บททั้งหมดของ คุณกับเลขาเกิดมาคู่กัน แล้วจะมาคุกเข่าในงานแต่งฉันทำไม?: บทที่ 321 - บทที่ 330

548

บทที่ 321

พอได้ยินคำว่าเมืองเซิน สืออวี๋ก็เม้มริมฝีปาก เกือบจะแน่ใจเลยว่าอีกฝ่ายกำลังพูดถึงซือห่าวอวี่แน่นอนถ้าอย่างนั้น คุณนายไฮโซที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอคนนี้ ก็คือแม่ของซือห่าวอวี่จริง ๆ สินะ?จางซิ่วฉินหัวเราะแล้วพูดว่า “ลูก ๆ พอโตแล้วก็ต้องจากอกพ่อแม่ไปเป็นธรรมดา ถ้าเขาเอาแต่วนเวียนอยู่ตรงหน้าเธอทุกวัน บางทีเธออาจจะรำคาญเขาก็ได้”คุณนายที่นั่งฝั่งตรงข้ามอดหัวเราะไม่ได้ “นั่นสิ ลูกชายฉันช่วงนี้ปิดเทอมกลับมาบ้าน เห็นหน้าทีไรฉันก็รู้สึกขวางหูขวางตาไปหมด แต่พอไม่เห็นก็ดันคิดถึง สงสัยจะเป็นอย่างที่เขาว่า อยู่ไกลหอมหวน อยู่ใกล้เหม็นเบื่อ”หลังจากนั้น ในหัวของสืออวี๋ก็เอาแต่ครุ่นคิดว่าซือห่าวอวี่กลับมาที่เมืองหลวงแล้วหรือเปล่า สมาธิในการเล่นไพ่นกกระจอกลดลงอย่างเห็นได้ชัด จนพลาดโอกาสชนะไปตั้งหลายตาผิดกับเฉียวหว่านอี๋ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ยิ่งเล่นยิ่งมือขึ้น ชนะติดต่อกันหลายตา“หว่านอี๋ คืนนี้ดวงเธอจะเฮงเกินไปแล้วนะ ชนะติดกันขนาดนี้กวาดเงินไปไม่น้อยเลย”เฉียวหว่านอี๋ยิ้มกล่าวว่า “วันนี้ยิ่งเล่นยิ่งเข้ามือจริง ๆ เดี๋ยวเลิกวงแล้วฉันเป็นเจ้ามือเลี้ยงมื้อดึกพวกเธอเอง”“ตกลง”สี่ทุ่มกว่า ในที่สุ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 322

สืออวี๋หลุบตาลง พิมพ์ข้อความตอบกลับไปว่า: [วันนี้ฉันเจอแม่นายที่ห้องอาหาร เธอบอกว่านายจะบินกลับเมืองเซินคืนนี้]วินาทีถัดมา เสียงโทรศัพท์ของซือห่าวอวี่ก็ดังขึ้นทันทีที่สืออวี๋กดรับสาย ปลายสายก็รีบพูดขึ้นมาทันที “พี่สืออวี๋ ไม่ใช่ว่าพี่ไม่เคยเจอแม่ผมเหรอ? แล้วพี่ไปเจอท่านได้ยังไงครับ?”“เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอก ที่สำคัญคือ ทำไมนายมาเมืองหลวงแล้วไม่บอกฉัน นายแอบตามฉันมาที่นี่เหรอ?”ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ซือห่าวอวี่จะตอบกลับด้วยเสียงแผ่วเบา “อาเล็กสั่งให้ผมมาครับ เขากลัวพี่ไม่คุ้นที่ทางในเมืองหลวงแล้วจะโดนคนหลอกเอา”แววตาของสืออวี๋ฉายแววประหลาดใจ นึกไม่ถึงว่าเป็นซือเยี่ยนที่สั่งให้เขาทำแบบนี้“เข้าใจแล้ว สองวันมานี้ลำบากนายแล้ว ตอนนี้คงเพิ่งลงจากเครื่อง รีบกลับไปพักผ่อนเถอะ ฉันไม่กวนแล้ว”หลังวางสาย สืออวี๋ตั้งใจจะโทรหาซือเยี่ยน แต่พอดูเวลาก็ตัดสินใจว่ารอพรุ่งนี้กลับไปถึงแล้วค่อยถามเขาด้วยตัวเองดีกว่าเช้าวันรุ่งขึ้น สืออวี๋ตื่นมาจัดการธุระส่วนตัว ตั้งใจว่าจะลงไปทานมื้อเช้าข้างล่างแล้วค่อยเดินทางไปสนามบินแต่พอเข้าห้องอาหาร เธอก็เจอกับเหลียงหยวนโจวและเสินหลีเข้าพอดีวินา
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 323

