Início / Mafia / Kiss of Ruin / Capítulo 61 - Capítulo 70

Todos os capítulos de Kiss of Ruin: Capítulo 61 - Capítulo 70

140 Capítulos

The Silent Rebellion

Elara’s POVNagsimula ang lahat sa katahimikan.Hindi ’yung tipong mapayapa—kundi ’yung klase ng tahimik na nagsisilbing babala bago dumating ang bagyo.Tatlong araw matapos ang tinatawag nilang Blood Wedding, parang natahimik ang buong Blackthorn empire. Wala nang mensahe mula sa mga minor families, walang tributes, walang greetings. Para bang sabay-sabay silang nagdesisyong magtago.At sa mundong ’to, ang katahimikan ay hindi kailanman magandang senyales.Ibig sabihin lang nun—may nagtatangka.That morning, nagtipon ang council ni Damian sa war room. Mahaba ang mesa—itim na marmol, puno ng mga mapa, sealed letters, at mga armas na tinatago sa anyo ng palamuti.“They’re testing you,” sabi ng isa sa mga lieutenants. “Lalo na ang Navarro at Lucentes. Hindi nila matatanggap na siya”—tumango siya sa direksyon ko—“ang magiging reyna.”Ako.Hindi ako gumalaw, pero ramdam ko ang mga tingin—may duda, may galit, may tako

The Price of Loyalty

Elara’s POVMabigat ang hangin sa courtyard — parang may bagyong nakabitin sa ere, naghihintay lang bumagsak.Kumikinang nang mahina ang Blackthorn crest sa marmol na sahig, habang nakapila ang mga guwardiya — tahimik, alerto, parang mga aninong handang umatake anumang oras.At sa gitna ng lahat, si Damian — kalmado, kontrolado, pero nakakatakot.Sa harap niya, nakaluhod si Marco Valdez, isa sa mga lieutenant na matagal na niyang pinagkakatiwalaan.Ilang metro lang ang layo, nakatayo ang asawa nito, yakap ang anak nila — pareho silang nanginginig.“Marco Valdez,” panimula ni Damian, malamig ang boses na parang yelo. “You swore loyalty. You bled for it.”Tumango siya sa isang guwardiya, na agad naghulog ng folder sa harap ni Marco. Sa loob, mga litrato, dokumento, transaction slips — ebidensya ng pagtataksil.“You sold routes to the Castellanos,” tuloy ni Damian. “Ibinenta mo ang mga shipment ko, ang mga contact ko. Pinalit mo

The Queen’s Gambit

Elara’s POVKinabukasan matapos ang pagbitay, tahimik ang palasyo — hindi ‘yung tahimik na payapa, kundi ‘yung tahimik na parang may tinatagong sigaw.Parang humihinga ang buong kaharian, mabigat, mabagal, takot gumalaw.Wala si Damian — abala sa mga negosasyon at damage control.At sa unang pagkakataon, hindi ako sinabihan na sumama.Ayos lang ‘yon.Kasi ngayong araw, hindi lang ako reyna.Ako rin ang maglalaro — mag-isa.---Tanghali nang magsimula ang pagpupulong sa council room.Makapal ang usok ng tabako, mas makapal ang tensyon.Tumayo ang mga tagapayo ni Damian nang pumasok ako — magalang, oo, pero ramdam ko ang mga tingin nila: duda, pagsukat, pag-aalinlangan.“Magandang tanghali, mga ginoo,” sabi ko kalmado. “Simulan na natin.”Ang pakay ng pulong: usaping kalakalan, lalo na sa mga ruta na gustong kunin ng mga Castellano.Pero ako, may iba akong plano.Ilang linggo

