บททั้งหมดของ เสน่ห์ร้าย สยบซาตาน: บทที่ 31 - บทที่ 40

“ไม่ได้ขายอย่างที่เธอเข้าใจหรอกนะมายา”“หมายความว่าไงคิน”“มีธุระเท่านี้ใช่มั้ย” ผมรีบตัดบทหนีเธอทันที ผู้หญิงอย่างมายาจะให้รู้อะไรไปมากกว่านี่ไม่ได้ เธอได้ลุยไปหาโซยูแน่ ๆ รายนั้นก็ใช่ว่าจะยอม“เปล่า มายาแค่อยากชวนคินไปทานข้าวด้วยกัน”“ฉันต้องทำงาน ไปชวนคนอื่นเถอะ” ผมเคยบอกกับโซยูไว้แล้วว่าจะไม่ยุ่

(คุณคินคะ! คุณโซยูขับรถออกไปแล้วนะคะ) ถึงกับต้องไปเอารถที่บ้านแสดงว่าเธอไปไกลน่าดู“อือ เธอเอาอะไรไปบ้าง”(กระเป๋าเสื้อผ้าค่ะ)“ใบใหญ่มั้ย”(ใบเล็กคะ) งั้นแสดงว่าไปไม่ไกลเท่าไร(ให้คนตามไปมั้ยคะ)“ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันจัดการเอง”(ค่ะ) ติ๊ด! ผมพึ่งจะเห็นข่าวที่ออกมาระหว่างผมกลับมายา เพราะอย่างนี้สินะ เธอ

“อย่าหาว่าแทรกเลยนะ ผมอยากจะบอกว่าผมเป็นลูกของคนที่เจ๊โซจ้างให้ดูแลบ้าน ไม่ได้จะมาทำอะไรกันกับเจ๊ทั้งนั้นแหละ แล้วที่ต้องค้างที่นี่ก็เพราะซ่อมไอ้เครื่องปั๊มให้เจ๊เขาจนดึก แล้วก็ขี้เกียจขับรถออกไปส่งผมอีก เลิกเถียงกันได้แล้วครับ” ภาคินหันมองหน้าฉันกับหนึ่งสลับกันไปมา ฉันยักคิ้วใส่เขาอย่างผู้ชนะ“และพ

กางเกงของเขาถูกถอดออกและกองไว้ที่พื้น แกนกลางความเป็นชายเผยออกมาให้เธอได้เห็นจนตกใจในความใหญ่ของมัน ทั้ง ๆ ที่เคยเข้าไปอยู่ภายในร่างกายของเธอมาแล้ว แต่ยังไม่ทันที่จะได้ตั้งสติดี ภาคินดันร่างบางให้นอนราบลงและขึ้นคร่อมเธออีกครั้ง ขาของเขาเข้าแทรกกลาง ทำให้ขาเรียวทั้ง2ข้างแยกออกจากกัน มือหนาถอดแพนตี้ตั

3 วันก่อนถึงวันงานวันนี้เป็นวันหยุดของบริษัท ซึ่งฉันก็นั่ง ๆ นอน ๆ เปื่อยอยู่บ้าน เช้ามาก็ไม่มีอะไรมาก ไปลากถั่วงอกกับลูกชิ้นมาอาบน้ำเล่น ๆ แก้ว่าง และปล่อยให้พวกเขา 2 ตัวออกไปวิ่งเล่น ฉันเดินเข้ามาในบ้าน สวนทางกับคนใช้ในบ้านที่กำลังลากกระเป๋าขึ้นไปบ้านบน“นิดหน่อย กระเป๋าใครอะ” เธอสะดุ้งเมื่อฉันตะ