All Chapters of MR.CEO and ME: Chapter 141 - Chapter 150

THIRD PERSON:Dalawang araw na ang lumipas mula nang huli siyang makatanggap ng tawag mula kina Doña Celestine at Aling Marlyn.At habang tumatagal na walang naibibigay na update sa kanya ang dalawang ginang, lalo lamang sumisikip ang dibdib ni Mira.Kanina pa siya pabalik-balik sa pagtingin sa cellphone niya, umaasang kahit isang mensahe man lang ay matatanggap niya tungkol sa kalagayan ng kanyang ina.Pero wala.Ni tawag, wala.Kahit text, wala rin.“Mira… okay ka lang?”Napatingin siya kina Joy, Marites, at Lisa na ngayon ay parehong nakatingin sa kanya habang nasa employee lounge sila ng hotel.Bahagyang napakurap si Mira bago pilit ngumiti.“Ha? O-okay lang ako,” agad niyang sagot, kahit halatang wala siya sa sarili.Nagkatinginan pa ang tatlo na para bang hindi kumbinsido sa isinagot niya.“Mira, kanina ka pa tahimik,” puna ni Lisa habang bahagyang lumalapit sa kanya. “May problema ba?”Agad namang umiwas ng tingin si Mira at bahagyang napahaplos sa kanyang batok.“Ano kasi…” m

MIRA POV: Tahimik lamang akong nakasandal sa gilid ng pinto habang pinapanood ang masayang ingay sa loob ng munting tahanan namin. Pakiramdam ko hanggang ngayon ay hindi pa rin tuluyang nagsi-sink in sa akin ang lahat. Nandoon si Inay. At masayang nakikipag kwentuhan kila Lisa at Sir Juluis. Habang si Doña Celestine naman ay abalang ipinapakita kay Kuya Rod at kina Joy ang mga litrato nila sa ospital. “Ayan oh!” masaya nitong sabi habang hawak ang cellphone. “Tingnan n’yo si Carmen dito, galit na galit sa akin kasi ayaw niyang magpakuha ng picture!” Napatawa naman si Aling Carmen habang nahihiyang umiiling. “Aba’y siyempre naman!” depensa nito. “Mukha na akong pasyenteng gusgusin doon!” “Ano ka ba, Aling Carmen,” natatawang sabi ni Joy. “Ang ganda mo pa rin kaya!” “Kaya nga eh,” maarte pang sabi ni Doña Celestine habang napapailing. “At dagdag mo pa ‘tong mga luto ni Marlyn. Buti na lang talaga at kasama ko siya roon at may nagluluto sa’kin ng Filipino food. Hindi ko kasi tal

THIRD PERSON:Abalang-abala si Dominic sa pagpirma ng mga papeles sa ibabaw ng mesa niya nang marahang sumilip si Felix sa pintuan ng opisina.“Sir…”Hindi agad nag-angat ng tingin si Dominic.“Hmm?”Dahan-dahang pumasok si Felix habang napapakamot sa batok.May kakaiba na naman itong ngiti na agad nagpahula kay Dominic na may kalokohan na naman itong sasabihin.“Uhm…” paikot-ikot pa si Felix sa harapan ng mesa habang pilit nagpapapansin.Nanatiling tahimik si Dominic habang patuloy sa pagpirma.Hanggang sa si Felix na mismo ang hindi nakatiis.“Wala ho ba kayong…” unti-unti pa niyang pinaglaruan ang mga daliri niya na para bang may hinihintay tanggapin. “Alam n’yo na…”Saka pa siya ngumisi nang malaki.“Successful po kasi ‘yung mission ko.”Doon na bahagyang napaangat ng tingin si Dominic.“Mission?”“Opo!” proud na proud na sagot ni Felix. “Eh kung hindi dahil sa akin, baka hanggang ngayon hindi pa rin kayo ni Mira. Mag-iisang buwan na rin kayong magkasintahan ngayon.”Lalo pa itong

THIRD PERSON:Sa loob ng buong hotel ay tila sumabog ang malakas na alon ng kaba, excitement, at matinding taranta. Dahil bukas na bukas na ang kasal nina Dominic at Mira, ang pinaka-inaabangang okasyon na kailangang maging perpekto sa bawat detalye.At dahil sa engrandeng okasyong iyon, mas lalo pang nagdagsaan ang mga VVIP guests, malalaking negosyante, kilalang personalidad, at iba’t ibang taong may matataas na koneksyon mula sa iba’t ibang bansa. Halos mapuno ang buong hotel ng mga banyagang delegado, bodyguards, assistants, at mamahaling sasakyang sunod-sunod na dumarating sa entrada.Kaya naman doble ang tensyon ng lahat ng empleyado. Bawat kilos ay kailangang maayos, bawat utos ay kailangang masunod agad, at kahit pinakamaliit na pagkakamali ay hindi puwedeng mangyari. Para sa kanila, hindi lang ito basta kasal, isa itong engrandeng okasyong pag-uusapan ng maraming tao.“Bilisan n’yo! Bilisan n’yo!” sigaw ni Felix habang tumatakbo sa corridor na may hawak na checklist. “Hindi i

THIRD PERSON:Tahimik ang bridal room.Tanging malambot na ilaw lang ang umiilaw sa buong paligid, sapat para magbigay ng init sa malamig na katahimikan.At sa gitna naroon si Mira.Nakasuot ng puting wedding dress. Simple, elegante… pero sa paningin niya, para itong isang tanawing hindi mo dapat masyadong titigan nang matagal, dahil baka mas lalo lang sumakit ang dibdib mo.'Ang ganda niya…mas lalo pa siyang gumanda ngayon. Mula sa gintong gown, ngayon naman ay puting gown pang kasal....ouccchh parin!!' sa isip niyaNgunit mabilis din niyang pinigilan ang sarili. Hindi na pwede ‘yan, Cyrus.Kaibigan lang.Kaibigan na lang dapat.Dahan-dahan siyang lumapit, pilit pinapakalma ang sariling ekspresyon.“Ano, musta? Maganda ba?” pilit niyang biro habang nakangiti.Napatingin si Mira sa kanya at ngumiti.“Napaganda..... Ang galing talaga mag-design ni Mr. Adrian, ‘no?”“Ikaw talaga!” natatawa niyang sabi, sabay kunwaring aakmang hahampasin ang hangin sa harap niya. Muntik pa siyang matawa,