“ระวัง!”ในเสี้ยววินาทีฉุกเฉิน เหลียงหยวนโจวยื่นมือเข้ามาขวางหน้าสืออวี๋เอาไว้น้ำแกงเดือดพล่านราดรดลงบนชุดสูทของเขาจนชุ่มโชก ก่อนจะซึมลึกทะลุผ้าลงไปลวกผิวหนังในทันทีความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วท่อนแขน คิ้วของเหลียงหยวนโจวขมวดมุ่นเข้าหากันทันทีเมื่อเห็นเขาได้รับบาดเจ็บ แววตาของเสินหลีก็ฉายแววตื่นตระหนกและหวาดกลัว เธอเผลอปล่อยมือจากสืออวี๋โดยไม่รู้ตัว“หยวนโจว คุณเป็นอะไรไหมคะ?”เธอยื่นมือหวังจะเลิกแขนเสื้อของเหลียงหยวนโจวดูรอยแผลแต่เพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัสโดนแขน อีกฝ่ายกลับเบี่ยงตัวหลบสัมผัสของเธออย่างรวดเร็วมือของเสินหลีชะงักค้างอยู่กลางอากาศ เธอมองเหลียงหยวนโจวด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อทว่าเหลียงหยวนโจวกลับไม่ปรายตามองเธอเลยแม้แต่น้อย เขาหันไปหาสืออวี๋แล้วเอ่ยถาม “น้ำแกงเมื่อกี้ลวกโดนคุณหรือเปล่า?”สืออวี๋ก้มลงมองชายเสื้อตัวเองเล็กน้อย ก่อนจะตอบกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย “มีเศษอาหารกับน้ำมันกระเด็นใส่เสื้อกับรองเท้าฉันนิดหน่อย เดี๋ยวฉันจะส่งบิลค่าเสื้อกับรองเท้าไปให้เลขาของคุณ รบกวนชดใช้ตามราคาจริงด้วยนะคะ”เมื่อได้ยินดังนั้น แววตาของเหลียงหยวนโจวก็หม่นแสงลง เขาพยักหน้ากล่าวว่า
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 324

ขณะที่จงชู่ได้รับข้อความจากสืออวี๋ เขากำลังจัดระเบียบเอกสารอยู่พอดีเมื่ออ่านเนื้อหาข้อความจนชัดเจน เขาก็ถึงกับชะงักไปเสินหลีทำเสื้อผ้าของสืออวี๋เปื้อนอย่างนั้นหรือ?อ่านดูแล้วชวนให้สงสัยว่าสองคนนี้มีเรื่องขัดแย้งอะไรกันหรือเปล่า?ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จงชู่ก็ตัดสินใจกดโทรศัพท์หาเหลียงหยวนโจว“ประธานเหลียง เมื่อครู่คุณหนูสือส่งใบเสร็จมาให้ผมหลายใบ แจ้งว่าคุณหนูเสินทำชุดของเธอเปื้อนและต้องการให้ท่านชดใช้ค่าเสียหาย เรื่องนี้...”น้ำเสียงของเหลียงหยวนโจวฟังดูเหนื่อยล้าเล็กน้อย “เรื่องจริง คุณติดต่อฝ่ายการเงินให้โอนเงินไปให้เธอ ตัดจากบัญชีส่วนตัวของผมนะ”“...ครับ”หลังจากวางสาย จงชู่ก็รีบติดต่อไปยังฝ่ายการเงินทันทีเมื่อฝ่ายการเงินจัดการโอนเงินเรียบร้อยแล้ว จงชู่จึงตอบกลับข้อความของสืออวี๋[คุณหนูสือ ทางเราโอนเงินค่าเสียหายเข้าบัญชีของท่านเรียบร้อยแล้ว รบกวนตรวจสอบยอดเงินด้วยครับ]สืออวี๋เปิดดูข้อความ ก็เห็นการแจ้งเตือนยอดเงินเข้าจากธนาคารปรากฏอยู่จริง[ได้รับแล้วค่ะ ขอบคุณ]จงชู่: [ด้วยความยินดีครับ]สืออวี๋ไม่ได้ตอบกลับอะไรอีก เธอเก็บโทรศัพท์มือถือพลางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ หล
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 325

