บททั้งหมดของ The Collector's Darling (Brutal Order Series 2-Taglish): บทที่ 1 - บทที่ 9

Chapter 2: Word puzzleLisha's P.O.V."Sigurado ka bang magiging ayos ka lang dito, Lola?" tanong ko sa aking lola Carmela habang inaayos ang mga nahugasang pinggan. Walang kuryente, malamig na malamig ang simoy ng hangin kahit na nasa loob kami ng bahay dahil sa maulan nitong mga nakaraang araw.Kaunting ulan lamang ay pinapatay na ang kuryente sa aming lugar. Mahina pa ang signal kahit parte naman kami ng syudad."Oo hija, masyado kang nag-aalala sa akin. Hindi naman ako kikidlatan agad ni Kristo dito sa loob ng bahay kaya hala, sige puntahan mo na mga kaibigan mo kung saan niyo balak gumala." Sabi nito habang abala sa pagagansilyo ng bago niyang sweater."Mabilis lang ho kami, nagyaya lang hong manood ng stage play si Diana nung isa sa mga anak niya," hindi ko nga alam kung bakit hindi kanselado kahit na bumabagyo. Ayaw daw i-cancel ng mismong school. Gusto ko rin namang talagang pumunta dahil kailangan ko ng inspiration at ma-expose sa iba pang mga bagay sa paligid para makapag

Chapter 4: Shout for my lifeLisha's P.O.V.HINDI ko akalain na makakakita at makakasalamuha ako ng isang takas na pasyente mula sa mental. May behavioral issues pala 'tong taong 'to at basta-basta na lang pupunta o pumapasok sa hindi naman niya teritoryo.Tinitigan ko lang si Trego na nakatitig rin sa akin pabalik, tsaka ako umatras ng bahagya."Pasok na," anyaya niya, tinuro pa niya ang loob na para bang guard sa isang fast-food chain.Dahan-dahan akong umiling. Nagsisitayuan ang mga balahibo ko sa katawan, marahil ay dahil sa lamig o mas tamang isipin ay dahil sa kaba na uti-unting umuusbong sa aking pagkatao. Hindi naman siya pangit. Hindi rin naman siya nakakatakot. Tao pa rin naman siya, may tahi lang sa kanyang balat pero kung tutuusin, may itsura siya. Parang natural lang ang kulay rusty-brown niyang mga mata, at sabog slash, makapal niyang mga kilay, ang ilong niya ay katamtaman lang ang tangos, hindi ito nakakatusok o nakakamatay sa sobrang tangos pero pwede siyang maging m

Chapter 6:Run a little, skip a littleLisha's P.O.V.Noon, ang estilo ng mga guhit ko ay parang sa Thumbelina 'yon kasi ang nakasanayan kong basahin noong bata pa lang ako. Magaan, makulay, at puno ng buhay. Puro pastel ang ginagamit ko, malambot rin ang mga linya, at ang mga tauhan ay may inosente at kalmadong anyo. Laging may mga bulaklak, dahon, at kahit anong bagay na konektado sa nature na nagbibigay liwanag at hiwaga sa bawat pahina.Pero mula nang nakilala ko ang lalaking may tahi-tahing mukha sa loob ng club, nag-iba ang lahat. Naging madidilim ang kulay ng mga ginuguhit ko. Ang mga mata ng tauhan ay hindi na inosente. Kailangan kong makaisip ng bagong obra at makagawa ulit ng isang bagong libro para sa contest sa susunod na buwan at may kikitain rin ako kapag naibenta ko ito.Sinubukan kong manood ng mga cartoon movies o kaya naman pinapanood ko ang mga bata sa Park na ilang distansya lang ang layo sa aming bahay para lamang mare fresh ang utak ko at may mailagay akong bag

Trego's P.O.V. Location:Capo di Monte Towers 4 AM pa lang ng umaga ay bumisita na ako sa Capo di Monte Towers, ang condominium building kung saan namamalagi ang aking kapatid na si Ate Draga, but she's not here right now. Naka-deploy siya sa military. Naglakad ako sa hallway at kumaway sa bawat CCTV camera na makikita ko na parang isa akong sikat na artista kaso hindi kami pantay ng kalidad ni Keanu Reeves, mashinigitan ko kasi siya. Pagkadating ko sa tapat ng door ng unit ni Ate Draga, tinipa ko agad ang pass code. Napakadali niyang maglagay ng pass code dahil makakalimutin siya pagdating sa numero. Anong password niya? 0000 Ang hirap memorize, hindi ba? Pinihit ko ang doorknob at pumasok ng dahan-dahan. I stroll towards her closet kung saan nakalagay ang mga sapatos niya. Iba-iba ang types ng sapatos. From flat sandals, flat closed-shoes, boots na walang heels at boots na may heels, boots na may chain tapos 'yong isang wala, boots na low-cut at isa naman ay may high-cut