The Billionaire's Surrogate Bride のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 60

NANG magmulat ng mata si Solenne kinaumagahan, maliwanag na ang paligid. Ang sinag ng araw ay dahan-dahang lumalagos sa kurtina ng kwarto, nagbibigay ng maaliwalas na init sa malamig na silid. For the first time in days, her body felt lighter. Wala na ang mahapding pakiramdam sa kanyang tiyan, at kahit papano ay nakapagpahinga nang maayos ang kanyang isip.Umupo siya sa kama at dahan-dahang itinaas ang kumot. Sasadyain sana niyang ibaba ang kanyang mga binti para tumayo nang biglang bumukas ang pinto ng kwarto.Pumasok si Maria na may dalang malaking breakfast tray. Puno iyon ng mainit na sopas, prutas, toast, at isang baso ng warm milk.“Magandang umaga po, Ma’am Solenne!” nakangiting bati ng kasambahay habang maingat na inilalapag ang tray sa bedside table. “Naku, wag muna kayong bumangon diyan. Bilin po ni Sir Caelum, sa kama ka lang daw muna kakain.”Napakunot ang noo ni Solenne sa pagtataka. “Si Caelum? Nakaalis na ba siya papuntang Valtieri Tower?”Natawa nang mahina si Maria ha

NAGISING si Solenne nang makaramdam ng mabagal at pantay na paghinga sa tabi ng kanyang kamay.Dahan-dahan siyang nagmulat ng mata. Ang malamig na liwanag ng maagang umaga ay lumalagos sa manipis na kurtina ng kwarto. Nakasandal pa rin si Caelum sa upuan sa gilid ng kama, bahagyang nakapikit ang mga mata at nakatungo ang ulo.Kahit sa pagtulog, hawak pa rin ng lalaki ang kanyang mga daliri. His large, warm hand completely engulfed hers, like an anchor keeping her safe in the middle of a storm.Ayaw sanang gumalaw ni Solenne para hindi ito magising, pero nang bahagyang lumikha ng tunog ang kanyang phone sa bedside table, mabilis na nag-angat ng tingin si Caelum. Sharp and alert, instantly awake na parang instinct na nito ang maging handa sa anumang oras.“How are you feeling?” agad na tanong ni Caelum, his voice raspy from sleep. Pinakawalan niya ang kamay ng dalaga para hawakan ang noo nito, chiking her temperature. “May masakit ba sa 'yo?”“Wala na,” mahinang sagot ni Solenne, bahagy

ALAS-DOS ng hapon nang marinig ang mahinang busina ng sasakyan sa labas ng malawak na bakuran ng mansyon.Nakatayo si Solenne sa tapat ng malaking glass doors sa sala, suot ang isang simpleng cream-colored maternity dress na maluwag at presko sa katawan. Bahagyang nanginginig ang kanyang mga daliri sa labis na kaba at pananabik. Ilang buwan din niyang hindi nakasama nang matagal ang kanyang ina at kapatid, at sa mga nakalipas na panahon, puro maikling tawag lang ang nag-uugnay sa kanila.Naramdaman niya ang isang mainit na palad na dahan-dahang humawak sa kanyang baywang. Tumabi si Caelum sa kanya, nakasuot ng simpleng navy blue button-down shirt at slacks. Wala ang karaniwan nitong malamig at nakakatakot na aura. In fact, he looked calm, composed, and strikingly handsome.“Relax,” bulong ni Caelum sa kanyang gilid, his thumb stroking her hip gently. “Everything is ready.”“Naiilang lang ako…” pabulong na pag-amin ni Solenne habang nakatitig sa itim na Alphard na dahan-dahang humihin

NANG magmulat ng mata si Solenne kinaumagahan, maaliwalas ang buong paligid. Ang maagang sinag ng araw sa labas ay pumapasok sa mga siwang ng kurtina, nagbibigay ng kakaibang init sa loob ng silid.Ramdam niya ang mabigat ngunit maingat na braso na nakabalot sa kanyang baywang. Nakaipit siya sa bisig ni Caelum, habang ang lalaki ay nakatagilid at humihinga nang pantay habang tulog pa.Dahan-dahang itinaas ni Solenne ang kanyang kaliwang kamay. Sa gitna ng liwanag ng umaga, kumikislap ang diamond ring sa kanyang daliri. Napaangil siya nang bahagya at ngumiti. Hindi pa rin siya lubos makapaniwala na ang lalaking katabi niya—ang dating kinatatakutan niyang employer—ay ang tao ring naglagay ng ringside vow sa kanyang daliri kagabi.Aagawin sana niya ang kanyang kamay para marahang haplosin ang mukha ni Caelum nang biglang humigpit ang kapit ng lalaki sa kanyang baywang.“Stay,” pabulong na bilin ni Caelum, his voice thick and raspy from sleep. Dahan-dahan nitong idinilat ang kanyang mga

ALAS-ONSE na ng gabi nang tuluyang tumahimik ang buong mansyon. Matapos ang mahabang araw ng paglibot sa nursery room at pag-uusap tungkol sa hinaharap, nakatulog na nang mahimbing si Nanay Emilia sa guest room at si Julian naman sa kabilang silid.Pumapasok ang malamig na simoy ng hangin mula sa bahagyang nakabukas na bintana ng master bedroom, nagdadala ng amoy ng sariwang ulan at basang lupa mula sa garden sa ibaba. Ang tanging liwanag lang sa loob ay mula sa warm bedside lamp na nagbibigay ng maaliwalas na kulay sa paligid.Nakahiga si Solenne sa malambot na kama, nakatagilid habang nakasandal sa dalawang malalaking unan. Suot niya ang isang maluwag na white cotton nightgown. Sa tabi niya, nakasandal si Caelum sa headboard, nakahubad ang pang-taas na damit at tanging dark slacks lang ang suot.Inilagay ni Caelum ang kanyang malaking palad sa ibabaw ng umumuumbok na tiyan ni Solenne. His touch was feather-light, holding her with a tender reverent care that still managed to send a q