ลำนำรักจันทราสลาย

ลำนำรักจันทราสลาย

last updateLast Updated : 2025-11-11
By:  Charuda Singsathon Ongoing
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
10
1 rating. 1 review
30Chapters
491views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

สวรรค์แบ่งเป็นสามภพ แดนสวรรค์ ดินแดนมนุษย์ และแดนปีศาจ มวลวิญญาณเวียนว่ายไปตามกฎฟ้า ทว่าเมื่อดวงจันทราสลายกลางหาว วิถีทั้งสามภพกลับสั่นคลอน… คำพยากรณ์กล่าวว่า “บุตรแห่งดวงจันทร์ จะเป็นทั้งความหวังและหายนะ” ในสงครามที่สวรรค์หมายจะกวาดล้างปีศาจ เกิดเรื่องราวรักต้องห้ามระหว่าง องค์หญิงสวรรค์กับโอรสปีศาจ …ความรักที่อาจชุบชีวิตสามภพ หรือทำลายจนสิ้นสูญ ตัวละครหลัก หลิงซินเอ๋อร์ – องค์หญิงสวรรค์ บุตรีรองของเง็กเซียนฮ่องเต้ ถูกลิขิตให้เป็น "บุตรแห่งจันทร์" มีพลังรักษาและพลังสะกดปีศาจ อวิ๋นเทียนหาน – รัชทายาทแดนปีศาจ มีพลังควบคุมเงามืด เดิมเย็นชาไร้หัวใจ แต่กลับหวั่นไหวเพราะเซียนน้อยแห่งสวรรค์ ไป๋หานอี้ – เซียนหนุ่มองครักษ์คู่กายของหลิงซินเอ๋อร์ ภักดีดุจเงา แต่ปิดบังความรักที่ไม่อาจเอื้อม ซูเม่ยหลาน – เพื่อนสนิทนางเอกจากแดนสวรรค์ เจ้าของพลังเสียงพิณสะกดจิต เฮยหลง – แม่ทัพใหญ่แห่งแดนปีศาจ ผู้จงรักภักดีต่ออวิ๋นเทียนหาน ดุดันแต่จริงใจ เง็กเซียนฮ่องเต้ – จักรพรรดิสวรรค์ ผู้นำสูงสุด มารานตี้ – จักรพรรดิปีศาจ บิดาของอวิ๋นเทียนหาน

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 ลำนำแห่งจันทรา

POINT DE VUE DE ROSALIE

J'avais dix-neuf ans quand je vis Aiden King sortir de la douche, vêtu seulement d'une serviette, l'eau ruisselant sur sa poitrine, tandis qu'il marmonnait mon nom comme une malédiction.

Je n'avais pas l'intention d'être là. J'étais juste montée chercher mon carnet de croquis dans ma chambre quand j'entendis l'eau se couper. La porte de la salle de bains était entrouverte, et de la vapeur s'échappait dans le couloir, comme une invitation que j'aurais dû ignorer.

Mais je ne l'ignorai pas.

Je restai figée là, dans le couloir, le cœur battant si fort contre mes côtes que je crus qu'il allait me transpercer.

Il était tard dans l'après-midi. Mon père et mon frère Jeffery étaient à la base pour un exercice d'entraînement. La maison était censée être vide, à part moi. Mais Jeffery avait appelé deux heures plus tôt pour dire qu'Aiden venait. Il avait expliqué que son meilleur ami avait enfin obtenu une permission après huit mois de déploiement et qu'il avait besoin d'un endroit où dormir avant de rejoindre sa famille.

J'étais complètement déboussolée depuis.

Aiden King.

Un mètre quatre-vingt-dix de muscles et de ténèbres. Le meilleur ami de mon frère depuis leur engagement dans la Marine il y a six ans. Huit ans de plus que moi. Complètement inaccessible. Et le seul homme que j'aie jamais désiré au point d'en souffrir physiquement.

Je l'avais rencontré quand j'avais treize ans et lui vingt et un. Il était entré chez nous en uniforme, l'air sûr de lui et les traits anguleux, et j'avais trébuché. Jeffery avait ri. Aiden ne s'en était même pas aperçu.

Il ne m'avait jamais remarquée.