Chains of Silk

Elara’s POVMay mga araw na nakakalimutan ko na kung ano ‘yung pakiramdam ng kalayaan.At may mga gabi namang napapaisip ako—gusto ko pa ba talaga itong mabawi?Ang palasyo, parang kulungan na gawa sa ginto. Tahimik. Malambot. Maganda. Pero nakakulong pa rin ako.Ang pinakamasakit?Minsan, hindi na siya pakiramdam ng bilangguan.Minsan… parang tahanan na siya.---That morning, nagising ako sa sinag ng araw na sumisilip sa mabibigat na kurtina.Gising na si Damian. Nasa gilid siya ng kama, walang suot na pang-itaas, nakatingin sa lungsod sa labas ng bintana.Yung likod niya—puno ng pilat at tensyon. Mga kwento na hindi na kailangang sabihin.“Another meeting?” mahina kong tanong.Hindi siya agad sumagot.Tapos, bigla niyang sabi, “May tinatago ka sa’kin, Elara.”Napatigil ako. “Anong ibig mong sabihin?”Dahan-dahan siyang tumingin sa akin — kalmado pero delikado.Yung kl

Midnight Confession

Elara’s POVTahimik ang palasyo. Pero ako, gising pa rin.Sa labas, mabigat ang buwan sa langit—maputla, parang nagmamasid. Parang alam niya lahat ng sikreto sa likod ng mga marmol na pader na ’to.Tahimik ang mga pasilyo, tanging tunog lang ng mga paa kong nakayapak sa malamig na sahig. Hindi ko alam kung saan ako papunta. Gusto ko lang huminga. Lumayo. Makatakas kahit sandali… sa sarili kong anyo na nakita ko sa salamin kanina.Isang anyong halos hindi ko na makilala.Isang reyna na ngumiti habang may dugo sa kamay, na nagsasalita ng banta na parang bulong ng lambing.Dapat natakot ako. Pero hindi.At ‘yon ang mas nakakatakot.---Gising pa ang hardin.May mga alitaptap na parang bituin na ayaw mamatay, umiilaw-ilaw sa ibabaw ng fountain. Umupo ako sa lumang batong upuan, binalot ng silk robe na parang nagtatago sa bigat ng iniisip ko.Matagal ko lang tinitigan ang mga kamay ko.Malinis. Walang

The Blood Oath

Elara’s POVTinawag nila itong the binding.Isang ritwal na mas matanda pa sa mismong trono — binubulong lang sa dilim ng korte, ginagawa lang para sa mga taong tuluyang tumawid sa pagitan ng loyalty at belonging.At ngayong gabi, ako ang taong ’yon.Tahimik ang silid pagpasok ko.Walang ilaw maliban sa bilog ng mga kandila sa paligid ng altar. Mabigat ang hangin — amoy insenso at bakal, parang halong dasal at dugo.At sa gitna, si Damian.Naka-itim siya. ’Yong klaseng itim na nilalamon ang ilaw — kaya mas kumikintab ang ginto ng singsing niya, at ang talim ng hawak niyang kutsilyo.Pag-angat ng mga mata niya, diretsong sa akin.At sa ilang segundo, parang lumiit ang mundo — kami lang ang natira.“Close the door.” mahinahon niyang sabi.At nang magsara ang pinto, parang hatol na tumunog ang latch.---Lumapit siya, mabagal pero sigurado. Bawat hakbang niya, paalala na hindi lang ito

A Queen’s Betrayal

Elara’s POVSabi nila, trust is the rarest currency sa mundong ‘to.Ngayon, gets ko na kung bakit.Tahimik ang buong mansion ni Damian nung gabing ‘yon — too quiet. Walang kaluskos, walang guards sa hallway, parang pati hangin, takot kumilos.Pero ramdam ko — may mali.Nasa office ako nang kumatok si Marco, isa sa mga tao ni Damian.“Your Majesty,” sabi niya, bahagyang yumuko. “We caught one of your handmaidens sending messages outside the compound.”Napatingin ako sa kanya.“Messages?”“Yes, my queen. Encoded. For the Rossi family.”The Rossi family.The same people who almost brought Damian down.Biglang lumamig ang pakiramdam ko.“Bring her to me,” sabi ko.---Damian’s POVPagpasok ko sa hall, nando’n na siya.Elara — nakaupo sa upuang gawa sa ginto at anino, parang reyna sa gitna ng bagyo.Hindi na siya ‘yung babaeng minsan kong iniligaw sa ulan.Ngayon,

