جميع فصول : الفصل -الفصل 80

ANG malamig at preskong simoy ng hangin na nagmumula sa mga bundok ng Queenstown ang bumati kina Solenne pagkababa pa lang nila ng private jet ng pamilya Valtieri. Malayo sa mainit at abalang kalsada ng Metro Manila, ang New Zealand ay parang isang painting na nabuhay, mga matataas na kabundukang may bahagyang niyebe sa tuktok, ang napakasul na tubig ng Lake Wakatipu, at ang malawak na luntiang damuhan na tila walang katapusan.Dahil pumasok na si Solenne sa kanyang ika-tatlumpu’t dalawang linggo ng pagbubuntis, siniguro ni Caelum na ang bawat detalye ng kanilang biyahe ay napakahiyang para sa kalagayan ng kanyang asawa. Isang private medical team ang kasama nila sa flight, at pinarangalan ni Caelum ang buong pahinga ni Solenne sa pamamagitan ng pagkuha ng isang napakalawak at eksklusibong lakeside chalet sa gitna ng kapayapaan ng probinsya ng Queenstown.“Naku, Solenne, anak… parang panaginip naman 'to,” pabulong na sabi ni Nanay Emilia habang nakahawak sa braso ng anak habang naglal

ISANG napakaaliwalas na Martes ng hapon. Ang init ng araw ay banayad na sumisilip sa pagitan ng matatayog na puno ng acacia sa paligid ng mansyon, nag-iiwan ng mga ginintuang bakas ng liwanag sa malawak na garden veranda.Nasa ika-tatlumpu’t anim na linggo na ng pagbubuntis si Solenne. Dahil sa laki ng kanyang tiyan at sa payo ni Dr. Leone na bawasan na ang biyahe sa malalayo, halos nasa bahay na lang siya nagpapahinga. Pero ngayong hapon, ang karaniwang tahimik na veranda ay napuno ng kakaibang buhay at kulay.Sa ibabaw ng malaking glass table sa outdoor patio, nakalatag ang sampung magkakaibang catalog ng mga wedding gowns, mga sample ng imported linen, swatch cards ng pastel and earth-tone colors, at iba't ibang urns na naglalaman ng mga sariwang bulaklak, mula sa white Ecuadorian roses, baby’s breath, hanggang sa mga soft blush peonies.Humingi si Caelum ng pampribadong konsultasyon mula sa pinakasikat na wedding planner at floral designer sa Bonifacio Global City para bisitahin m

ILANG ARAW pa lang ang nakalipas mula noong gabi sa nursery, at opisyal nang pumasok si Solenne sa kanyang ika-tatlumpu’t walong linggo ng pagbubuntis.Bumangon si Caelum nang napakasekreto bago pa man mag-alas-siyete ng umaga. Dahil nakatutok na lang ito sa work-from-home setup habang inaantay ang kabwanan ng asawa, tapos na siyang magbasa ng ilang emails mula kay Damon. Nakaupo siya sa gilid ng kama, pinagmamasdan si Solenne na payapang natutulog.Dahan-dahang iminulat ni Solenne ang kanyang mga mata. Naramdaman niya ang pamilyar na mabigat na pakiramdam sa kanyang ibabang tiyan, pero noong susubukan niyang gumalaw para bumangon, bigla siyang napatigil.Isang kakaiba, banayad, at tuluy-tuloy na likido ang marahang dumaloy.Nanigas ang buong katawan ni Solenne. Napatingin siya sa ibabang bahagi ng duvet at pagkatapos ay tumingin sa asawa na nakatitig din sa kanya.“Caelum…” pabulong na tawag ni Solenne. Ang kanyang boses ay may halong gulat at bahagyang kaba.Agad na napaayos ng upo

ANG maaliwalas na sikat ng araw ng Sabado ay nagbibigay ng maaliwalas na liwanag sa kahabaan ng McKinley Hill at Bonifacio Global City. Sa itinuring na VIP driveway ng St. Luke’s BGC, dalawang itim na SUV at isang luxury van ang nakaparada nang maayos, naghihintay para sa pormal na discharge ng pamilya Valtieri.Sa loob ng executive suite, pinal na tinitingnan ni Caelum ang lahat ng medical discharge papers mula kay Dr. Leone at sa pediatric team. Nakasuot ang bilyonaryo ng isang casual fitted navy blue polo shirt at dark trousers, a look that made him look fresh, relaxed, and remarkably handsome despite the lack of full sleep over the past forty-eight hours.“Everything is signed and cleared, Boss,” ulat ni Damon habang kinukuha ang huling maliit na duffel bag mula sa couch. “The convoy is ready. Secured ang buong ruta pabalik sa Laguna.”“Good,” sagot ni Caelum sa kanyang pormal ngunit kalmadong boses. “Make sure the driving pace is steady. Ayaw kong mabigla ang tahi ni Solenne o ma

ANG katahimikan ng hapon sa mansyon ay may dalang kakaibang ginaw.Matapos ang isang buwan mula nang isilang si Baby Leo, ang buhay nina Solenne at Caelum ay tila napadpad sa pinakamagandang pangarap. Wala na ang mga banta ng kumpanya, maayos ang kalusugan ng sanggol, at nakatakda na ang kanilang malaking kasal sa Manila Cathedral para sa susunod na buwan.Ngunit sa gitna ng lahat ng maaliwalas na liwanag, may isang anino sa dulo ng kanang pasilyo ng ikalawang palapag, isang pintuan na gawa sa maitim na narra wood na kailanman ay hindi nagbago ang katayuan.Noong unang araw pa lamang na nakatapak si Solenne sa mansyon bilang isang babaeng nakatali sa kasunduan, malinaw at malamig ang utos ni Caelum. “That room is off-limits. No one enters. Not even the staff. Not even you.”Sa loob ng maraming buwan, iginalang iyon ni Solenne. Inakala niyang isa lamang iyon sa mga silid kung saan itinabi ni Caelum ang mga lumang gamit ng pamilya o mga pampribadong dokumento ng Valtieri Empire. Ngunit