Pour lui, je n'étais que la petite sœur agaçante de Jeffery. La gamine qui gâchait les moments entre garçons. La fille qui n'existait pas sauf quand elle cachait la télé ou qu'elle mangeait la dernière part de pizza.

Pendant six ans, j'étais invisible à ses yeux.

Jusqu'à il y avait trois mois.

J'étais allée rendre visite à Jeffery à la base, en lui apportant les brownies qu'il m'avait tant réclamés. Aiden était là aussi. Je portais une robe d'été, c'était la saison, et je n'y avais pas prêté attention. Mais en me baissant pour ramasser mes clés, je le surpris à fixer mes jambes.

Juste une seconde.

Sa mâchoire se crispa. Son regard s'assombrit. Puis il détourna les yeux si vite que je crus me faire des illusions.

Mais je savais que je ne l'avais pas fait.

Ce jour-là, quelque chose avait changé. Je l'avais senti au plus profond de moi. Et maintenant, il était là, chez moi, sous ma douche, et je n'arrivais plus à respirer.

À travers l'entrebâillement de la porte, je l'observai passer une main dans ses cheveux noirs mouillés. Ses plaques d'identité pendaient contre son torse nu. Sa peau était bronzée et couverte de cicatrices que j'aurais voulu caresser du bout des doigts. Ses muscles se contractaient sous sa peau, d'une manière à la fois dangereuse et maîtrisée.

Puis je l'entendis.

À peine un murmure.

« Rosie. »

Mon nom.

Il prononça mon nom.

Je cessai complètement de respirer.

Sa main glissa le long de son ventre, au-delà du bord de la serviette. J'aurais dû détourner le regard. J'aurais dû m'enfuir. Mais mes jambes refusaient de bouger. Mon corps tout entier était paralysé, brûlant.

Il se serra contre lui-même à travers la serviette et sa tête bascula en arrière. Un gémissement profond et rauque lui échappa.

« Putain, Rosie. »

Mes genoux flanchèrent. Une chaleur intense m'envahit entre les cuisses. Je n'avais jamais rien ressenti de tel. J'avais embrassé deux garçons dans ma vie sans rien éprouver. Mais voir Aiden se toucher en prononçant mon nom me donna l'impression de brûler.

Il arracha la serviette.

Je vis tout.

Chaque. Pouce.

Il était épais, dur et parfait, et sa main se serra si fort que j'en laissai échapper un gémissement.

C'est alors qu'il tourna brusquement la tête vers la porte.

Nos regards se croisèrent.

Le temps s'arrêta.

Je vis l'instant précis où il réalisa que j'étais là. L'instant précis où le choc se mua en quelque chose de plus sombre. La faim. Le besoin. Quelque chose qui me retourna l'estomac et me crispa les entrailles.

Pendant trois secondes, aucun de nous deux ne bougea.

Son expression changea alors. La rage remplaça la faim.

« Dégage ! » rugit-il.

Je trébuchai en arrière, mon épaule heurtant le mur. Mon cœur battait la chamade.

« Maintenant, Rosalie ! »

Je me jetai dans le couloir et dans ma chambre, en claquant la porte derrière moi. Je tremblais de tout mon corps. Mon visage était en feu. Mes cuisses étaient tellement serrées que ça en était presque douloureux.

Je m'effondrai sur mon lit et couvris mon visage avec mes mains.

Qu'est-ce que je venais de faire ?

Qu'est-ce que je venais de voir ?

Il se touchait. Il pensait à moi. Il prononçait mon nom comme si c'était le seul mot qui comptait.

Aiden King me voulait.

Cette idée me donna le vertige.

Mais il venait aussi de me crier de partir. Il me regardait comme si j'avais commis l'impardonnable, comme si j'avais franchi une limite irrévocable.

Peut-être que oui.

Je restai allongée là pendant ce qui me sembla des heures, essayant de calmer mon cœur qui battait la chamade, d'oublier l'image gravée dans ma mémoire et de faire taire cette douleur lancinante entre mes jambes.

Pourtant, ça ne marcha pas.