สือม่านแทบจะกลั้นขำไม่อยู่ เธอไม่คิดเลยว่าสืออวี๋จะโง่เขลาได้ขนาดนี้ โกหกทั้งทีก็ไม่คิดจะเตรียมบทมาให้เนียนบ้างเลยลำพังแค่ได้ร่วมงานกับบริษัทลูกของฮว่าซื่อก็นับว่าปีนเกลียวสูงเกินศักดิ์แล้ว นี่สืออวี๋ยังจะเพ้อเจ้อคิดว่าสำนักงานใหญ่จะยอมลดตัวมาร่วมมือกับสือซื่ออีกงั้นเหรอ?“พี่คะ ต่อให้พี่จะโกหกก็ไม่ควรเอาเรื่องนี้มาล้อเล่นนะคะ บริษัทแม่ของฮว่าซื่อร่วมงานกับแต่บริษัทที่ติดอันดับโลก หรือไม่ก็บริษัทใหญ่ที่เข้าตลาดหลักทรัพย์แล้วทั้งนั้น จะมาร่วมงานกับสือซื่อได้ยังไงคะ?”“อีกอย่าง ถ้าพี่ได้ร่วมงานกับสำนักงานใหญ่จริง ก็ต้องมีการเซ็นสัญญาใช่ไหมล่ะ? แต่พี่กลับไม่มีสัญญาสักฉบับ มาพูดปากเปล่าแบบนี้ พวกเราจะเชื่อพี่ได้ยังไง?”สือม่านมั่นใจเต็มอกว่าสืออวี๋กำลังพูดเพ้อเจ้อก่อนหน้านี้เธอก็เคยพยายามติดต่อสำนักงานใหญ่ของฮว่าซื่อเหมือนกัน แต่แม้แต่เงาของผู้จัดการฝ่ายลูกค้าเธอยังไม่เห็นเลย ด้วยเหตุนี้เธอถึงยอมลดมาตรฐานลงมาเข้าหาฮว่าหรูซวงแทนสืออวี๋ยกยิ้มมุมปาก “สัญญามีอยู่แล้ว แต่เธอยังไม่มีสิทธิ์ดู”เดิมทีเธอตั้งใจว่าอาบน้ำเสร็จจะเอาสัญญาไปส่งที่บ้านเก่า นึกไม่ถึงว่าสือหมิงฮุยกับสือม่านจะบุกม
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 326

ไม่ใช่แค่สือหมิงฮุย แต่สมาชิกตระกูลสือทุกคนล้วนโง่เง่าเหมือนกันหมด! เรื่องไหนไม่ควรพูดก็ดันหยิบยกขึ้นมาพูด!เธอฝืนยิ้มพลางมองไปทางสือหมิงฮุย “ประธานสือคะ นี่น่าจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดอะไรกันหรือเปล่า? ที่การร่วมมือก่อนหน้านี้ต้องเลื่อนออกไป ก็เพราะยังมีรายละเอียดบางอย่างที่ตกลงกันไม่เรียบร้อย ฮว่าซื่อเลยตัดสินใจเลื่อนกำหนดการออกไปค่ะ อีกอย่าง ฉันกับคุณหนูสือก็เข้ากันได้ดีมาตลอด ไม่รู้เหมือนกันว่าใครเป็นคนปล่อยข่าวลือว่าคุณหนูสือไปทำอะไรให้ฉันไม่พอใจ”สือหมิงฮุยขมวดคิ้ว กำลังจะเอ่ยปากพูด สือม่านก็กระตุกแขนเสื้อของเขาเบา ๆ อย่างแนบเนียนเมื่อเข้าใจความหมายของสือม่าน สือหมิงฮุยก็คลี่ยิ้มอีกครั้ง “ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง คุณหนูฮว่าครับ ถ้าอย่างนั้นเรื่องการร่วมมือกันของฮว่าซื่อกับสือซื่อ...”รอยยิ้มบนใบหน้าของฮว่าหรูซวงยังคงไม่เปลี่ยนแปลง “วันนี้ฉันมาเยี่ยมเพื่อนค่ะ ไม่อยากคุยเรื่องงาน เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยคุยกันนะคะ”อุตส่าห์ได้เจอฮว่าหรูซวงทั้งที แถมอีกฝ่ายยังยอมอ่อนข้อให้แล้ว มีหรือที่สือหมิงฮุยจะปล่อยโอกาสดี ๆ แบบนี้หลุดมือไปถ้าตกลงเรื่องการเซ็นสัญญาได้เสียตั้งแต่ตอนนี้ หลังจากนี้
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 327

