All Chapters of The Boss and His Secretary : Chapter 141 - Chapter 150

“Thank you nga pala rito sa ring, babe..” matamis ang ngiting usal ni Trisha habang ini-stroke ng daliri ang suot na singsing. Ngumiti si William at sinulyapan ang bagay na kanina pang tinititigan ni Trisha. “Do you like it?" Pagkatapos ay muling nilingon ang daan at patuloy pa rin sa pagmamaneho. Pauwi na sila nang mga oras na iyon. Mula sa mansyon ay dala niya ang kasiyahan at ang hindi maalis-alis na kislap at ngiti sa mga mata. "Super.. iba pa rin talaga kapag mahal mo ang nagbigay,” mahina at makahulugan niyang tugon. Kakaiba ang pakiramdam na iyon para kay Trisha. Iba sa kung paano niya naalalang pagtanggap noon sa ibinigay rin sa kaniya noon ni Bert na silver ring na may kaunti lamang na pag-ibig na ramdam niya nang mga panahong iyon pero mas pinili niya ang magpalamon sa pag-ibig para sa lalaki. Hindi katulad ngayon na hindi niya maipaliwanag ang nag-uumapaw na ligayang nadarama sa puso niya. Mas lalong lumuwang ang ngiti ni William sa narinig nito at sa minsang pagma

“I-check mo, bilis!” muling utos ni Gng. Carmen sa kaniyang driver. "Yes, madam.” Nagmamadaling lumabas si Orlando. Biglang lumakas ang pintig ng puso ni Trisha. Napatingin sa kaniya ang ina. Bakas sa mga mata nito ang pangamba."Namumutla ka..” anas nito habang nakatuon sa kaniyang mukha at mga labi. Mabilis na napahawak si Trisha sa sariling pisngi.“Are you okay?" mabilis na tanong sa kaniya ng katabing si William. Tumango siya. Ang ina niya ay nag-aalala ring inabot sa kaniya ang bottle ng tubig. Nabawasan ang kaninang bumabagabag sa kaniya–isang kakaibang pakiramdam na hindi niya mawari. Sumulyap siya kay William, ilang sandali itong tumitig sa kaniya. Pagkatapos ay agad siyang nagbaba ng tingin at pinagkasya ang sariling tahimik na tumanaw sa labas matapos na takpan ang bottle. Makalipas ang ilang sandali, habang pinagmamasdan si Mang Orlando mula sa loob ng sasakyan, nakita nila mula sa tinted glass ang paglapit dito ng isang estrangherong nakasuot ng sumbrero at itim na

Humampas ang malamig na tubig sa balat ni Trisha. She's drowning. Pakiramdam niya ay namanhid ang kaniyang buong katawan at pilit na may sumasakal sa leeg niya– nanghihigop ng kaniyang lakas na unti-unting nagpapasikip ng kaniyang hininga. "Babe.. Babe.." Tanging mga tapik, bulong na lamang at blurred na mukha ni William ang huli niyang naaninag nang tuluyan nang magsara ang talukap ng kaniyang mga mata. Marami siyang nainom na tubig, alam niya iyon. Hanggang sa tumigil ang kaniyang mabigat na paghinga, iyon ang huling sandali bago siya tuluyang mawalan ng malay. "Doc, please, save my wife!" pakiusap ni William sa attending doctor ng E.R nang itakbo nila sa hospital ang walang malay na mag-ina. Parehong may kondisyon sa puso sina Trisha at ina nitong si Carmen, kailangan ng mga ito kaagad ng medical na atensyon. Puno ang hallway, maraming pasyente ang nasa loob nang tanghaling iyon. Makikita ang mga nakahiga sa kani-kanilang hospital bed. Iyong iba, naghihingalo na at ang ilan

"Sebastian, si Carmen, ang kapatid ko?" Napahinto si William nang bumungad sa kaniya paglabas ang dalawang may edad nang babaeng hindi nalalayo ang hitsura kay Gng. Carmen."Halika, naroon siya sa loob, Marietta." "Naku, sinasabi ko na nga ba," anang isa nang may panggigigil sa boses nang pumanhik sa loob kasunod ng doctor. "Dapat kasi.." Hindi na narinig pa ni William ang mga ito dahil isinara na ni Doc Sebastian ang pinto. Hindi siya napansin ng kaniyang father-in-law dahil nakatuon ang paningin nito sa dalawa. Hindi maipagkakaila na galit iyong isang babae ngunit pinipigilan lamang nito ang sarili. Habang iyong isa namang Marietta ang pangalan ay kalmado lamang, ngunit puno rin ng pag-aalala ang boses.Muli siyang nagpatuloy sa pasyang tawagan ang kaniyang lola at ama upang ipaalam sa mga ito ang nangyari. Dahilan kung bakit hindi siya nakabalik agad."Naku, mag-iingat kayo riyan, apo," ani señora mula sa kabilang linya. "Hindi natin alam kung sino ang taong may balak na masam

"Bhe! Kumusta na?" "Ikaw pala," tipid ang ngiting tugon niya nang makita ang kaibigan. "Oo, ako nga.." Lumapit si Thea sa kaniya at naupo. Sinipat muna nito si William saka muling nagsalita. "Narinig ko ang balita." "Oo.. totoo ang mga narinig mo." "Naku, ang tindi naman ng lalaking iyon. Ewan ko ba, ang daming masasamang naglipana ngayon," muling wika ni Thea nang ipagkrus ang mga braso. Napailing siya. "Gano'n talaga, hindi ko nga rin lubos maisip kung bakit ang init ng dugo nila sa amin. Buo ang loob at walang pagdadalawang-isip na pumatay. Pati nga ang kaibigang general ni mamá, may masama rin palang balak." "Naku, bhe, mali ka ng iniisip." Napakunot-noo siya. "Paanong mali?" "I heard na hindi si General Rixon ang naroroon sa lugar ng insidente, someone used his identity para siraan siya." "Paano mo naman nasabi?" Bahagya pa siyang lumapit sa kaibigan upang malinawan. Umupo ito ng tuwid at hinawakan siya sa dalawang kamay. "Makinig ka. Lumabas sa pagsusuri