Vers six heures, j'entendis la porte d'entrée s'ouvrir. Papa et Jeffery étaient rentrés. J'entendis leurs voix en bas, puis la voix grave d'Aiden. Je restai dans ma chambre. Je ne pouvais pas les affronter. Surtout pas lui.

À sept heures, Papa m'appela pour que je descende dîner.

Je me changeai en pantalon de survêtement et en sweat-shirt à capuche trop grand, je relevai mes cheveux en un chignon négligé et j'essayai d'avoir l'air aussi repoussante que possible. Puis je descendis les escaliers à pas feutrés, comme si j'allais à mon exécution.

Ils étaient tous là, dans la salle à manger. Papa sortait des bières du frigo. Jeffery riait de quelque chose sur son téléphone. Et Aiden, appuyé contre le comptoir, les bras croisés, regardait la porte.

Il semblait monter la garde.

Dès que j'entrai, son regard croisa le mien.

Je me figeai.

Sa mâchoire était crispée, ses yeux sombres et impénétrables. Il avait l'air prêt soit à me tuer, soit à me dévorer, et je ne savais pas ce qui m'effrayait le plus.

« La voilà », dit Papa en souriant. « Rosie, tu te souviens d'Aiden ? »

Je hochai la tête, n'ayant pas confiance en ma voix.

« Bien sûr qu'elle se souvient de moi », dit Aiden d'une voix basse et menaçante. « N'est-ce pas, Rosalie ? »

Jeffery nous regarda tour à tour en fronçant les sourcils. « Ça va, mec ? Tu as l'air furieux. »

« Ça va, » dit Aiden en me fixant toujours du regard. « Juste fatigué. »

Menteur.

Je pris une assiette et m'assis aussi loin de lui que possible. Mais je sentis son regard sur moi pendant tout le repas. Chaque fois que je levais les yeux, il me fixait. Chaque fois que je prenais quelque chose, son regard suivait ma main.

C'était de la torture.

Après le dîner, j'aidai Papa à faire la vaisselle pendant que Jeffery et Aiden allaient au salon. Je me sentais en sécurité. Je pensais pouvoir me réfugier dans ma chambre et l'éviter pour le reste de la soirée.

Mais lorsque je me retournai pour quitter la cuisine, il était là, planté sur le seuil.

Il me bloquait la sortie.

« Il faut qu'on parle », dit-il doucement.

Mon cœur s'arrêta.

« Maintenant. »

