mula sa sikmura ko papunta sa dibdib. Yung tipong may sasabog pero hindi mo alam kung good or bad. Si Mam

"DALHIN mo na muna amg mag-ina mo sa kuwarto mo, Adrian. Para makapagpahinga na sila." Napadako ang tingin ni Adrian sa akin. "Samahan ko na ang anak ko..." singit na sabad ni Mama. Napatango si Adrian at iginiya ako papunta sa hagdan. "Adrian, puwedeng pumunta ka sa library. Mag-uusap-usap lang tayo..." sabi ng Daddy ni Adrian bago pa kami makalayo. Binalingan ako ni Adrian at ngumiti ako ng alanganin. Medyo kabado pero hindi ko pinahalata. “Sandali lang, baby,” bulong ni Adrian sa akin bago niya hinalikan si Baby Aj sa noo. At sinundan na ang Daddy niya sa library. Hinaplos niya ang braso ko, parang pinapa-assure ako na okay lang lahat, tapos binitawan niya ang kamay ko nang dahan-dahan. Sumunod siya sa Daddy niya papunta sa library, habang ako naman ay inalalayan ni Mama paakyat. Pagdating namin sa itaas, binuksan ni Mama ang pinto ng malawak na kuwarto ni Adrian. Malinis, malamig at amoy bagong linis. May malaking kama sa gitna at agad kong inihiga si Baby Aj roon. “Anak,

IPINAPATAWAG daw kami ng Daddy ni Adrian at Lolo nito sa library, kasama si Mama. Si Tita Isolde ay umuwi na sa Pilipinas. "Kinakabahan ka, Giselle... hindi ka mapakali d'yan sa inuupuan mo," giit ni Eliza. Dumalaw siya sa amin sa mansyon. "Sinong hindi kakabahan? Parang akong isisilya elektra. Seryoso ata ang pag-uusapan namin. Bakit kasi close door ang pag-uusap namin? Mas lalo akong kinakabahan." Sagot ko kay Eliza. Napatingin ako sa gawi ng anak ko na masarap na ang tulog. Pagkatapos na mag-iiyak. "Sos... ngayon ka pa ba kakabahan? May ring ka na, may anak na rin kayo. Ibang level na ang status mo sa mga Velasco. Ikaw kaya ang nagbigay ng tagapag-mana nila..." Napaharap ako kay Eliza. "Doon nga ako mas kinakabahan. Alam mong hindi basta-basta ang mga Velasco. Hindi pa ako gusto ng tiyahin ni Adrian." “Hay naku, girl… si Tita Isolde lang ‘yon. Masungit lang talaga siya by default,” sagot ni Eliza habang pumipitik-pitik pa ng hangin, parang may attitude. “Ang importante, gusto

NAPATITIG sa akin si Tito Aron at Lolo Arman, habang si Adrian ay nakahawak sa braso ko. Napayuko ako at lumuha. Paano iyon? Kayang-kaya ni Adrian, iwanan lahat para sa akin. Hindi ako selfish para isakripisyo niya ang buhay na nakasanayan niya. Narinig agad ni Adrian ang paghinga ko na parang naputol. Pero bago pa ako makasagot, may kumalabog na mahinang tawa sa kabilang side ng mesa. Si Lolo Arman, tumagilid pa siya. At as in, tumawa. Hindi malakas, pero sapat para mapatingin kaming lahat. “Aray ko,” reklamo niya habang hinihimas ang dibdib. “Hija, grabe ka pala ka pala kabahan. Ang bilis mo palang maniwala." Napakunot ang noo ko. “Po?” Kasunod noon ay sinabayan siya ni Tito Aron, umiling habang pinipigilan ang ngisi. “Giselle… ano ka ba, halika nga rito.” Sabay lingon kay Adrian. “Anak, bakit hindi mo sinabi sa kanya na hindi pa naman namin siya ini-initiate sa Velasco hazing?” Napatingin ako kay Adrian. Nanlaki ang mga mata niya. “Lolo… Dad… hindi ‘to nakakatawa.” Pero