บททั้งหมดของ ขยะผู้นี้ข้ายกให้เจ้า: บทที่ 61 - บทที่ 70

หลังจากที่กินอาหารร่วมกันและร่วมดื่มเพื่ออวยพรให้แก่เจ้าบ้านสกุลหยาง หยางเม่าและฮูหยินของเขาแล้ว หลินเหม่ยเหยาก็ตั้งใจว่าจะรีบติดตามมารดาเลี้ยงกลับจวนก่อน ส่วนบิดาของนางนั้นยามนี้น่าจะติดพันการพูดคุยกับสหายคนใหม่อย่างหยางเม่าไปเสียแล้ว นางจึงไม่คิดจะขัดขวางความสนุกสนานของบิดา ส่งคนไปบอกเขาว่านางและช

เมื่อเห็นว่าสตรีวัยกลางคนที่เฝ้าประตูหลังทำท่าว่าจะวิ่งหนี อิ้นเหรินที่มีฝีมือว่องไวรีบจับตัวสตรีผู้นั้นกลับมาพร้อมด้วยใช้มือปิดปากเอาไว้ หลินเหม่ยเหยาไม่เสียเวลาสอบถามให้มากความนางยกมือขึ้นไปดึงปิ่นปักผมของตนลงมาปักลงไปบนจุดตายที่ต้นคอของสตรีผู้นั้นอย่างรวดเร็วและแม่นยำ ทำให้สตรีผู้นั้นสิ้นใจไปในทั

“ข้าเห็นว่าเฉินอี๋เหนียงดูเหมือนว่ากำลังรอผู้อื่นอยู่ ข้าเกรงว่าเฉินอี๋เหนียงคิดจะวางแผนทำร้ายข้า ข้าก็เลยรีบเดินออกจากประตูทางด้านหลังโดยไม่บอกนางเพื่อจะกลับไปหาท่านแม่ของข้าที่โถงรับรอง คิดไม่ถึงว่าเมื่อเดินเข้าไปจะมีสาวใช้วิ่งเข้าไปบอกกับทุกคนว่ามีบุรุษบุกเข้าไปทำร้ายข้า” เมื่อหลินเหม่ยเหยาเอ่ยถึ

หลินเหม่ยเหยาถูกแบกไปยังบริเวณด้านหลังโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง ยามที่หยางเจี้ยนวางนางลงหลินเหม่ยเหยามีอาการทรงตัวไม่อยู่บ้างเล็กน้อย เขาก็เลยต้องรีบเข้าไปช่วยโอบประคองร่างของนางเอาไว้ นางขึงตาใส่เขาด้วยความไม่พอใจอีกครั้งและครั้งนี้เขาก็ยังไม่ยอมปล่อยนางเช่นเดิม อีกทั้งครั้งนี้ยังตั้งใจโอบกอดนางให้แนบแน่น

หยางเจี้ยนสามารถฝากชีวิตด้วยได้หรือไม่หลินเหม่ยเหยายังไม่มีเวลาได้พิสูจน์ แต่ยามนี้นางได้เห็นแล้วว่าสวรรค์เบื้องบนนั้นมีตา ไม่เพียงเมตตาให้นางได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่เพื่อให้ได้แก้ไขสิ่งต่างๆ ที่เคยทำผิดพลาดไปอีกครั้ง แต่ยังทำให้นางได้มีโอกาสใช้ชีวิตดีๆ ร่วมกับครอบครัวอีกครั้ง และที่สำคัญนางได้แก้แค้นแ