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Kira
Kira
อย่าหายไปน๊าคะ รอตอนต่อไปค่ะ
2025-10-24 10:48:44
0
0
30 Chapters
ตอนที่ 1 ลำนำแห่งจันทรา
ในมหาจักรวาลอันกว้างใหญ่ วิถีแห่งฟ้าได้กำหนดให้สรรพสิ่งดำรงอยู่ภายใต้การปกครองของ สามภพ อันได้แก่ แดนสวรรค์ (เทียนเจี้ย) ดินแดนมนุษย์ (เหรินเจี้ย) และ แดนปีศาจ (โหมวเจี้ย) แดนสวรรค์ ตั้งอยู่บนยอดเขาสูงเหนือม่านเมฆ มีเพียงแสงสุริยันและจันทราที่เป็นนิรันดร์ เทียนกง หรือวิมานสวรรค์ สร้างจากหยกขาวและทองคำอันเรืองรอง ก่อเกิดเป็นภูมิทัศน์ที่สงบเยือกเย็นและศักดิ์สิทธิ์ อากาศในแดนสวรรค์อวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้ท้ออมตะ และธารน้ำอมฤตที่ไหลรินอย่างไม่ขาดสาย เหล่าเซียนผู้ทรงศีลใช้ชีวิตอันเป็นอมตะภายใต้กฎระเบียบที่เคร่งครัด เง็กเซียนฮ่องเต้ ผู้ปกครองสูงสุด ทรงรักษาความสมดุลของจักรวาลและดูแลการหมุนเวียนของมวลวิญญาณในวัฏสงสารอย่างพิถีพิถัน สวรรค์คือตัวแทนของความสงบเรียบร้อยและพลังหยางที่บริสุทธิ์ เบื้องล่างของปุยเมฆคือ ดินแดนมนุษย์ ที่เต็มไปด้วยสีสันแห่งชีวิตและความวุ่นวาย เป็นภพที่เปราะบางที่สุด ทว่าก็เป็นที่กำเนิดของอารยธรรม ความรัก ความโลภ และความตาย ทุกสิ่งในแดนมนุษย์ล้วนไม่จีรัง เป็นที่ที่วิญญาณมาเพื่อเรียนรู้และชดใช้กรรม ก่อนจะกลับคืนสู่เส้นทางแห่งการเวียนว่ายตายเกิดอีกครั้ง แดนมนุษย์เป็นส
last updateLast Updated : 2025-10-13
Read more
ตอนที่ 2 องค์หญิงสวรรค์
หลิงซินเอ๋อร์ องค์หญิงสวรรค์รอง บุตรีคนเล็กของเง็กเซียนฮ่องเต้ เติบโตท่ามกลางความงดงามของวังสวรรค์ ทว่าหัวใจของนางกลับถูกพันธนาการด้วยความกดดันที่มองไม่เห็น ตั้งแต่กำเนิดภายใต้ดวงจันทร์เต็มดวงยามเกิดสุริยคราส นางก็ถูกมองด้วยสายตาที่ซับซ้อนจากเหล่าเทพเซียน ไม่ใช่เพียงเพราะความรักเอ็นดูในฐานะพระธิดาองค์เล็ก แต่เพราะทุกคนหวาดกลัวต่อ คำพยากรณ์ ที่ว่านางจะเป็นผู้กำหนดชะตาของสามภพ นางคือ บุตรแห่งจันทร์ ผู้ถูกลิขิตให้มีพลังรักษาที่บริสุทธิ์ที่สุดและพลังสะกดปีศาจที่รุนแรงที่สุด พลังนี้เองที่เป็นทั้งพรและคำสาปสำหรับนาง ในขณะที่เทพเซียนบางองค์ยกย่องนางเป็นความหวังในการยุติสงคราม แต่ส่วนใหญ่กลับมองว่านางคือ หายนะ ที่อาจทำลายล้างทุกสิ่งหากพลังนั้นถูกชักนำไปในทางที่ผิด ชีวิตในตำหนัก กวงหมิง จึงไม่เคยสงบสุขอย่างแท้จริง แม้ตำหนักจะงดงามและอุดมสมบูรณ์ไปด้วยพลังเซียน แต่กลับรู้สึกเหมือนเป็นกรงทองที่ล้อมรอบไว้ด้วยความหวาดระแวง หลิงซินเอ๋อร์เป็นเด็กสาวที่มีจิตใจอ่อนโยนและเมตตาอย่างยิ่ง นางไม่เคยเข้าใจว่าเหตุใดพลังของนางจึงเป็นสิ
last updateLast Updated : 2025-10-14
