All Chapters of ลำนำรักจันทราสลาย: Chapter 21 - Chapter 30

หลังจากที่ หลิงซินเอ๋อร์ ได้รับรู้ความจริงจาก ซูเม่ยหลาน ว่า อวิ๋นเทียนหาน กำลังคืนชีพผ่านร่างของนาง นางก็เริ่มรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในตนเองพลังเซียนและพลังปีศาจในร่างของนางเข้าสู่ สมดุลที่สมบูรณ์ แต่ความสมดุลนี้มีความอ่อนไหวอย่างยิ่ง ทุกครั้งที่จันทร์เต็มดวง ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่พลังจันทราสูงสุด เงาแห่งพลังมืด ก็จะปรากฏขึ้นในร่างหลิงซินเอ๋อร์ในคืนจันทร์เต็มดวง นางจะกลายเป็น ร่างครึ่งเทพครึ่งปีศาจ อย่างแท้จริง: ดวงตาข้างหนึ่งส่องประกายด้วยแสงจันทร์สีเงินบริสุทธิ์ ขณะที่อีกข้างหนึ่งส่องประกายด้วยสีม่วงเข้มของพลังมารที่กำลังรวมตัวซูเม่ยหลาน พยายามใช้พิณหยกโบราณควบคุมพลังให้นาง แต่ก็ทำได้เพียงเล็กน้อย นางรู้ว่าพลังในร่างหลิงซินเอ๋อร์นั้นยิ่งใหญ่เกินกว่าที่เซียนใดจะควบคุมในคืนที่พลังมืดของหลิงซินเอ๋อร์รุนแรงที่สุด ดวงจิตสุดท้ายที่ยังไม่สลายไปของไป๋หานอี้ ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้านาง ดวงจิตของเขายังคงผูกพันอยู่กับหุบเขานี้ด้วยความรักที่ยิ่งใหญ่หลิงซินเอ๋อร์เห็นภาพของเขา—ร่างที่ส่องแสงวิบวับและอ่อนแรง ไป๋ห

หลิงซินเอ๋อร์ ยืนอยู่ต่อหน้า อวิ๋นเทียนหาน ในร่างวิญญาณที่ถูกตรึงด้วยโซ่ตรวนสีดำภายใน บึงดำ นางใช้พลังทั้งหมดที่เหลืออยู่ของตนเอง ซึ่งตอนนี้เป็นพลังที่สมดุลอย่างไม่สมบูรณ์ พยายามที่จะ ปลุกความทรงจำ ที่ถูกทำลายไปของเขา“อวิ๋นเทียนหาน! จำข้าได้ไหม? จำสัญญานใต้เงาจันทร์ได้ไหม? จำไป๋หานอี้และเม่ยหลานได้ไหม? จำทุกสิ่งที่พวกเขาสละให้เราได้ไหม!”นางรวบรวม พลังแห่งความรัก และ ความทรงจำ ที่เขาสละให้เธอ เพื่อย้อนกลับไปสู่จิตวิญญาณที่ว่างเปล่าของเขาแต่ทุกครั้งที่ ซินเอ๋อร์พยายามแตะต้องเขา เพื่อส่งพลังแห่งความทรงจำเข้าไป พลังมืดแห่งบึงดำ ก็จะ ผลักออก นางอย่างรุนแรงพลังมืดเหล่านั้นไม่ใช่แค่พลังมาร แต่เป็น การปฏิเสธความรู้สึก และ ความผูกพัน ที่มารานตี้ฮ่องเต้ได้ฝังไว้เพื่อสร้างโอรสปีศาจที่ไร้หัวใจร่างของ หลิงซินเอ๋อร์ ถูกพลังมืดกัดกินอย่างช้าๆ ผิวหนังที่เคยเปล่งปลั่งด้วยแสงจันทร์เริ่มซีดเซียวลง พลังเซียนที่เคยเป็นครึ่งหนึ่งของตัวตนกำลังถูกบดขยี้อย่างรุนแรงอวิ๋นเทียนหาน ในร่างวิญญาณมองนางด้วยสายตาที่ว่างเปล่าแ

