Flash Marriage with the Mad Genius Doctor のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

KINUKUTUBAN si Ezekiel, tila alam na niya kung sino ang nasa loob ng operating room kahit wala pa itong sinasabi.May pumatak muli na luha sa mata ni Mika nang banggitin ang pangalan ni Caitlyn.Nagbaba ng tingin si Ezekiel habang nakakuyom ang kamay.Lumapit naman si Meriam, mahigpit na hinawakan ang braso ng doctor, may pagsusumamong mababanaag sa kanyang mukha. “Hijo, alam kong hindi tayo malapit pero dahil tiyuhin ka ni Jude, baka naman may magagawa ka sa sitwasyon ngayon ni Caitlyn?”Huminga nang malalim si Ezekiel. “Kailangan niyong magtiwala na magiging successful ang operation,” iyon na lamang ang sinabi niya kaysa magbitaw ng salita na walang kasiguraduhan.Sa halip na mabuhayan ay mas nanghina si Meriam. Muling umiyak, nawawalan ng pag-asa ng sandaling iyon.“Matatag na babae ang anak niyo. Sa dami ng pinagdaanan niya ay alam kong malalampasan niya rin ito,” dagdag niya upang kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam nito.Lumuluhang tumango si Meriam saka bumalik sa kinauupuan

HINDI mapakali ang mata ni Fiona. Kita sa mukha niya ang kaba, para siyang batang nahuling may ginawang mali at hindi alam kung paano makakalusot.Wala siyang maisip na ibang paraan kaya lumuhod siya nang maayos, mahigpit na kumapit sa binti ni Sandro. “Kuya, please… patawarin mo ‘ko. Nagkamali ako at ‘di ko na uulitin pa.”Umatras si Sandro na parang nadidiri, halos masipa pa ito kung hindi lang niya naalalang babae ang kaharap. “’Wag mo akong hahawakan,” may diin at malamig niyang sabi.Napalunok si Fiona. Wala siyang choice—kaya bumaling siya sa ama. “Daddy… please. I’m so sorry, nadala lang ako ng emosyon ko kasi hindi ko na kaya pang tiisin ang pinagsasabi sa’kin ni Caitlyn.”Nanatiling madilim ang ekspresyon ni Alejandro. “Kung ako lang, baka pinalayas na kita,” diretsahan niyang sabi. “Pero dahil kailangan natin ang suporta ng pamilya ni Jude. Lalo na ang mga Sanchez. Kaya… palalampasin ko muna ang ginawa mo.”Nabunutan ng tinik si Fiona at napangiti. “Thank you… salamat po tal

HUMINTO ang kotse sa tapat ng ospital, sakay sa loob si Jude na katabi ang ina, si Mariel na masama ang pakiramdam dahil sa sumasakit na likod. Nilagnat pa ito kagabi kaya isinugod na niya.Inalalayan niya itong bumaba sa sasakyan hanggang sa makapasok sila. “Sigurado kayong ayaw niyong magpabuhat, ‘Mmy?”Umiling si Mariel. “Kaya kong maglakad.” Kahit pa paika-ika na at hindi madiretso ang likod.Ilang sandali pa ay makikitang parating si Ezekiel na may tulak na wheelchair. Masamang tingin agad ang pinukol sa pamangkin. “Ba’t mo pinaglakad?”“Gusto niyang maglakad, Uncle. It’s not my fault,” depensa ni Jude sa sarili.Sunod na binalingan ni Ezekiel ang kapatid. “And you… ba’t ang tigas ng ulo mo? Ilang taon ka na ba?”“‘Wag mo ‘kong pagalitan, mas matanda ako sa’yo.”“Exactly! Pero ba’t nagpapasaway ka?”Tinulak ni Mariel ang kapatid sabay hila sa anak. “Alalayan mo nga akong maupo… Saka, ibang doctor ang gusto ko at baka mag-away lang kami nitong masungit na ‘to.”Sinunod naman ni Ju

MATALIM na tingin ang ibinato ni Ezekiel kay Dr. Ramirez kaya agad itong nagpaalam at lumabas kasama ang nurse. Nang sila na lamang ang naroon sa silid ay nag-stay siya saglit, hinihintay ang kompirmasyon ng dalaga habang isa-isang nilalabas ang libro sa paper bag.“Kompleto naman lahat,” ani Caitlyn, hawak ang listahan. Pagkatapos ay tiningnan ito nang hindi na umalis sa puwesto. “Wala kang pasiyente ngayon?”“Break time,” sagot ni Ezekiel. “Mamaya pa ang schedule sa mga bagong pasiyente.”Tumango lang si Caitlyn at sa sandaling iyon, inabot ang librong ‘Eleanor Oliphant Is Completely Fine’.Napatingin si Ezekiel, medyo nabigla—dahil para pala sa kanya ang libro na iyon. “S-Sa’kin?” nautal pa siya nang tanungin iyon.Natawa si Caitlyn, marahang nangiti. “Alangan naman na sa’kin lang lahat ng libro. E, ikaw ‘tong bumili at pera mo ang pinambayad. Don’t worry, paglabas ko rito, magwi-withdraw ako para mabayaran ka.”“Ayos lang,” tugon ni Ezekiel. May munting ngiti sa labi. “Wag mo na l

SA LAKAS ng sigaw ng katulong ay napasugod ang mga nakarinig, kabilang na roon si Meriam na halos madapa sa labis na pagmamadali. Inalalayan siya ng isang kasambahay patungo sa hagdan.Maliban sa sumigaw na katulong ay nasaksihan din nina Alejandro at Sandro ang pagkahulog ni Fiona sa hagdan.“Dad, hindi kaya ay narinig—”“Tahimik,” mahinang saway ni Alejandro, matapos mapansin ang asawa na papalapit sa walang malay na dalaga.“Fiona!” hiyaw ni Meriam matapos makita ang anak sa ibaba ng hagdan. Nagmadali siyang lumapit, nais itong hawakan ngunit agad na pinigilan ni Sandro.“Dali, tumawag kayo ng ambulansiya!” utos ng binata sa katulong. Pagkatapos ay inilayo ang ina at dinala sa sala saka pinaupo sa sofa. “Dito lang muna kayo, hindi natin pwedeng galawin ang katawan niya.”“Jusko!” may isang katulong ang muling sumigaw.Nabahala si Meriam at agad na napatayo. Nilagpasan ang anak upang muling lapitan si Fiona. “A-Anong nangyayari, ba’t ka sumigaw?!” tanong niya sa kasambahay.Ngunit b