Read more
ตอนที่ 3  รัชทายาทปีศาจ
แดนปีศาจ หรือ โหมวเจี้ย ไม่เคยรู้จักคำว่า 'สงบสุข' แม้ในช่วงที่ไม่มีการทำสงครามกับแดนสวรรค์ การต่อสู้ก็ยังคงดำเนินอยู่ตลอดเวลาเพื่อแย่งชิงอำนาจและดินแดนอันมืดมิด ในค่ำคืนที่ท้องฟ้าถูกบดบังด้วยหมอกควันสีเทาอมดำ และมีเพียงแสงจากเปลวเพลิงสีครามที่ลุกโชนอย่างบ้าคลั่ง สมรภูมิหุบเขาอัคคี ได้กลายเป็นที่ฝังศพของเหล่าปีศาจกบฏที่คิดทรยศต่อบัลลังก์ของ มารานตี้ จักรพรรดิปีศาจ บนยอดกองศพที่ยังไม่ทันเย็นชืด ร่างสูงสง่าของ อวิ๋นเทียนหาน รัชทายาทแห่งปีศาจ ยืนตระหง่านอยู่ เขาสวมชุดเกราะสีนิลสนิทที่กลืนไปกับความมืดมิด มีเพียงรอยแกะสลักคล้ายมังกรที่เรืองแสงสีม่วงอ่อนๆ ภายใต้แสงไฟปีศาจ ดาบปีศาจเงา ในมือของเขาถูกเก็บเข้าฝักแล้ว แต่กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งในอากาศยังคงติดอยู่ อวิ๋นเทียนหาน คือบุตรชายเพียงคนเดียวของมารานตี้ฮ่องเต้ ที่ไม่เพียงแต่สืบทอดสายเลือดปีศาจบริสุทธิ์ แต่ยังได้รับพรสวรรค์ในการควบคุมพลังแห่งความมืดที่เหนือกว่าปีศาจตนใดในแดนนี้ ด้วยความสามารถในการเรียกและควบคุมเงาให้กลายเป็นปีศาจภูติที่ไร้รูปร่าง และสามา
last updateLast Updated : 2025-10-15
Read more
ตอนที่ 4 การพบกันครั้งแรก
หลังจากความฝันอันเร่าร้อนเกี่ยวกับรัชทายาทปีศาจ หลิงซินเอ๋อร์ ก็ไม่สามารถสงบจิตใจได้อีก พลังแห่งจันทราในตัวนางเกิดปฏิกิริยาอย่างรุนแรง พลังที่เคยเป็นน้ำแข็งใสกลับกลายเป็นคลื่นใต้น้ำที่ปั่นป่วน หลิงซินเอ๋อร์รู้ดีว่าหากยังอยู่ในวังสวรรค์ อาจเกิดเหตุการณ์วุ่นวายได้โดยไม่ตั้งใจ ในคืนต่อมา นางจึงตัดสินใจทำสิ่งที่เสี่ยงที่สุด: ใช้พลังเซียนของตนเองเพื่อออกจากวังสวรรค์อีกครั้ง โดยหวังว่าจะได้ทำสมาธิในที่ที่สงบกว่านี้ และหาคำตอบเกี่ยวกับ พันธะต้องห้าม ที่ผูกมัดนางไว้กับโอรสปีศาจ นางหลบหนีออกจากตำหนักกวงหมิงอย่างเงียบเชียบ โดยไม่รู้ว่า ไป๋หานอี้ องครักษ์ผู้ภักดีนั้นเพิ่งจะออกจากยามไปไม่นาน หลิงซินเอ๋อร์ใช้พลังเซียนบินข้ามเมฆหมอกไปอย่างรวดเร็ว แต่พลังที่ปั่นป่วนในกายกลับทำให้การควบคุมพลังไม่มั่นคง ทันใดนั้น ลมสวรรค์ ที่ปกติจะสงบนิ่งก็พลันแปรปรวน แปรเปลี่ยนเป็นพายุที่บ้าคลั่ง โหมกระหน่ำเข้าใส่ร่างขององค์หญิงอย่างรุนแรง วูบ! ร่างของหลิงซินเอ๋อร์ถูกพายุซัดกระเด็น พลังป้องกันของนางถูกทำลายล
last updateLast Updated : 2025-10-16
Read more
ตอนที่ 5 เงามืดและแสงจันทร์
