All Chapters of แค้นรักแฟนเก่ามาเฟีย : Chapter 91 - Chapter 100

“พอแล้วค่ะพี่คราม น่าอิ่มจนพุงป่องหมดแล้ว” มือเล็กรีบยกมือปรามคนที่เอาแต่หยิบแอปเปิ้ลป้อนเข้าปากเธอไม่หยุด จนตอนนี้เธออิ่มจนแทบขยับตัวไม่ได้อยู่แล้ว “อ่าๆ พอแล้วก็ได้ครับ เดี๋ยวพี่ตั้งเวลาไว้สักครึ่งชั่วโมง แล้วน่าจะได้กินยาต่อ” ฟิโอน่าพยักหน้าแล้วส่งยิ้มหวานให้กับคนตรงหน้า ตอนนี้เธอเชื่อสนิทใจแล้ว ว่าฟ้าครามนั้นคือว่าที่สามีของเธอจริงๆ เพราะทุกการกระทำที่เขาแสดงออกให้เธอได้เห็นทั้งอาทิตย์ มันล้วนเต็มไปด้วยความรัก และความอ่อนโยน ดูแลเอาใจใส่ ในแบบที่หัวใจของเธอไม่เคยได้สัมผัสกับความอบอุ่นเช่นนี้มาก่อน “ว่าแต่ ช่วงนี้น่าไม่ค่อยเห็นพี่ฟามาหาน่าบ้างเลย หรือว่าติดธุระอะไรหรือเปล่านะ” ช่วงนี้ฟาบิโอหายหน้าหายตา บางวันก็แทบจะไม่โผล่มาให้เธอเห็นเลย ทั้งที่ก่อนหน้านี้แทบจะมาแย่งกันนอนเฝ้าเธอกับฟ้าครามอยู่แล้ว ตั้งแต่ที่เธอฟื้นขึ้นมา เหมือนว่าครอบครัวเธอจะมีแค่ฟาบิโอที่เป็นพี่ชาย กับฟ้าครามที่เป็นว่าที่สามี เพราะไม่เห็นใครอื่นนอกจากพวกเขาเลย จะมีเพิ่มเข้ามาก็คงจะเป็นเจคกับธาม ที่คอยสร้างสีสันให้อยู่รอบๆ บางครั้งก็ทำให้เธออดคิดไม่ได้ ว่านอกจากนี้ เธอยังมีใครอีกรึเปล่า เช่นพ่อกับแม่…

“เหอะ! งั้นเรามาพนันกันสักตั้งมั้ยล่ะ ว่าสุดท้ายคุณน่าจะเลือกใคร! ยังไงกูก็มั่นใจว่าคุณน่าต้องเลือกอยู่กับพี่ชายตัวเองแน่ๆ” เจคกอดอกเชิ่ดหน้าใส่ธามอย่างไม่ยอม มาดูกันสักตั้งว่าคนที่มากประสบการณ์เรื่องความรักอย่างมัน หรือเขาที่ไม่เคยมีความรักแต่เข้าใจแต่คำว่าครอบครัว ใครมันจะชนะการปรองดองครั้งนี้กันแน่! “เออ ก็มาดิวะ ยังไงกูก็ยืนข้างนายกูเว้ย!” “เออ ถ้ามึงแพ้ มึงต้องยกรถออดี้คันหรูของมึงให้กู กล้ามั้ยล่ะ” “หึ ไม่มีปัญหาเว้ย ลูกผู้ชายคำไหนคำนั้น! ถ้ามึงแพ้ มึงก็ต้องเอารถมึงมาให้กูเหมือนกัน!” “ก็เอาดิ!” สองคนยืนเบียดเสียดเชิ่ดหน้าใส่กันไปมาอย่างไม่มีใครยอมใคร แต่ไม่ทันให้ได้ลุ้นอะไรไปมากกว่านั้น เสียงหวานที่แทรกดังเข้าผ่านหูมาก็ต้องทำเอาธามขำกร๊ากออกมาอย่างชอบใจ “น่า… อยากลองไปใช้ชีวิตอยู่กับพี่ครามที่ฮ่องกงดูค่ะ” น…นี่มันอะไรกัน เจคถึงกับหน้าเหวอไปกับคำตอบที่เขาเพิ่งได้ยินชัดแจ๋วเต็มสองรูหู และคนที่ตกใจยิ่งกว่าเจค ก็น่าจะเป็นฟาบิโอ ที่ถึงกับยิ้มไม่ออกเลยทีเดียว หรือว่านี่จะเป็นบทลงโทษของพี่ชาย ที่ไม่เคยจะทำหน้าที่ได้ดีเลยอย่างนั้นเหรอ “ท…ทำไมล่ะน่า ลองคิดดูดีๆ อีกคร