สือหมิงฮุยหันไปมองฮว่าหรูซวง พลางยิ้มกล่าว “คุณหนูฮว่าพูดถูก เป็นผมเองที่สั่งสอนลูกสาวไม่ดี ต้องขอโทษคุณเรื่องที่เธอล่วงเกินไปเมื่อครู่ หวังว่าจะไม่ถือสาเด็กมันนะครับ”“ค่ะ ประธานสือวางใจได้ ฉันคงไม่เก็บมาใส่ใจแน่ ส่วนเรื่องความร่วมมือกับสือซื่อก็ยังมีปัญหาบางอย่างที่ต้องแก้ไขจริง ๆ แต่เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณหนูสือ หวังว่าประธานสือคงไม่เข้าใจผิดนะคะ”สือหมิงฮุยรีบพยักหน้า “ครับ ผมเข้าใจแล้ว”เขาหันไปมองสืออวี๋ที่ยืนอยู่หลังซือเยี่ยน ก่อนพูดเสียงเย็นชา “คุณหนูฮว่าใจกว้างไม่ถือโทษโกรธแก ยังไม่รีบออกมาขอโทษคุณหนูเธออีก?”สืออวี๋มีสีหน้าเรียบเฉย “บอกแล้วไง หนูไม่มีวันขอโทษเธอแน่ และสือซื่อก็จะไม่ร่วมมือกับเธอด้วย”“คุณหนูฮว่า อย่าไปฟังเด็กคนนี้พูดจาเหลวไหลเลยนะครับ เธอไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจเรื่องของบริษัทสักนิด”เมื่อถูกสืออวี๋ยั่วยุครั้งแล้วครั้งเล่า แม้มีซือเยี่ยนอยู่ด้วย แต่สีหน้าของฮว่าหรูซวงก็บูดบึ้งมากแล้ว“ประธานสือ เรื่องความร่วมมือไว้ค่อยว่ากันนะคะ ฉันบอกแล้วว่าวันนี้จะไม่คุยเรื่องงาน พอดีฉันยังมีธุระ คงต้องขอตัวก่อน สวัสดีค่ะ”พูดจบ เธอก็หันไปมองซือเยี่ยน “ฉันไปก่อนนะ หลังจ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 328

สืออวี๋หันหน้ามองไปทางอื่น ไม่ยอมมองเขาอีก“ฉันไม่ใช่พยาธิในท้องคุณสักหน่อย จะไปรู้ได้ยังไง?”เมื่อเห็นใบหูที่แดงก่ำของเธอ รอยยิ้มมุมปากของซือเยี่ยนก็ยิ่งกว้างขึ้น แต่เขาก็ไม่ได้แกล้งเธอต่อ“โอเค ไม่รู้ก็ไม่รู้ ว่าแต่คราวนี้ไปเมืองหลวงเป็นยังไงบ้าง?”พอพูดถึงเรื่องไปเมืองหลวง สืออวี๋ก็นึกขึ้นได้ว่ามีเรื่องหนึ่งที่ยังไม่ได้ถามเขา“จริงสิ ทำไมคุณต้องให้ห่าวอวี่ตามฉันไปเมืองหลวงด้วย แถมยังไม่ให้ฉันรู้อีก?”“เพราะผมเจ็บอยู่ ไปเป็นเพื่อนคุณไม่ได้ ก็เลยให้เขาไปแทน”สืออวี๋: “...”เธอไม่ใช่เด็ก ๆ แล้วนะเมื่อเห็นเธอไม่พูด ซือเยี่ยนก็เลิกคิ้ว “นี่คุณโกรธที่ผมตัดสินใจทำอะไรโดยพลการเหรอ?”สืออวี๋ส่ายหน้า “เปล่าค่ะ”“แล้วทำไมคุณไม่พูดล่ะ?”สืออวี๋เงยหน้ามองเขา “ความจริง ตอนฉันอยู่ที่เมืองหลวง ฉันเจอแม่ของซือห่าวอวี่ด้วย”ซือเยี่ยนประหลาดใจเล็กน้อยที่สืออวี๋พูดเรื่องนี้กับเขา ความจริง เขารู้เรื่องส่วนใหญ่ที่สืออวี๋ทำในเมืองหลวงอยู่แล้ว“ทำไมครับ? เธอว่าอะไรคุณเหรอ?”“เปล่าค่ะ แต่ฉันกับเพื่อนไปเล่นไพ่นกกระจอกกับพวกท่าน แล้วบังเอิญชนะได้เงินมาเยอะเหมือนกัน”ถึงแม้ตอนหลังจะเสียคืนไปบ้
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 329