หลายร้อยปีผ่านไป ท่ามกลางการหยุดยิงที่เปราะบาง หลิงซินเอ๋อร์ ยังคงหลับใหลอยู่ใต้บึงดำ โลกภายนอกพยายามที่จะลืมสงครามใหญ่ที่จบลงด้วยความสูญเสียครั้งใหญ่ของทั้งสองฝ่าย บึงดำ ถูกประกาศให้เป็น สถานที่ต้องห้าม และ เขตกันชน ระหว่างแดนสวรรค์และแดนปีศาจ แม้แต่ มารานตี้ฮ่องเต้ ก็ไม่กล้าแตะต้องบึงนี้ เพราะพลังที่สมดุลของบุตรแห่งจันทร์นั้นน่ากลัวเกินกว่าจะคาดเดา บาดแผลของสามภพถูกซ่อนไว้ภายใต้ความเงียบ แต่ไม่มีใครสามารถรักษาบาดแผลในจิตใจได้ อวี่หาน ผู้เร่ร่อนที่ถูกสาปด้วยความรัก อวิ๋นเทียนหาน ผู้สละความทรงจำที่เกี่ยวกับความเจ็บปวดและความแค้นของ โอรสปีศาจ ได้สร้างร่างใหม่และใช้ชื่อ “อวี่หาน” นามที่แปลว่า "ความหนาวเย็นแห่งพิรุณ" ซึ่งสะท้อนถึงการฟื้นคืนชีพภายใต้พิรุณโลหิต อวี่หาน กลายเป็น คนเร่ร่อน ผู้ไม่ผูกพันกับที่ใด เขาใช้พลังที่ถูกควบคุมอย่างเข้มงวดในการช่วยเหลือโลกมนุษย์ให้รอดพ้นจากภัยพิบัติที่เกิดจากพลังที่หลงเหลือของสงคราม แต่ในใจเขามี ความว่างเปล่า ที่ไม่สามารถเติมเต็มได้

เง็กเซียนฮ่องเต้ และ สภาสวรรค์ ล่วงรู้ถึงการสั่นสะเทือนครั้งใหญ่ของพลังจันทราที่มาจาก บึงดำ พวกเขาทราบดีว่า บุตรแห่งจันทร์ กำลังจะตื่นขึ้นอีกครั้ง ความกลัวเข้าครอบงำสวรรค์อีกครั้ง เพราะหาก หลิงซินเอ๋อร์ ตื่นขึ้นพร้อมกับพลังที่สมดุลอย่างสมบูรณ์ และมีพลังของ โอรสปีศาจ อยู่ในตัว นางจะกลายเป็นภัยคุกคามที่ไม่สามารถเอาชนะได้ สภาสวรรค์สั่งให้ทำลายนาง และ ผนึกบึงดำ อย่างถาวร ก่อนที่พลังปีศาจในร่างจะฟื้นเต็มตัว กองทัพเทพเซียนชุดใหญ่ที่นำโดยเทพผู้คุมกฎที่มีอำนาจมากที่สุด ถูกส่งลงมายัง บึงดำ ทันที ซูเม่ยหลาน ผู้ซึ่งเฝ้าอยู่ริมบึงเห็นกองทัพนั้นเข้ามา นางรู้ว่าถึงเวลาต้องต่อสู้ครั้งสุดท้ายแล้ว ซูเม่ยหลาน ใช้พิณหยกโบราณของตนเองต่อสู้กับกองทัพเซียนอย่างสิ้นหวัง แต่นางอ่อนแอเกินกว่าจะต้านทานพวกเขาได้ ภายในบึงดำ ดวงจิตสุดท้ายของไป๋หานอี้ ก็รับรู้ถึงภัยคุกคามที่กำลังจะมาถึง เขาต้องเลือกระหว่างการรักษาดวงจิตสุดท้ายไว้ให้สลายไปอย่างสงบ กับการสละการดำรงอยู่ทั้งหมดเพื่อปกป้องเธอ

หลังจากที่ หลิงซินเอ๋อร์ และ อวิ๋นเทียนหาน รวมพลังสมดุลเข้าด้วยกัน และผนึกพลังของ มารานตี้ฮ่องเต้ และ เง็กเซียนฮ่องเต้ สนามรบก็กลับคืนสู่ความสงบ แต่สันติสุขที่แท้จริงยังมาไม่ถึงหลิงซินเอ๋อร์ มองไปยังท้องฟ้าที่ดวงจันทร์ยังคงร้าวราน นางรู้ดีว่า การผนึก เป็นเพียงการยืดเวลา สงครามจะกลับมาอีกครั้งตราบใดที่ ช่องว่าง และ ความไม่เข้าใจ ระหว่างสองภพยังคงอยู่เพื่อหยุดสงครามระหว่างสองภพอย่างถาวร หลิงซินเอ๋อร์ตัดสินใจใช้พลังสุดท้าย ของตนเองในการสร้าง สะพานจันทราสะพานนี้ไม่ใช่สะพานทางกายภาพ แต่เป็น เส้นทางจิตวิญญาณ ที่จะเชื่อมโยง สวรรค์ กับ แดนปีศาจ เข้าด้วยกันอย่างแท้จริง ทำให้สองภพไม่ถูกแยกจากกันด้วยความแค้นและกฎเกณฑ์ที่เคยกำหนดไว้แต่พลังที่จำเป็นในการสร้าง สะพานจันทรา ที่ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ ต้องแลกด้วยชีวิตของผู้สร้างสะพาน ซึ่งหมายถึงการสละการดำรงอยู่ทั้งหมดของ หลิงซินเอ๋อร์อวิ๋นเทียนหาน ซึ่งความทรงจำกลับมาสมบูรณ์แล้ว เข้าใจถึงการตัดสินใจของ หลิงซินเอ๋อร์ เขาไม่ยอมให้เธอก้าวไปเพียงลำพัง“เราจะ