Semua Bab ลำนำรักจันทราสลาย: Bab 1 - Bab 10

ในมหาจักรวาลอันกว้างใหญ่ วิถีแห่งฟ้าได้กำหนดให้สรรพสิ่งดำรงอยู่ภายใต้การปกครองของ สามภพ อันได้แก่ แดนสวรรค์ (เทียนเจี้ย) ดินแดนมนุษย์ (เหรินเจี้ย) และ แดนปีศาจ (โหมวเจี้ย) แดนสวรรค์ ตั้งอยู่บนยอดเขาสูงเหนือม่านเมฆ มีเพียงแสงสุริยันและจันทราที่เป็นนิรันดร์ เทียนกง หรือวิมานสวรรค์ สร้างจากหยกขาวและทองคำอันเรืองรอง ก่อเกิดเป็นภูมิทัศน์ที่สงบเยือกเย็นและศักดิ์สิทธิ์ อากาศในแดนสวรรค์อวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้ท้ออมตะ และธารน้ำอมฤตที่ไหลรินอย่างไม่ขาดสาย เหล่าเซียนผู้ทรงศีลใช้ชีวิตอันเป็นอมตะภายใต้กฎระเบียบที่เคร่งครัด เง็กเซียนฮ่องเต้ ผู้ปกครองสูงสุด ทรงรักษาความสมดุลของจักรวาลและดูแลการหมุนเวียนของมวลวิญญาณในวัฏสงสารอย่างพิถีพิถัน สวรรค์คือตัวแทนของความสงบเรียบร้อยและพลังหยางที่บริสุทธิ์ เบื้องล่างของปุยเมฆคือ ดินแดนมนุษย์ ที่เต็มไปด้วยสีสันแห่งชีวิตและความวุ่นวาย เป็นภพที่เปราะบางที่สุด ทว่าก็เป็นที่กำเนิดของอารยธรรม ความรัก ความโลภ และความตาย ทุกสิ่งในแดนมนุษย์ล้วนไม่จีรัง เป็นที่ที่วิญญาณมาเพื่อเรียนรู้และชดใช้กรรม ก่อนจะกลับคืนสู่เส้นทางแห่งการเวียนว่ายตายเกิดอีกครั้ง แดนมนุษย์เป็นส

แดนปีศาจ หรือ โหมวเจี้ย ไม่เคยรู้จักคำว่า 'สงบสุข' แม้ในช่วงที่ไม่มีการทำสงครามกับแดนสวรรค์ การต่อสู้ก็ยังคงดำเนินอยู่ตลอดเวลาเพื่อแย่งชิงอำนาจและดินแดนอันมืดมิด ในค่ำคืนที่ท้องฟ้าถูกบดบังด้วยหมอกควันสีเทาอมดำ และมีเพียงแสงจากเปลวเพลิงสีครามที่ลุกโชนอย่างบ้าคลั่ง สมรภูมิหุบเขาอัคคี ได้กลายเป็นที่ฝังศพของเหล่าปีศาจกบฏที่คิดทรยศต่อบัลลังก์ของ มารานตี้ จักรพรรดิปีศาจ บนยอดกองศพที่ยังไม่ทันเย็นชืด ร่างสูงสง่าของ อวิ๋นเทียนหาน รัชทายาทแห่งปีศาจ ยืนตระหง่านอยู่ เขาสวมชุดเกราะสีนิลสนิทที่กลืนไปกับความมืดมิด มีเพียงรอยแกะสลักคล้ายมังกรที่เรืองแสงสีม่วงอ่อนๆ ภายใต้แสงไฟปีศาจ ดาบปีศาจเงา ในมือของเขาถูกเก็บเข้าฝักแล้ว แต่กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งในอากาศยังคงติดอยู่ อวิ๋นเทียนหาน คือบุตรชายเพียงคนเดียวของมารานตี้ฮ่องเต้ ที่ไม่เพียงแต่สืบทอดสายเลือดปีศาจบริสุทธิ์ แต่ยังได้รับพรสวรรค์ในการควบคุมพลังแห่งความมืดที่เหนือกว่าปีศาจตนใดในแดนนี้ ด้วยความสามารถในการเรียกและควบคุมเงาให้กลายเป็นปีศาจภูติที่ไร้รูปร่าง และสามา

