Semua Bab นางร้ายอย่างข้าขออยู่คนเดียวเงียบ ๆ เถอะ: Bab 61 - Bab 70

ตอนที่ 60 จากนางร้ายกลายเป็นคนเก่งเสียงกลองดังขึ้นเตรียมส่งขบวนเดินทางของคณะเจรจาของเหม่ยหลิน ที่เตรียมจะออกจากเมืองหลวงอันซุ่ย หลังพิธีอำลาสิ้นสุด ขุนนางหลายคนมาส่งด้วยสีหน้าอาลัยอาวรณ์ บางคนถึงกับยืนเรียงแถวตรงหน้าประตูเมืองเพื่อกล่าวขอบคุณเฟิงเหม่ยหลินยืนอยู่ข้างรถม้าในชุดสีเข้มพร้อมที่จะออกเดินทาง ดวงตาคมกริบกวาดมองผู้คนตรงหน้าอย่างสงบ ก่อนจะเอ่ยเสียงราบเรียบแต่ชัดเจน“หากในอนาคตพวกท่านอยากปรึกษา หรืออยากเรียนรู้อะไรเกี่ยวกับการแก้ปัญหาดินเค็ม หรือการค้าขอให้ส่งคนไปถามข้า ข้าจะสอนให้ แต่ข้าจะไม่เดินทางมาที่นี่อีก เพราะข้าเกลียดการเดินทาง”เสียงซุบซิบดังขึ้นรอบ ๆ ก่อนที่ขุนนางคนหนึ่งจะก้าวออกมาอย่างกล้าหาญ ถามเธดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “คุณหนูเฟิง ท่านไม่สนใจจะมาอยู่ที่นี่จริง ๆ หรือ ถ้าท่านมาข้าจะขอพระราชทานตำแหน่งสูงสุดให้แก่ท่าน”เฟิงเหม่ยหลินชะงักเล็กน้อยก่อนจะหันสายตาคมไปทางหมิงเฉินที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอ ดวงตาของเธอสบกับดวงตาคมเย็นของเขาเพียงครู่ ก่อนเธอจะปรายตามองขุนนางคนนั้นและตอบเสียงเรียบ “ถ้างั้นท่านก็ไปถามแม่ทัพซูเถอะ ว่าเขาจะยอมให้ข้าอยู่ที่นี่หรือไม่”สายตาทุกคู่หันไปทาง

ตอนที่ 62 ส่งของหมั้นค่ำคืนนั้น ศาลากลางสวนของจวนเฟิงเงียบสงบ แสงจันทร์สาดลงมาทาบบนพื้นหินขาว ดอกเหมยที่ร่วงหล่นถูกลมพัดปลิวไหว เสียงน้ำจากบ่อเล็กดังแผ่วเบา เฟิงเหม่ยหลินนั่งพิงราวไม้ มือเรียวถือถ้วยชาช้า ๆ มองดวงจันทร์อย่างนิ่งสงบ แต่หัวใจกลับไม่สงบนักตั้งแต่ข่าวลือหมั้นหมายแพร่สะพัดไปทั่วเมืองเสียงฝีเท้าหนักและมั่นคงดังขึ้น หมิงเฉินก้าวเข้ามาในชุดคลุมสบาย ๆ แต่รัศมียังน่าเกรงขามไม่เปลี่ยน เขาเดินมาหยุดตรงหน้าเธอ ดวงตาคมลึกทอดมองหญิงสาวเพียงคนเดียวในชีวิต“ยังไม่นอนอีกหรือ” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นทำลายความเงียบเฟิงเหม่ยหลินเหลือบตาขึ้นมองเขาแวบหนึ่งก่อนจะเอ่ยเสียงราบเรียบ “ข้ายังไม่ง่วงอีกอย่าง ข้าอยากพักจากเสียงซุบซิบพวกนั้นเสียหน่อย”หมิงเฉินเดินเข้ามานั่งข้าง ๆ ใกล้พอให้สัมผัสไออุ่น มือใหญ่เอื้อมไปดึงถ้วยชาออกจากมือเธอวางลงเบา ๆ ก่อนจะหันมามองตาเธออย่างจริงจัง“เจ้ารู้หรือไม่ ว่าข้าจริงจังกับเรื่องหมั้นหมาย”เฟิงเหม่ยหลินชะงักเล็กน้อย ใบหน้าสงบนิ่งแต่ดวงตาคมสั่นไหวอย่างไม่อาจซ่อน เธอหันไปสบตาเขาเต็ม ๆ น้ำเสียงยังพยายามรักษาความเย็นชา “ข้าไม่แน่ใจว่าควรตอบอะไร เรายังไม่คบกันนานนัก”

