The Substitute Wife of Mr. Ruthless Zillionaire のすべてのチャプター: チャプター 91 - チャプター 100

Hindi man lang naniwala ang lalaking blond sa sinabi ni Shawn. “Beauty,” aniya habang nakangisi, “sigurado ka bang asawa mo ’tong lalaking mukhang yelo? You’re way too pretty for an iceberg face like him.”Napakunot ang noo ni Jay, halatang nabigla. ‘Diyos ko,’ sa isip niya, ‘siya pa lang ang unang taong naglakas-loob na sabihan si Shawn ng ganyan.’Tahimik niyang hinila si Jemma paatras ng ilang hakbang.“Sir Jay, bakit po tayo umaatras?” inosenteng tanong ni Jemma.“Para hindi tayo matalsikan ng dugo mamaya,” seryosong sagot ni Jay, halos pabulong. Alam niyang delikado ang taong kaharap nila, at ang blond, mukhang bagong silang na guya na walang takot sa tigre.Biglang nagbago ang ekspresyon ni Shawn. Ang malamig niyang tingin ay parang yelo sa gitna ng tag-init, at ang presensiya niya ay tila biglang nagdilim ang paligid. Ramdam ni Kyline ang tensiyon sa pagitan nila, kaya bago pa tuluyang madurog sa galit si Shawn ang blond, mabilis siyang lumapit at kunwaring hinawakan ang braso

Marahan na tinapik ni Kyline ang balikat ni Aling Judy, seryoso ang titig niya rito. “Aling Judy, may ipagagawa ako sa’yo.” Lumapit siya at bumulong sa tainga ng matanda. Bahagyang lumaki ang mga mata ni Aling Judy, halatang nagulat, pero agad din siyang bumalik sa pagiging kalmado. “Yes, Madam. Alam ko na ang gagawin.”Pagkaalis ni Aling Judy, napatingin si Kyline kay Jemma, handang magsimula ng bagong usapan tungkol kay Jay, ngunit nauna itong nagsalita.“Madam, puwede po ba akong mag-leave ng isang araw? Gusto ko sanang dalawin si Lola sa ospital.”Tumango si Kyline at agad nag-transfer ng sampung libo sa bank ni Jemma. “Ito, gamitin mo sa vitamins at bagong damit ni Lola. Consider it as a small gift from me.”Napatingin si Jemma sa phone, halos hindi makapaniwala. Noon lang siya nakaranas ng ganitong kabaitan mula kay Karen. Namula ang mga mata niya habang mahina ang tinig. “Thank you, Madam.”Pagkalabas ng balitang kasal nina Shawn at Kyline, nagkagulo ang buong tao sa kumpanya

Matapos ang halos dalawampung minutong biyahe, pumasok ang taxi sa isang makitid at madilim na daan. Sa magkabilang gilid, nakatayo ang matataas na punongkahoy na halos tinatakpan na ang liwanag ng langit. Walang bahay, walang tao, tila isang lugar na iniwan na ng panahon. Ngunit nang makalagpas sila sa makipot na daan, biglang bumungad sa kanila ang isang paikot na kalsadang paakyat ng bundok.Sa tuktok nito, nakatayo ang isang napakagarbong villa, isang palasyong tila itinago sa gitna ng kagubatan. Sa harap ng mansiyon, may isang malaking fountain na may mga cherub na may hawak na trumpeta. Dalawang marmol na haligi ang nakatayo sa magkabilang panig ng gate, nagpapakita ng yaman at kapangyarihan. Pero sa kabila ng karangyaan, may kakaibang lamig sa paligid, isang presensyang nakakatindig-balahibo.Ibinaba ni Kyline ang bayad at ngumiti ang matandang driver, tuwang-tuwa. “Miss, kung may ganitong biyahe ulit, tawagin mo lang ako, ha? Veteran driver ako rito sa City”Ngumiti lang siya

Namungay ang tuyong labi ng lalaki, punit na sa sobrang pagkalanta, at nagsalita siya sa paos, maingat na tinig. “S-sino ka… sino ka?”Matagal na siyang nakakulong sa basement. Hindi na niya alam kung gaano karaming araw, buwan, o taon ang lumipas. Kaya nang may dumating na tao, natural lang na maging mapaghinala.Hindi rin nagustuhan ni Kyline ang pag-iwas ng lalaki. Tatalikod na sana siya, bitbit ang lampara, nang magmakaawa ito.“Wait, my name is Harvey!”Napahinto siya. Bumalik ang liwanag ng lampara sa mukha ng lalaki, at lalo lamang dumami ang tanong sa isip niya.“Bakit ka nakakulong dito?”Ang buong Beastbourne Grounds ay pag-aari ni Shawn. Kung narito si Harvey… ibig sabihin, si Shawn mismo ang nagkulong sa kanya.Ibinaling ng lalaki ang tingin, nanginginig ang boses. “I-I offended him. Kaya niya ako ikinadena rito.”Nang mabanggit ang pangalan ni Shawn, napalunok si Harvey, para bang takot pa rin kahit nakakadena siya. “Miss… you know what he is, right? Hindi siya marunong m

Pagkasusunggab na ng tigre sa leeg ni Harvey, biglang sumulpot si Kyline at halos pasigaw na inutusan ito.“Stop!”Isang utos lang, tumigil ang tigre. Nakabuka pa ang duguang bibig nito ilang sentimetro sa mismong leeg ni Harvey. Ramdam ng lalaki ang init ng hininga ng hayop sa balat niya, pati ang amoy ng sariwang dugo na dumidikit sa ilong niya. Nanlaki ang mata niya, lupaypay sa sahig, hindi maigalaw kahit isang daliri.Umismid ang tigre, binawi ang bibig nito at humiga sa sahig na parang batang napagalitan. Para bang aso na nasermunan, hindi ang mabangis na mandururog na hayop na kilala sa buong Beastbourne Grounds.Lumapit si Kyline, marahang hinimas ang ulo nito. “Don’t be mad,” bulong niya. “Tauhan siya ni Shawn. Hindi pa siya pwedeng mamatay.”Hindi niya alam kung naiintindihan siya ng tigre, pero nagtiyaga siyang ipaliwanag na parang bata. Sa gulat ni Harvey, tila nakikinig talaga ang hayop, at mas lalo siyang nabigla nang makita ang babae… kinakalong ang ulo ng tigre.‘Anong