หลิงซินเอ๋อร์ ถูก อวิ๋นเทียนหาน นำพาเข้าสู่ใจกลางของ แดนปีศาจ ซึ่งตั้งอยู่ภายในปราสาทหินดำทะมึนที่ใหญ่โตและน่าสะพรึงกลัว ปราสาทนี้ถูกเรียกว่า ‘โหมวอวิ๋น’ (เมฆามาร) ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางภูมิทัศน์ที่มืดมิด มีเพียงเปลวไฟปีศาจสีครามที่ให้แสงสว่างอย่างน่าขนลุก ทุกสิ่งที่นางเห็นระหว่างทางเต็มไปด้วยความโหดร้ายและไร้ซึ่งเมตตา พื้นดินเต็มไปด้วยร่องรอยของสงครามและการต่อสู้ อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและกำมะถัน ปีศาจที่เดินผ่านไปมาส่วนใหญ่มีรูปลักษณ์น่าเกลียดน่ากลัว มีดวงตาที่เต็มไปด้วยความกระหาย และมักจะเข่นฆ่ากันเองเพื่อแสดงอำนาจ สิ่งที่ทำให้หลิงซินเอ๋อร์รู้สึกปวดใจที่สุดคือ ทาสมนุษย์ ที่ถูกนำตัวมาทำงานหนักและทรมานในแดนปีศาจ ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ร่างกายผอมโซและเต็มไปด้วยบาดแผล นางเห็นทาสมนุษย์คนหนึ่งถูกปีศาจตนหนึ่งโบยตีอย่างหนักเพียงเพราะทำงานล่าช้า นี่หรือคือแดนปีศาจที่ไร้ซึ่งกฎหมายและความเมตตา? แม้จะถูกพามาในฐานะ ตัวประกัน หลิงซินเอ๋อร์ยังคงถูกปฏิบัติอย่างให้เกียรติในฐานะ เซียน
last updateLast Updated : 2025-10-17
Read more
ตอนที่ 6 องครักษ์หานอี้
เสียงสัญญาณถอยทัพของกองทัพสวรรค์ดังสนั่นไปทั่ว หุบเขาอวิ๋นหมิง ทันทีที่ หลิงซินเอ๋อร์ เอาตัวเองเข้าขวางการโจมตีอันรุนแรง อวิ๋นเทียนหาน ก็หยุดชะงักด้วยความตกตะลึง ในชั่วพริบตาแห่งความสับสนนั้น ไป๋หานอี้ อาศัยจังหวะที่รัชทายาทปีศาจเสียสมาธิ พุ่งเข้าชิงตัวองค์หญิงจากอ้อมแขนของปีศาจอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเปิดเส้นทางและนำกองทัพเซียนถอยกลับไปยังแดนสวรรค์อย่างฉุกละหุก เมื่อมาถึงวังสวรรค์ องค์หญิงหลิงซินเอ๋อร์ก็ถูกนำตัวไปยังตำหนักรักษาทันที บาดแผลทางกายของนางได้รับการเยียวยาด้วยพลังเซียนชั้นสูง แต่บาดแผลทางใจและผลจากการกระทำของนางนั้นรุนแรงกว่ามาก ทันทีที่นางฟื้นคืนสติ นางก็ถูกเรียกตัวเข้าเฝ้า เง็กเซียนฮ่องเต้ ในโถงหลิงเซียวที่เต็มไปด้วยความกดดัน เง็กเซียนฮ่องเต้ประทับนั่งอยู่บนบัลลังก์ด้วยสีหน้าเย็นชาและผิดหวัง เหล่าเทพเซียนมองมาที่นางด้วยสายตาที่เต็มไปด้วย ความสงสัย และ ความรังเกียจ “หลิงซินเอ๋อร์!” เง็กเซียนฮ่องเต้ตรัสด้วยเสียงที่ดังก้อง “เจ้ากล้าทำเช่นนั้นได้อย่างไร? กล้าปกป้องปีศาจ! บุตรชายของมารานตี้!
last updateLast Updated : 2025-10-18
Read more
ตอนที่ 7 คำสาบานใต้เงาจันทร์