ตอนที่ 64 งานแต่งงานคืนก่อนวันแต่งงาน จวนตระกูลเฟิงเต็มไปด้วยความวุ่นวายและเสียงหัวเราะของเหล่าบ่าวและเพื่อนสนิทที่มาช่วยเตรียมงาน ซูเยี่ยนกับเหวินซียังคงเดินวุ่นกับชุดเจ้าสาวและเครื่องประดับอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยซูเยี่ยนวิ่งเข้ามากอดแขนเฟิงเหม่ยหลินด้วยรอยยิ้มตาเป็นประกาย “เหม่ยหลิน วันพรุ่งนี้เจ้าไม่ใช่แค่คุณหนูเฟิงอีกแล้วนะ เจ้าจะกลายเป็นภรรยาของแม่ทัพซูทั้งแผ่นดินต้องกล่าวถึงและกลายเป็นพี่สะใภ้ข้าด้วย”เหวินซีเดินตามมาพร้อมกล่องเครื่องประดับ “จริงที่สุดและจากพรุ่งนี้ไป ใครจะกล้ามาพูดถึงเจ้าด้วยคำอื่นได้นอกจาก ‘ฮูหยินแม่ทัพ’ ข้าล่ะอยากเห็นหน้าหมิงเฉินในตอนนั้นจริง ๆ”เฟิงเหม่ยหลินนั่งอยู่ที่โต๊ะไม้สีเข้ม ใบหน้างามสงบแต่สีแดงจาง ๆ บนแก้ม ริมฝีปากบางขยับพูดเสียงราบเรียบ “พวกเจ้าตื่นเต้นเกินไปแล้วมันก็แค่พิธี”ซูเยี่ยนหัวเราะลั่นทันที “แค่พิธีหรือ ข้าว่าถ้าท่านพี่ได้ยินคงเถียงเจ้าตายแน่ถ้าได้ยินคำนี้ เพราะเขารอวันนี้มานานมาก แต่เจ้ากลับพูดเพียงแค่พิธี”เหวินซียิ้มบาง ๆ “ใช่ เพราะไม่ใช่เพราะพิธีนี้หรอกเหรอที่ทำให้ท่านแม่ทัพต้องอดทนมานานขนาดนี้ พูดถึงแม่ทัพ ตอนนี้เขาอยู่ไหนนะ ไม่

ตอนที่ 66 เข้าหอ(ต่อ) NCเสียงหอบหายใจของทั้งสองยังคงก้องอยู่ในความเงียบของห้องหอ เหม่ยหลินนอนซบอกกว้าง เหงื่อชื้นไหลตามไรผม หน้าแดงก่ำจนต่างจากความเย็นชาที่คนภายนอกรู้จักนัก ดวงตากลมโตพร่าเลือนเล็กน้อยเพราะความร้อนแรงเมื่อครู่หมิงเฉินกดจูบเบา ๆ ที่ขมับ ซุกหน้าลงข้างหูเธอ กระซิบด้วยน้ำเสียงพร่าและยังแฝงแรงหอบ“เหนื่อยหรือไม่ ข้าทำแรงเกินไปหรือเปล่า”เหม่ยหลินเงยหน้าขึ้น ดวงตาเปล่งประกายวาว ปลายนิ้วเรียวลากไล้บนกรามคม ก่อนจะกดจูบสั้น ๆ ที่ริมฝีปากเขา เสียงหวานพร่าดังขึ้นแผ่วเบา“ไม่ แต่ครั้งนี้ ข้าอยากลองบ้าง”หมิงเฉินเลิกคิ้ว ดวงตาคมเข้มเปลี่ยนเป็นแววร้อนจัดทันที เขายอมเอนหลังนอนราบ ปล่อยให้ร่างบางขึ้นคร่อมบนตักกว้าง เผยรอยยิ้มมุมปากที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนา“ถ้าเช่นนั้น เจ้าก็ทำให้ข้าคลั่งเสียให้พอ”มือบางสั่นน้อย ๆ แต่ยังกล้าที่จะปลดเสื้อคลุมของเขาออกหมด เผยเรือนร่างกำยำเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นสมกับเป็นแม่ทัพผู้เกรียงไกร เธอลูบแผ่นอกกว้างด้วยฝ่ามือบาง ไล่ผ่านรอยแผลเป็นที่มีอยู่ประปราย จนหมิงเฉินสูดลมหายใจแรงเหม่ยหลินโน้มตัวลงเลียซับหยดเหงื่อที่ไหลตามแนวอก ก่อนจะกดจูบถี่ ๆ ลงบนผิวร้

ตอนที่ 68 ไหนชีวิตสงบสุขหลายเดือนผ่านไปหลังจากหมิงเฉินกับเหม่ยหลินแต่งงานกัน จวนแม่ทัพก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความอบอุ่น เฟิงเหม่ยหลินใช้ชีวิตคู่เรียบง่ายกับหมิงเฉินอย่างสงบสุข พวกเขามักใช้เวลาตอนเย็นเดินเล่นในสวนหรือดื่มชาด้วยกันในศาลา จนคนทั้งเมืองพูดถึงว่าคู่สามีภรรยานี้ช่างกลมเกลียวยิ่งกว่าใคร แต่ความสงบสุขนั้นมักไม่ยืนยาววันหนึ่ง ขันทีในวังรีบมาส่งข่าวด่วนว่าองค์รัชทายาททรงมีเรื่องสำคัญเรียกเหม่ยหลินเข้าเฝ้าโดยด่วน เมื่อเธอมาถึงห้องทำงานขององค์รัชทายาท ขุนนางและขันทีต่างก้มศีรษะต้อนรับ แต่ก็แอบมองคุณหนูเฟิง ซึ่งบัดนี้คือฮูหยินแม่ทัพ ที่เดินเข้ามาด้วยท่าทีไม่ค่อยพอใจนักเฟิงเหม่ยหลินหยุดยืนตรงหน้าโต๊ะทำงานขององค์รัชทายาท ดวงตาคมกริบมองสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเคร่งเครียดของพระองค์ ก่อนจะถอนหายใจแรงอย่างไม่ปิดบังอารมณ์ มือเรียวเท้าเอวเล็กน้อย เสียงราบเรียบแต่แฝงความหงุดหงิดดังชัด“คราวนี้ มีปัญหาอะไรอีกเพคะ”เสียงเธอดังก้องไปทั่วห้องทำให้ขุนนางหลายคนถึงกับเงยหน้าขึ้นมองด้วยความตกใจ ใครกันเล่าจะกล้าพูดกับรัชทายาทเช่นนี้ถ้าไม่ใช่ เฟิงเหม่ยหลินในยามโกรธ ขันทีที่ยืนเรียงรายถึงกับทำ