Dance of Daggers

Elara’s POVThe ballroom glittered with gold — and danger.Lahat ng tao naka-ngiti, pero walang totoo.Every laugh felt sharp, every glance had a price.Music filled the air — violins, whispers, lies.Hindi ito party. It was a test.Nasa tabi ko si Damian — gwapo as hell in his black-and-silver suit, exuding danger and control.“Remember,” he murmured, voice low and smooth, “they’re not here to dance. They’re here to see which of us bleeds first.”“I know,” I whispered, my lips barely moving. “Then let’s make sure they choke on disappointment.”He gave that dark smile of his — may halong pride at panganib — then umalis para kausapin ang ibang dons.And just like that, naiwan akong mag-isa.Sa gitna ng mga lobo.---Everywhere I looked, I saw masks — mga ngiti na may kasamang tusok, mga mata na nagbibilang kung ilang beses akong kikilap.Then came the Duchess Valdez — red dr

A Throne Divided

Elara’s POVTahimik sa war room, pero ramdam ko ‘yung bigat ng bawat hinga.Scattered ‘yung maps sa mahogany table — may mga red marks kung saan delikado, black pins kung saan nagsisimula ‘yung rebellion. Si Damian nasa gitna, nakataas ang sleeves, expression niya parang bato. ‘Yung mga tauhan niya tahimik lang, takot huminga ng mali.Nasa gilid lang ako, tahimik, pero ramdam ko ‘yung bigat ng korona sa ulo ko.“Unahin ang Ramos faction,” utos ni Damian, malamig ang boses. “Gawing halimbawa.”May isa sa mga captain ang naglakas-loob magsalita. “Sir, nag-request po ng meeting ang leader nila—”“Patayin mo sa mismong meeting,” putol ni Damian. “’Yan ang mensahe.”Umalis agad ‘yung mga tao, iniwan kaming dalawa.Pagkasara ng pinto, saka ako nagsalita. “That’s not diplomacy, Damian. That’s slaughter.”Hindi siya tumingin. “Minsan, slaughter is diplomacy.”---Nagbuhos siya ng whiskey, steady ‘yung kamay pero nagliliyab ‘yung mata.“You don’t understand the game yet, Elara,” sabi niya. “Ta

The Trial of Fire

Elara’s POVAmoy usok at takot ang buong courtyard.May mga apoy na naglalagablab sa mga bakal na drum, kumikislap sa dilim. Tahimik ang mga tao — mga nasa kapangyarihan, nakamaskara, nagmamasid. Sa gitna, nakaluhod si Silas, nakatali sa poste. Nanginginig. May dugo sa pisngi niya.Isa siya sa mga tauhan ko.At niloko niya ako.Nasa tabi ko si Damian — naka-itim at ginto, malamig ang tingin. Hindi pa siya tumitingin sa’kin. Nakatuon lang ang mata niya kay Silas.“Umamin siya,” sabi ni Damian, boses matalim. “Ibinenta niya ‘yung galaw mo sa House of Ramos. Plano ka nilang tirahin sa western district.”May mga bulungan agad sa paligid.Pinisil ko ‘yung kamao ko. “So I would’ve been killed.”“No,” sagot niya. “You would’ve been hunted.”Pagkatapos, tumingin siya sa’kin. “So, my queen… anong gagawin natin sa kanya?”Tahimik bigla ang lahat. Parang pati ‘yung apoy huminto para makinig.---Alam kong test ‘to.‘Yung bawat tingin, bawat bulungan, bawat ngiti ni Damian na hindi mo mabasa.The

ANTERIOR

...

...

PRÓXIMO

ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

DMCA.com Protection Status