“เมื่อกี้สถานการณ์มันพาไปต่างหาก ไม่เหมือนคุณยินยอมพร้อมใจเองสักหน่อย”สืออวี๋แกล้งหยอกเขา “ไม่เหมือนตรงไหนคะ? ฉันว่าเมื่อกี้คุณก็พูดคล่องปากดีนี่”“เมื่อกี้เป็นของปลอม แต่ตอนนี้เป็นของจริงต่างหาก”หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เขาก็ก้มลงมองดวงตาของเธอ พลางพูดเน้นทีละคำ “งั้นผมขอกอดคุณหน่อยได้ไหม?”สืออวี๋ยิ้มมุมปาก ก่อนจะอ้าแขนโอบกอดเขา“ได้อยู่แล้วค่ะ หลังจากนี้ไม่ต้องถามก่อนก็ได้ นี่เป็นสิทธิพิเศษสำหรับคนเป็นแฟนโดยเฉพาะเลยนะ”กลิ่นดอกการ์ดิเนียโชยมาจากร่างของอีกฝ่ายบางเบา ซือเยี่ยนโอบแขนกอดเธอไว้ หัวใจที่ล่องลอยไม่แน่นอนมาตลอด ในที่สุดก็ปักหลักลงอย่างมั่นคงเสียทีแต่ทั้งสองคนกอดกันได้ไม่นาน ท้องของสืออวี๋ก็พลันร้องโครกครากขึ้นมาเธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า เมื่อเช้าเพราะเกิดเรื่องของเสินหลีกับเหลียงหยวนโจว ตนเองจึงยังไม่ได้กินข้าวเลย“หิวเหรอ?”“ค่ะ คุณกินมื้อเที่ยงหรือยัง?”“ยังเลย ว่าแต่คุณอยากกินอะไร? เดี๋ยวผมไปทำให้”สืออวี๋ผละออกจากอ้อมกอดของซือเยี่ยน มองผ้าพันแผลที่ยังพันอยู่บนมือของเขา ก่อนเอ่ยว่า “ให้ฉันทำดีกว่าค่ะ เดี๋ยวคนอื่นจะหาว่าฉันใช้งานคนเจ็บเอาได้”“คุณเพิ่งกลับมาจา
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 330

“พ่อคะ พ่อทำแบบนี้ คุณย่าจะไม่คิดว่าพวกเราตั้งใจแกล้งพี่เขาเอาเหรอ?”สือหมิงฮุยแค่นเสียงเย็นชา “ถ้าไม่ใช่เพราะมันไปล่วงเกินคุณหนูฮว่า แถมยังไม่ยอมไปขอโทษ ความร่วมมือกับฮว่าซื่อก็คงไม่หยุดชะงัก พ่ออยากจะรู้เหมือนกันว่าระหว่างหลานสาวที่ไม่เชื่อฟังคนหนึ่งกับบริษัท อะไรจะสำคัญกว่ากัน!”สือม่านหลุบตาลง ไม่ได้พูดอะไรต่ออย่างไรเสียเธอก็พูดในสิ่งที่ควรพูดไปแล้ว สือหมิงฮุยจะทำอย่างไรก็เป็นการตัดสินใจของเขาเอง จะมาโทษเธอไม่ได้เมื่อเดินออกจากห้องทำงานของสือหมิงฮุย สือม่านก็หามุมที่ไม่มีคน แล้วโทรหาฮว่าหรูซวง“คุณหนูฮว่าคะ ตอนนี้คนทั้งตระกูลสือต่างก็ไม่พอใจสืออวี๋ที่ไปล่วงเกินคุณ จุดประสงค์ของคุณก็บรรลุแล้ว เรื่องความร่วมมือ...”ฮว่าหรูซวงหัวเราะเบา ๆ ก่อนตอบกลับอย่างเชื่องช้า “เมื่อกี้สืออวี๋เพิ่งพูดเองไม่ใช่เหรอว่าสือซื่อจะไม่ร่วมมือกับฉันแล้ว?”เมื่อได้ยินความโกรธที่ซ่อนอยู่ในน้ำเสียงของฮว่าหรูซวง สือม่านก็รีบอธิบาย “คุณหนูฮว่าคะ สืออวี๋ไม่ใช่พนักงานของสือซื่อ คำพูดของเธอเชื่อถือไม่ได้ พวกเราอยากร่วมมือกับคุณมากนะคะ”“ไว้ค่อยว่ากันค่ะ พรุ่งนี้ฉันต้องกลับเมืองหลวง มีงานที่ต้องคุยอีกหลา
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
3132333435
...
55
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status