หลิงซินเอ๋อร์ ถูก อวิ๋นเทียนหาน นำพาเข้าสู่ใจกลางของ แดนปีศาจ ซึ่งตั้งอยู่ภายในปราสาทหินดำทะมึนที่ใหญ่โตและน่าสะพรึงกลัว ปราสาทนี้ถูกเรียกว่า ‘โหมวอวิ๋น’ (เมฆามาร) ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางภูมิทัศน์ที่มืดมิด มีเพียงเปลวไฟปีศาจสีครามที่ให้แสงสว่างอย่างน่าขนลุก ทุกสิ่งที่นางเห็นระหว่างทางเต็มไปด้วยความโหดร้ายและไร้ซึ่งเมตตา พื้นดินเต็มไปด้วยร่องรอยของสงครามและการต่อสู้ อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและกำมะถัน ปีศาจที่เดินผ่านไปมาส่วนใหญ่มีรูปลักษณ์น่าเกลียดน่ากลัว มีดวงตาที่เต็มไปด้วยความกระหาย และมักจะเข่นฆ่ากันเองเพื่อแสดงอำนาจ สิ่งที่ทำให้หลิงซินเอ๋อร์รู้สึกปวดใจที่สุดคือ ทาสมนุษย์ ที่ถูกนำตัวมาทำงานหนักและทรมานในแดนปีศาจ ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ร่างกายผอมโซและเต็มไปด้วยบาดแผล นางเห็นทาสมนุษย์คนหนึ่งถูกปีศาจตนหนึ่งโบยตีอย่างหนักเพียงเพราะทำงานล่าช้า นี่หรือคือแดนปีศาจที่ไร้ซึ่งกฎหมายและความเมตตา? แม้จะถูกพามาในฐานะ ตัวประกัน หลิงซินเอ๋อร์ยังคงถูกปฏิบัติอย่างให้เกียรติในฐานะ เซียน

แม้จะถูกกักบริเวณในตำหนักกวงหมิง และถูกเฝ้าระวังอย่างใกล้ชิดจาก ไป๋หานอี้ องครักษ์ผู้ภักดี แต่จิตวิญญาณของ หลิงซินเอ๋อร์ ก็ไม่เคยสงบลงได้เลย คำพูดของ อวิ๋นเทียนหาน และความรู้สึกที่เชื่อมโยงกันในความฝันยังคงดึงดูดนางอย่างรุนแรง นางต้องการคำตอบเกี่ยวกับ พันธะต้องห้าม และสงสัยในสิ่งที่ไป๋หานอี้พูดว่า 'ปีศาจไม่มีหัวใจ' ในคืนที่ดวงจันทร์ยังคงมีรอยร้าวอย่างชัดเจน หลิงซินเอ๋อร์รอจนกระทั่งไป๋หานอี้เข้าสู่ช่วงทำสมาธิ นางใช้วิชาเซียนที่ฝึกฝนมาอย่างหนักเพื่อหลีกเลี่ยงม่านพลังป้องกันที่ไป๋หานอี้สร้างไว้ นางร่ายมนตร์อำพรางกาย ก่อนจะหลบหนีออกจากวังสวรรค์อีกครั้ง มุ่งหน้าสู่ หุบเขาอวิ๋นหมิง ด้วยความมุ่งมั่นที่ไม่อาจยับยั้งได้ นางเดินทางมาถึงหุบเขาอวิ๋นหมิงอย่างทุลักทุเล พลังเซียนของนางอ่อนแอลงกว่าเดิมมากจากการบาดเจ็บครั้งที่แล้ว แต่ความปรารถนาที่จะพบกับรัชทายาทปีศาจกลับแข็งแกร่งกว่าความกลัวทั้งหมด “อวิ๋นเทียนหาน!” นางเอ่ยเรียกชื่อเขาด้วยเสียงแผ่วเบา แต่แฝงไว้ด้วยพลังแห่งจันทราที่บริสุทธิ์ ไม่นาน

หลังจากที่ เง็กเซียนฮ่องเต้ ได้รับรายงานจาก ซูเม่ยหลาน และตระหนักถึงความสัมพันธ์ที่เกินกว่าเหตุระหว่าง หลิงซินเอ๋อร์ กับ อวิ๋นเทียนหาน พระองค์ก็ตัดสินใจดำเนินการอย่างเด็ดขาด ในโถงหลิงเซียว เง็กเซียนฮ่องเต้ทรงเรียกประชุมเหล่าเทพเซียนทั้งหมด และมีพระบัญชาที่ทำให้ทั้งสวรรค์ต้องสั่นสะเทือน “เราไม่สามารถปล่อยให้ความมืดมิดคุกคามสามภพได้อีกต่อไป” เง็กเซียนฮ่องเต้ตรัสด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอำนาจ “แดนปีศาจนำโดยรัชทายาทปีศาจ ได้ละเมิดกฎฟ้า ซ่องสุมกำลัง และเป็นภัยต่อวิถีแห่งเต๋า สวรรค์ในนามของผู้พิทักษ์ความยุติธรรม จึงขอ ประกาศสงครามขั้นเด็ดขาด กับแดนปีศาจ!” คำประกาศนี้ถูกอ้างอย่างเป็นทางการว่าเพื่อ ปกป้องโลกมนุษย์ และเพื่อรักษาความสงบสุขของสามภพ แต่ความจริงเบื้องหลังที่เหล่าเซียนชั้นสูงรับรู้คือ ความกลัวคำพยากรณ์จันทราสลาย การที่ บุตรแห่งจันทร์ แสดงความภักดีต่อ โอรสปีศาจ นั้น เป็นสัญญาณที่ชัดเจนว่าหายนะกำลังจะมาถึง มีเพียงการทำลายแกนกลางแห่งความมืด (รัชทายาทปีศาจ) เท่านั้น ที่จะสามารถตัดขาดพันธะต้องห้ามและช่วยห