All Chapters of พี่ชายเจ้าขา ข้าไม่ใช่นางเอกของท่าน: Chapter 31 - Chapter 40

                                                                              9                                                    รอดพ้นเพราะลุ่มหลงนารีอย่างแท้จริง             งานเลี้ยงฉลองจวนใหม่ของคุณชายหยางถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่มีคหบดีที่เคยทำการค้ากับเขาเข้าร่วมมากมาย            แม้ไม่ใช่คนในราชวงศ์แต่ฮ่องเต้ที่เป็นสหายเติบโตมากับหยางกั๋วกง ให้ความสำคัญกับบุตรชายของสหายผู้นี้มาก ถึงขั้นมอบหมายให้องค์รัชทายาทและจวิ้นอ๋องมาร่วมงาน ดังนั้นบรรดาขุนนางที่มียศและตำแหน่

           “มิเป็นไรขอรับ ถือซะว่าจวนนี้เป็นจวนของตัวเองเลยนะซีเยว่”            “เจ้าค่ะ” นางเลือกที่จะตอบรับไปก่อนแม้จะรู้สึกว่าคำพูดของเขามันดูแปลกๆ คล้ายเชิญชวน            เมื่อคนตระกูลอวี้เดินจากไปรอยยิ้มอ่อนโยนเมื่อครู่ก็เลือนหายเหลือเพียงรอยยิ้มการค้า[1]            “ยินดีด้วยเฟยฉี” เสียงทุ้มของบุรุษผู้หนึ่งทำให้เขาหันกลับมาสนใจ            “คารวะแม่ทัพอุดร ขอบคุณนะขอรับที่ท่านมาร่วมยินดีกับข้า” แม้จะไม่อยากเชิญแต่ทว่าเพื่อจุดประสงค์บางอย่างของรัชทายาทเขาจึงจำเป็นต้องเชิญมา            “ท่านหยางกั๋วกงกับฮูหยินไม่มาด้วยหรือ”            “ท่านพ่อท่านแม่กลับ

                                                                                   10                                                                      ใครกล้าว่าท่านโง่งม             หลังจากที่อวี้ลู่เสียนให้เจียวลู่ สาวใช้คนสนิทของน้องสาวลอบออกไปจากจวนหยางเรียบร้อยแล้ว นางจึงเดินกลับไปที่งานเลี้ยงซึ่งจัดบริเวณส่วนหน้าของจวน แต่ระหว่างทางที่กำลังจะผ่านเรือนรับรอง นางก็ได้เจอคนจำนวนมากกำลังมุงดูอยู่หน้าห้อง ก่อนที่นางจะได้ยินเสียงตวาดลั่นของชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง&

          “คุณชายหยาง วันนี้ข้าต้องขอโทษท่านด้วยที่บุตรสาวของข้ามาทำเรื่องเสื่อมเสียในงานเลี้ยงของท่าน กลับไปข้าจะอบรมสั่งสอนนางให้ดีกว่านี้ ได้โปรดวางใจ”            “มิเป็นไร คุณหนูเผยเองก็เสื่อมเสียชื่อเสียงเพราะเรื่องนี้ไม่น้อย อย่างไรข้าน้อยขออนุญาตชี้แนะบางอย่างกับท่านได้หรือไม่”            “เชิญขอรับ” แม้อีกฝ่ายจะอายุน้อยกว่า แต่ทว่าเบื้องหลังของคุณชายผู้นี้ทำให้ขุนนางราชสำนักอย่างเขามิอาจเมินเฉยได้            “ข้าว่าเรื่องนี้มันแปลกประหลาดไม่น้อย คุณหนูเผยและคุณชายเฟินไม่น่าจะขาดความยั้งคิดถึงขั้นทำเรื่องเสื่อมเสียเช่นนี้ในจวนผู้อื่น บางทีเรื่องราวอาจจะซับซ้อนกว่าที่ท่านคิดอย่างไรหากท่านอยากสืบเกี่ยวกับเรื่องนี้ จวนหยางของข้ายินดีให้ความร่วมมือ” คำกล่าวของบุรุษรูปงามทำให้สตรีผู้หนึ่งที่ยืนฟังอยู่กำมือเข้าหากันแน่นด้วยความรู้สึกกังวล บ่งบอกได้ว่ามีส่วนเกี่ยว

11 ลุ่มหลงจนมิอาจปิดบัง ผ่านไปไม่ถึงห้าวันงานแต่งของคุณชายตระกูลเฟินและคุณหนูตระกูลเผยก็ถูกจัดขึ้นอย่างเร่งรีบ เรื่องราวเสื่อมเสียที่เกิดขึ้นในจวนหยางหลุดออกมาได้อย่างไรก็ไม่ทราบได้ แต่บัดนี้เรื่องราวของทั้งคู่ถูกเล่าลืออย่างสนุกปากไปทั่วเมืองหลวง เพียะ ฝ่ามือใหญ่ถูกตบไปที่ใบหน้าของคนเป็นบุตรชาย เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นทำให้แผนที่ตนวางไว้ผิดพลาดไป “สืบได้หรือไม่ว่าเป็นฝีมือใคร” “ไม่ได้ขอรับ” เฟินฮุ่ยเหอกัดฟันตอบทั้งที่ใจรู้ดี ว่าที่เรื่องราวกลายเป็นเช่นนี้เพราะฝีมือของใคร “ไร้ความสามารถ เช่นนี้ข้าจะวางใจให้เจ้าทำงานใหญ่ได้อย่างไร” “หลักฐานส่วนใหญ่ถูกเก็บกวาดไปแล้ว ลูกขออภัยที่ครั้งนี้ตกหลุมพรางของผู้ไม่หวังดี” จนต้องแต่งสตรีที่ตนไม่ได้พึงใจเข้ามา “ข้าคงต้องไปเกลี้ยกล่อมเซี่ยเหวินใหม่” “...” ในเมื่อไม่ได้แต่งสตรีที่พึงใจ หากบิดาจะหาสตรีเข้าเรือนหลังเขาเพิ่