“พ…พี่ครามนิสัยไม่ดี น่าจะไม่คุยด้วยแล้วนะถ้าพี่ยังไม่หยุดแกล้งกันอีก” หลังจากคำพูดของเธอ เขาก็ยังไม่หยุดเปร่งเสียงหัวเราะจนเธอต้องหันไปทำหน้ามุ่ยใส่อย่างไม่ชอบใจ เขาถึงได้ยอมหยุด แต่ดูจากสีหน้าของร่างสูงตอนนี้ มันดูเป็นการกลั้นขำเสียมากกว่า นิสัยไม่ดีเลยจริงๆ “โอเคครับ พี่ไม่แกล้งแล้วก็ได้ แต่คืนนี้ขอนอนกอดแน่นๆ ทั้งคืนเลยแล้วกัน พี่ไม่ได้กอดน่าเลยตั้งแต่อยู่ในโรงบาล เพราะตอนนั้นร่างกายน่ายังไม่หายดี กลัวทำน่าเจ็บ” “อ…อื้ม” และไม่รู้ว่าอะไรเข้าสิง เธอถึงได้ตอบเขาไปอย่างจำยอมแบบนั้น โดยที่ไม่คิดจะปฏิเสธ ราวกับร่างกายมันรู้ ว่าเธอเองก็โหยหาสัมผัสอบอุ่นของเขาเหมือนกัน… “น่ารักที่สุดเลยครับ” ไม่เพียงแต่พูด เขายังถือวิสาสะโน้มหน้าเข้าไกล้ ก่อนจะขโมยหอมแก้มนิ่มๆ นั้นฟอดใหญ่จนชื่นใจ ทำเอาร่างเล็กยืนแข็งทื่อเป็นหินอีกครั้ง “งั้นเราทัวร์ห้องนอนไปก่อน ส่วนที่อื่นๆ เดี๋ยวพี่พาทัวร์คืนอื่น” ร่างเล็กเพียงพยักหน้าหงึกๆ อย่างเข้าใจ โดยไม่ได้สังเกตเลยว่าสีหน้าของเขายามพูดคำนั้นมันฉายความเจ้าเล่ห์ และร้ายกาจขนาดไหน ไม่ต่างจากเสือที่รอขยํ่าเหยื่อในยามที่เผลอตัว เธอคงไม่รู้ว่า พาทัวร

ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากันหลังประโยคจริงจังนั้นของฟ้าคราม มากกว่าความเขิน คือความตื้นตันใจที่ปะทุขึ้นมากลางอก ดั่งกับว่าทุกสิ่งที่เขาทำให้ มันกำลังเติมเต็มช่องว่างที่ขาดเหลือในชีวิตของเธอจนเต็มอิ่ม อีกไม่นานในวันข้างหน้า เธอ…ก็กำลังจะได้สร้างครอบครัวกับผู้ชายตรงหน้าแล้ว อย่างนั้นเหรอ ทว่าท่ามกลางความอุ่นซ่านในหัวใจ เธอก็อดไม่ได้ที่จะนึกกังวลอยู่บ้าง คนที่แม้แต่ครอบครัวก็ไม่มีอย่างเธอ… ทั้งชีวิตมีแค่พี่ชายคนเดียว แถมตอนนี้ความจำยังเสื่อม การงานไม่มี แต่พอมองกลับไปที่เขา… เขาช่างต่างกับเธอลิบลับ ในขณะที่ฟ้าครามนั้นช่างเพอร์เฟค ชีวิตเขาครบสมบูรณ์ทุกอย่าง ไม่ว่าจะด้านไหนก็หาที่ติแทบไม่มี “น่าคิดมากอะไรอยู่รึเปล่า ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะครับ” นํ้าเสียงทักท้วงด้วยความเป็นห่วงของเขาเรียกให้เธอที่เหม่อลอยคิดอะไรไปเรื่อยต้องกลับมายิ้มแห้ง เพื่อกลบเกลื่อนความคิดในหัว “ป…เปล่าค่ะ” “แน่ใจนะครับ? พี่ไม่อยากให้น่าคิดมากเลย ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม ถ้าหากน่ามีปัญหาอะไร พี่อยากให้น่านึกถึงพี่คนแรก และบอกกับพี่ตรงๆ น่าจำไว้นะครับ ว่าพี่พร้อมจะแก้ไขทุกปัญหาไปพร้อมกับน่า” แม้ตอนแรกจะคิดมากจน

“หืม เงียบแบบนี้ หรือว่าอยากให้พี่พาทัวร์ทั้งห้องนอน ทั้งระเบียงครับ” “ป…เปล่าสักหน่อยค่ะ น่าอยากแช่สระว่ายนํ้า…” “อยากทัวร์รอบสระนํ้านี่เอง เดี๋ยวพี่จะพาทัวร์ทั้งคืนเลยครับคนสวย” มุมปากหยักเหยียดยิ้มเจ้าเล่ห์ เธอแค่ตอบคำถามเขาเฉยๆ แต่ดูเหมือนคนพี่จะนำเข้าเรื่องไต้สะดือเสียให้ได้ จนเธอต้องหลบหลีกสายตาพรางเม้มปากเบาๆ อย่างไม่สามารถต้านทานสายตาคู่นั้นที่จดจ้องเธออย่างไม่ปิดบังเจตนา นับวัน เขาก็ยิ่งแสดงความหื่นที่เก็บซ่อนไว้… และเธอคงไม่รู้ ว่าถ้าหากเขาได้ลิ้มลองเธออีกสักครั้ง คงจะหื่นมากกว่านี้… “นายครับ ของพวกนี้ ให้เอาไปไว้ที่ห้องเลยมั้ยครับ” เสียงจากธามที่ลากพวกกระเป๋าเข้ามาอย่างพะรุงพะรังดังขึ้นมา “อืม ว่าแต่ไอ้เจคไปไหน ทำไมมึงยกมาคนเดียว” “เหอะ ไอ้เจคมันทิ้งหน้าที่ครับนาย นายต้องจัดการมันนะครับ!” ได้ที ธามก็รีบฟ้องเจ้านายอย่างรนราน ยิ่งเสียกว่าเด็กน้อยที่โดนรังแก ทว่าดูเหมือนเจ้านายที่มีจุดประสงค์อื่นสำคัญกว่าต้องทำ จะไม่ได้สนใจคำฟ้องร้องของเขาเท่าไหร่นัก “เออ ช่างมันก่อน มึงรีบเอาของไปเก็บบนห้องแล้วคืนนี้ก็ไม่ต้องกลับมานะ กูให้พวกมึงสองคนไปล่องเรือเล่นสักคืน”