Alle Kapitel von The Boss and His Secretary : Kapitel 151 – Kapitel 160

'Mabuti naman at mabilis na naka-recover ang kaniyang katawan,' wika ng doctor kay William saka ito bumaling sa kaniya. "Matapang ka, hija.. sa iyo siguro nagmana ang iyong magiging mga anak.' Napangiti si Trisha sa biro ng doctor. Chineck nitong muli si Trisha. 'May kaunting bruises ka lang ngunit wala namang injuries. Matapos kong makita ang ilan mong test results, makalalabas ka na bukas.' Naaalalang wika ng doctor kay Trisha nitong huli. Nagpapasalamat siya sapagkat walang anumang nakababahalang nakasaad sa kaniyang diagnosis nang lumabas siya ng hospital. Tinitigan niya ang reseta at ultrasound na natanggap niya mula sa doctor habang banayad na hinahaplos ang kaniyang tiyan. Kasalukuyang nasa balkonahe si Trisha nang matanaw niya ang sasakyan ni William na papasok ng mansion. Excited siya na salubungin ito sa baba. Ngunit, napahinto siya nang mapadaan sa opisina ng ama. "Sa nakikita ko, tama ang hinala ko na hanggang ngayon hindi mo pa rin mahal ang kapatid ko." Napak

"Sa susunod na linggo ang balik ko sa Singapore. Pero, hindi ako aalis ng bansa hangga't hindi pa nagigising ang mamá mo," saad ni Tiya Milagrosa nang mag-usap sila sa gazebo. Nakatanaw ito sa pool, kung saan lumalangoy si William. Gayundin siya na ang mga mata ay nakatutok sa asawang n*******d ng damit pang-itaas. Naka-boxer shorts lang ito habang tumatama ang tubig sa machong pangangatawan. Nakabukas ang lahat ng glass doors na nakapalibot doon sa gazebo. Malayang-malaya na lumalabas-masok ang hangin sa loob na banayad na nagpapalipad ng ilang mga hibla ng kaniyang buhok. Naliwanagan na silang pareho ng tiyahin nang huli silang kausapin ng ama. Parehong magaan ang kanilang loob nang umagang iyon habang pinagmamasdan ang lahat ng bagay sa hardin. "Stephanie, apo, ginawa'n kita ng herbal tea. Inumin mo ito," wika ni Lola Mira nang lumapit, bitbit nito ang maliit na tray. "Buti yumabong na ang mga itinanim kong halamang gamot, kaya't naipitas kita ng mga sariwang dahon." Ngumiti si

"Hi, Tita.." bati ni William kay Tiya Marietta nang salubungin sila ng lalaki, na ikinatugon naman ng ngiti ng kaniyang tiyahin.Gayunman, si Trisha ay sinalubong naman ng halik ng kaniyang asawa."Mukhang nag-enjoy ka sa lakad n'yo, babe, a," giliw nitong wika nang mamalayan ang matamis niyang ngiti. "Super.." tugon ni Trisha na hindi maitago ang kilig. "Marami siyang pinamili sa 'kin.. Nakakatuwa nga, e." Lumuwang ang ngiti ng kaniyang tiyahin sa itinuran niya. "Paano, mauna na ako sa inyong umakyat. Matutulog pa kasi ako. Bababa ako maya-maya para makapag-dinner tayo ng sabay-sabay." "Sige po, tita. Ah, salamat nga po pala rito," pahabol niyang saad."Walang anuman, hija," sagot nito nang humawak sa kaniyang braso bago pumanhik.Kaagad namang pumulupot ang braso ni William sa bewang ni Trisha nang mawala na sa paningin nila ang may edad niyang tiyahin."Tara?" Bahagya siyang tumango. Sumabay siya rito ng hakbang paakyat ng hagdan patungong kwarto, kasunod ang maid na hawak-

"Magandang hapon, Má, Pá.." "William, mabuti at naririto ka," turan ni Doc Sebastian. "Pinag-uusapan namin ang tungkol kay Carlito." Sumulyap si William sa kaniya. Ang mga mga mata nito ay may ipinahihiwatig. "Kung nakalabas siya ng bilangguan no'ng nakaraang taon, ano ang ginawa niya buong taon?" curious na bulong ni Trisha na hindi naiwasan ang mapatanong. Kung may masama itong balak sa kanila at sa mga magulang, bakit ngayon lang ito nagparamdam? Bahagyang napaisip ang kaniyang ina. "Nang mga panahong iyon, dapat kinuha na niya sa atin si Genevieve pero hindi niya ginawa." "Iyon ang bagay na hindi natin matukoy–hindi tayo sigurado. Ngunit sa ngayon, may lead na tayo." May kompyansang tumingin sa kanila ang ama at nagpatuloy. "Si Carlito ang tunay na nasa likod ng lahat ng ito. Kung ano man ang plano niyang gawin, hindi na ako papayag na hindi tayo maging handa." Tumango siya at mausisang nagtanong, "Saan kaya siya naroroon ngayon?" "Casino sa Quezon City, madalas s

"Buti at naisipan mo ring umuwi ng mansyon," bungad ng kaniyang ama. Kararating lang ni William sa Ancestral House. Masyado siyang naging abala nitong nagdaang mga araw–sa trabaho, sa gulong kinakaharap ngayon ng pamilya Del Fuego at sa asawang may tila inililihim sa kaniya."Nawili ka na sa pamilyang iyon at halos hindi ka na nagpapakita rito sa lola mo," dagdag pa nito na hindi na lamang niya pinansin. Lumapit si William sa lola niya at hinalikan ito. "Kumusta na po kayo, grandma?" Ang nangungunot na mukha ng matanda ay kaagad na umaliwalas, kasunod niyon ay ang pagngiti nito nang tipid. "Buti na lamang at nandirito ang kakambal mong si Clarisse, dahil kung hindi baka namatay na ako sa–" "Grandma naman, kararating ko lang kung anu-ano na ang sinasabi.." sita niya rito."Naku, totoo naman kasi talaga ang sinasabi ko. Batang ito..." "Grandma, tama si twin brother.."Mabilis na inilipat ni William ang direksyon ng tinitingnan. Ang kambal niyang kapatid na senyoritang-senyorita ang