(1 ปีต่อมา)....หลินเซียนทั้งเหาะทั้งใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายเพื่อเดินทางมาถึงสถานที่แห่งหนึ่ง ซึ่งอยู่กลางป่าดงดิบ หลินเซียนมองทะลุค่ายกลเข้าไปเห็นหลุมลึกลับหลุมหนึ่ง ขนาดกว้างราวๆทุ่งหญ้าสนามรบ ยิ่งมองลงไปก็ยิ่งลึกจนเห็นเพียงผนังหินสีดำแวววาวเหมือนหินอุกกาบาตถูกกัดกร่อนต้นไม้ใหญ่โอบรอบและขึ้นเรียงรายบนขอบปากหลุม กิ่งก้านพันกันเป็นลวดลายซับซ้อน และมีเถาวัลย์หนามม้วนพันลงไปตามหน้าผาทางเข้าหลุมมีหน้าผาชันและน้ำตกเล็กๆ ที่ไหลลงไปสู่ความมืด น้ำตกนั้นไม่ใสสะอาด แต่ขุ่นคล้ำน้ำตาลอมแดง หลินเซียนเห็นร่องทางเดินแคบๆอยู่ตรงหน้าผา เข้าจงเกาะลงไป เส้นทางนี้มีแต่เถาวัลย์หนามคอยพันมือเท้าใครที่ไม่ระวังเมื่อก้าวลงไปชั้นแรกของหลุม เขารู้สึกถึงอุณหภูมิที่ลดต่ำลงอย่างฉับพลัน และมีพลังปราณบางอย่างลอยคลุ้งอยู่ในมารที่ซึมซับอยู่ในอากาศ ที่ประตูทางเข้ามาทหารยามเฝ้าอยู่ 10 คน มีพวกคนมาต่อแถวให้ตรวจก่อนเข้าไปด้านใน พวกนี้ไม่ได้ตรวจสอบอะไรมาก ขอแค่มีป้ายกับไอพลังหยิน ก็เชื่อแล้วว่าคือพวกเดียวกัน และเมื่อถึงคิวของหลินเซียน"ป้ายเจ้าไปไหน?"หลินเซียนไม่รู้ว่าต้องใช้ป้ายเข้าออกด้วย ชายแกนปราณขั้นปลายคนนั้นวางย
Last Updated : 2026-01-27
LOGIN
