รักเราไม่เคยเท่ากัน - หมอธาร์ สายน้ำ 의 모든 챕터: 챕터 291 - 챕터 300

“งั้นต่อไปพี่จะให้บริษัทในเครืออินทฐานนท์ทำแบบนั้นบ้างดีไหม เริ่มที่ตัวเรากันก่อน ค่อย ๆ ขยายไปดีไหมครับ” อินน์กระชับร่างเล็กเข้าหาตัวเขา กอดเอาไว้อย่างรักใคร่ “ดีค่ะ ดีที่สุดเลย คุณอินน์ของใบน่ารักที่สุด” คนตัวเล็กชมว่าน่ารักทั้งยังซุกหน้ากับอกกว้าง หอมอกเขาหลายต่อหลายครั้ง “เนอะ พี่ก็ว่าอย่างนั้นแหละ วันนี้ใบต้องให้รางวัลพี่เยอะ ๆ นะครับ” รางวัลที่อินน์หวังมีแค่เรื่องเดียว เรื่องที่เขาเคยขาดแต่ตอนนี้เขากำลังล้น สงสัยวางแผนไว้ว่าจะชดเลยกว่ายี่สิบปีที่อดอยาก “หื่นตลอดคุณอินน์เนี่ย” “ชดเชยกับยี่สิบปีที่ไม่เคยได้ลิ้มรสสวาท” นั่นไง เธอว่าแล้ว เขามันพวกคนหื่นของจริง เมื่อก่อนจับแล้วหด ตอนนี้น่ะเหรอ นอกจากไม่หดแล้วยังสู้มืออีกต่างหาก “ ‘ลิ้มรสสวาท’ คำอะไรเนี่ย เชยจังค่ะ” ใบบุญญาหัวเราะกับคำว่า ‘ลิ้มรสสวาท’ “ใบว่าพี่แก่เหรอ” “ใบไม่ได้ว่านะคะ” หมอสาวปฏิเสธ แต่ดูเหมือนคนตัวโตที่จงใจหาเรื่องเธอจะไม่ยอมง่าย ๆ “พี่จะพิสูจน์ให้ใบดูว่า ‘พี่ไม่สะดวกแก่’ เป็นอย่างไร” “ว้าย! คุณอินน์ปล่อยใบนะคะ คิคิ ปล่อย”

เธอมองหน้าคนไข้ เมื่อเขาเข้าใจสิ่งที่เธอต้องการสื่อ เธอก็ได้พูดต่อ “เวลาเราทุกข์ ความทุกข์ของเราเต็มแก้ว เราเองก็ต้องระบายออกมาเหมือนกันค่ะ เทความทุกข์ในแก้วออกมาเพื่อจะให้ความสุขเข้าไปในแก้วได้บ้าง” เสกสรรน้ำตารื้น คุณหมอสาวส่งทิชชูให้เขา “ไม่ไหวก็ไม่เป็นไรค่ะ แค่ระบายมันออกมา ร้องไห้ไม่ได้แปลว่าแพ้ แผลกลัดหนองยังต้องเอาหนองออกมาเพื่อรักษาเลยค่ะ” ได้ฟังเท่านั้น คนที่อดกลั้นน้ำตามาหลายเดือน ถึงกับปล่อยโฮออกมาเสียงดัง “ผมไม่อยากร้อง ฮึก...ผมมีอีกหลายคนต้องดูแล ผมไม่อยากอ่อนแอ กลัวว่าพวกเขาจะเป็นห่วง” เสกสรรพร่ำรำพันสิ่งที่เขาทนเก็บไว้ไม่กล้าร้องไห้ออกมา ทั้งที่อยากจะร้องไห้ตั้งแต่วันที่เสียคนรักไป แต่เพราะกลัวว่าคนรอบข้างจะเป็นห่วงเขาจึงพยายามข่มความเศร้าไว้ ไม่กล้าแม้แต่ร้องไห้ออกมา “ความรัก ความห่วงใย เป็นเรื่องปกติที่เราต้องมีทั้งรับและให้กับคนรอบข้าง กำลังใจก็เช่นกันค่ะ เราต้องมีรับและมีให้เป็นเรื่องปกติค่ะ” เสกสรรตัวสั่นร้องไห้ตัวโยนออกมาอย่างไม่อาจอดกลั้น ตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยร้องไห้เท่านี้มาก่อน หากแต่น้ำตากลับทำให้ความอึด

