CHAPTER 151 LUTHER It feels so light, like I’m floating in the air. Everything is dark—like there’s no sign of life here. I don’t know how long I’ve been in this place. I want to get out. I want to see my wife—my daughter. Nakakatakot dito. Pakiramdam ko’y nakakulong ako sa mahabang panahon. Hindi ko maigalaw ang katawan ko, at hindi rin gumagana nang maayos ang isip ko. Para bang blangko ang lahat, at ang tanging laman lang ng isip ko ay ang asawa at anak ko. Nasaan ba ako? Anong lugar ito? Bakit ako nandito? Gusto ko nang umalis sa lugar na ’to. Ano ba ang nangyayari sa akin? I heard someone is talking. Who is it? "Baba, malaki na ang anak natin. Kailan ka kaya gigising?" sabi ng babae pero hindi ko alam kung sino. Nagsasalita lang siya. Nakikinig naman ako sa sinasabi niya at may lungkot. Siya ba ang asawa ko? Para lang akong nanaginip sa sitwasyon ko. Naririnig ko ngunit hindi ko naman magawang gumalaw. "Baba, Little Precious is already crawling na. S
Read more
LOGIN