“พวกแก อดีตก็คืออดีต อย่าเศร้าได้ไหม” มนทนาต้องรีบดึงสติของเพื่อนทั้งสองกลับมา เรื่องราวของฟ้ารดา ธีย์ วนาลี และใบบุญญาเป็นอะไรที่ค่อนข้างเซนสิทีฟ มนทนาหรือตระการเลยไม่เคยเอ่ยถึง สิบปี...มันนานมาก แต่ความทรงจำยังชัดเจนเมื่อนึกถึงเรื่องราวเมื่อสิบปีที่แล้ว ทำให้ใบบุญญาพลันปวดหัวขึ้นมาทันที “ดีจังที่มีคุณอินน์” เธอว่าในตอนที่นอนกอดคนเปลือยอก “หื่นตลอดเรา” เป็นอินน์ที่ว่าเธอวันนี้ เมื่อมือบางลูบ ๆ คลำ ๆ เจ้าหนอนน้อยที่ตอนนี้แปลงร่างเป็นมังกรตัวใหญ่พร้อมพ่นไฟเต็มที่ “มีอะไรอยากเล่าให้พี่ฟังไหม” เธอควรจะเล่าไหมนะ แต่ถ้าไม่เล่า เธอเองก็ไม่สบายใจ “คลินิกที่บริษัทคุณอินน์ร่วมงาน เจ้าของคลินิกเขาเคยมีปัญหากับใบ” สุดท้ายเธอก็เลือกที่จะเล่า ระหว่างเราสองคนไม่ควรมีเรื่องปิดบัง “งั้นพี่จะสั่งยกเลิกเปลี่ยนคลินิกไป” “คุณอินน์จะไม่ถามหรือฟังหน่อยเหรอว่ามีเรื่องอะไรกัน” ใบบุญญาตกใจที่เขาจะยกเลิกทันที เธอบอกเขาเพื่อต้องการให้ระวังเผื่อจะมีปัญหากัน “ถ้าใครที่มีเรื่องกับเมียพี่ มันก็ไม่ใช่คนดีทั้งนั้นแหละ แล้วทำไมพี่ต้องสนับสนุนคนท

สองเดือนต่อมา นักศึกษาแพทย์ทั้งสองยืนนิ่งอยู่หน้าห้องฉุกเฉินหลังจากพาวนาลีมาถึงโรงพยาบาลด้วยอาการปวดท้องอย่างรุนแรง “แท้ง! ตกเลือด!” นั่นคือคำพูดที่สองนักศึกษาแพทย์ไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ได้ยิน เพื่อนที่แสนเรียบร้อยของพวกเขาจะตกเลือด จะแท้ง วนาลีไม่มีแฟน ไม่มีคนรัก และไม่มีพฤติกรรมที่ใกล้เคียงกับคำว่าท้องเลยสักนิด หลังจากแพทย์ได้ทำการขูดมดลูกให้แล้ว วนาลีต้องอยู่ในห้องพักฟื้นอีกหนึ่งคืน ตระการและใบบุญญามาอยู่เฝ้าเพื่อน วนาลีไม่มีญาติในประเทศไทย เพราะแม่เธอแต่งงานกับคนต่างชาติก่อนที่เธอจะเข้ามหาวิทยาลัย วนาลีเลือกที่จะเรียนอยู่ที่นี่ เรื่องเธอท้องและแท้ง ตอนนี้แม่ของเธอยังไม่รับรู้และคิดว่าคงไม่บอกให้พวกท่านรับรู้ “ฉันขอโทษนะ” วนาลีร้องไห้เมื่ออยู่กันตามลำพังกับเพื่อนสนิท “ขอโทษทำไม แกไม่ได้ทำอะไรผิด” ใบบุญญาบอกกับเพื่อน “เราไม่อยากเก็บเด็กไว้ เราตั้งใจจะไปยุติการตั้งครรภ์อีกไม่กี่วัน แต่วันนี้ดันปวดท้องขึ้นมาก่อน” วนาลีเล่าออกมาทั้งน้ำตา เด็กที่ไม่ได้ตั้งใจให้เกิด เธอไม่พร้อมจะรับผิดชอบชีวิตใคร “ทำไมไม่ป้องกัน”

หรือไม่ก็คนไข้ยุติความสัมพันธ์กับจิตแพทย์ เพื่อรักษาภาพลักษณ์และความน่าเชื่อถือของจิตแพทย์ ไม่ว่าทางไหน ก็สร้างความเจ็บปวดให้ใบบุญญาทั้งนั้น ยิ่งคิดฟ้ารดาก็ยิ่งมีความสุข ยิ่งคำบอกเล่าจากสายสืบของเธอยิ่งทำให้ฟ้ารดารู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ‘คุณหมอย้ายมาอยู่ที่คุ้มตั้งแต่ปีที่แล้วค่ะ’ ‘ทุกคนในบ้านรู้ค่ะ ว่าคุณหมอมารักษาคุณอินน์’ เธออยากให้ถึงวันพรุ่งนี้เร็ว ๆ อยากรู้ว่าหน้านังใบบุญญามันจะเป็นอย่างไร ส่วนฟ้ารดาจะขอเข้าพบอินน์อีกสักครั้ง ในเมื่อรักกันมากใช่ไหม ถ้ารู้ว่าความรักของเขากำลังทำให้จิตแพทย์สาวลำบาก อยากรู้จังว่าคนที่แคร์คนรักมาก ๆ แบบอินน์จะจัดการอย่างไรกันนะ ฟ้ารดาตื่นเต้นกับเรื่องวันพรุ่งนี้จนแทบนอนไม่หลับ อย่างน้อยสวรรค์ก็มีตา ส่งคนมาช่วยเธอ ความลับไม่มีในโลก คำกล่าวนี้เป็นจริงเสมอ อ๊ะ! ไม่สิ บางความลับก็เป็นความลับตลอดไป ถ้าเรารู้จักเก็บกวาดเช้าวันถัดมา ห้องทำงานของท่านรองประธานอินทฐานนท์กรุ๊ป อินน์ขมวดคิ้วเมื่อจิตแพทย์หญิงฟ้ารดาขอเข้าพบเขา คราแรกอินน์คิดว่าเธอเป็นคนพูดง่าย แต่การมาของเธอว