แม้จะถูกกักบริเวณในตำหนักกวงหมิง และถูกเฝ้าระวังอย่างใกล้ชิดจาก ไป๋หานอี้ องครักษ์ผู้ภักดี แต่จิตวิญญาณของ หลิงซินเอ๋อร์ ก็ไม่เคยสงบลงได้เลย คำพูดของ อวิ๋นเทียนหาน และความรู้สึกที่เชื่อมโยงกันในความฝันยังคงดึงดูดนางอย่างรุนแรง นางต้องการคำตอบเกี่ยวกับ พันธะต้องห้าม และสงสัยในสิ่งที่ไป๋หานอี้พูดว่า 'ปีศาจไม่มีหัวใจ' ในคืนที่ดวงจันทร์ยังคงมีรอยร้าวอย่างชัดเจน หลิงซินเอ๋อร์รอจนกระทั่งไป๋หานอี้เข้าสู่ช่วงทำสมาธิ นางใช้วิชาเซียนที่ฝึกฝนมาอย่างหนักเพื่อหลีกเลี่ยงม่านพลังป้องกันที่ไป๋หานอี้สร้างไว้ นางร่ายมนตร์อำพรางกาย ก่อนจะหลบหนีออกจากวังสวรรค์อีกครั้ง มุ่งหน้าสู่ หุบเขาอวิ๋นหมิง ด้วยความมุ่งมั่นที่ไม่อาจยับยั้งได้ นางเดินทางมาถึงหุบเขาอวิ๋นหมิงอย่างทุลักทุเล พลังเซียนของนางอ่อนแอลงกว่าเดิมมากจากการบาดเจ็บครั้งที่แล้ว แต่ความปรารถนาที่จะพบกับรัชทายาทปีศาจกลับแข็งแกร่งกว่าความกลัวทั้งหมด “อวิ๋นเทียนหาน!” นางเอ่ยเรียกชื่อเขาด้วยเสียงแผ่วเบา แต่แฝงไว้ด้วยพลังแห่งจันทราที่บริสุทธิ์ ไม่นาน
last updateLast Updated : 2025-10-19
Read more
ตอนที่ 8 เสียงพิณแห่งสวรรค์
หลังจากที่ หลิงซินเอ๋อร์ ถูกนำตัวกลับสู่สวรรค์ และแสดงความเอนเอียงไปทางรัชทายาทปีศาจอย่างชัดเจน ความหวาดระแวงในวังสวรรค์ก็พุ่งสูงถึงขีดสุด เง็กเซียนฮ่องเต้ ทรงตระหนักดีว่าการกักบริเวณเพียงอย่างเดียวไม่สามารถควบคุม บุตรแห่งจันทร์ ผู้ถูกลิขิตให้เป็นทั้งความหวังและหายนะได้ ดังนั้น จึงมีพระบัญชาลับให้ ซูเม่ยหลาน สหายสนิทเพียงไม่กี่คนของหลิงซินเอ๋อร์ ถูกส่งลงมายังดินแดนมนุษย์ที่อยู่ใกล้กับหุบเขาอวิ๋นหมิง เพื่อคอยสอดส่องพฤติกรรมขององค์หญิงอย่างใกล้ชิด ซูเม่ยหลาน เป็นเซียนสาวที่งดงามและมีพรสวรรค์สูงยิ่ง นางมีความเชี่ยวชาญด้านดนตรีโบราณ และมีพลังเซียนที่แฝงอยู่ในเสียงพิณของนาง พลังนี้คือ ‘เสียงพิณสะกดจิต’ ที่สามารถควบคุมอารมณ์ สยบจิตใจที่ปั่นป่วน และแม้กระทั่งทำให้ศัตรูหลงใหลในความว่างเปล่าจนสูญเสียพลังไปได้ เม่ยหลานได้รับพิณศักดิ์สิทธิ์ที่ทำจากหยกโบราณ และลงมายังอาณาจักรมนุษย์อย่างเงียบเชียบ นางตั้งสำนักเล็กๆ ไว้ใกล้กับอาณาเขตของหุบเขาอวิ๋นหมิง และเฝ้าสังเกตการณ์อย่างระมัดระวัง แม้จะเต็มใจรับพระบัญชา แต่ในใจขอ
last updateLast Updated : 2025-10-20
Read more
ตอนที่ 9 สงครามเริ่มต้น
หลังจากที่ เง็กเซียนฮ่องเต้ ได้รับรายงานจาก ซูเม่ยหลาน และตระหนักถึงความสัมพันธ์ที่เกินกว่าเหตุระหว่าง หลิงซินเอ๋อร์ กับ อวิ๋นเทียนหาน พระองค์ก็ตัดสินใจดำเนินการอย่างเด็ดขาด ในโถงหลิงเซียว เง็กเซียนฮ่องเต้ทรงเรียกประชุมเหล่าเทพเซียนทั้งหมด และมีพระบัญชาที่ทำให้ทั้งสวรรค์ต้องสั่นสะเทือน “เราไม่สามารถปล่อยให้ความมืดมิดคุกคามสามภพได้อีกต่อไป” เง็กเซียนฮ่องเต้ตรัสด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอำนาจ “แดนปีศาจนำโดยรัชทายาทปีศาจ ได้ละเมิดกฎฟ้า ซ่องสุมกำลัง และเป็นภัยต่อวิถีแห่งเต๋า สวรรค์ในนามของผู้พิทักษ์ความยุติธรรม จึงขอ ประกาศสงครามขั้นเด็ดขาด กับแดนปีศาจ!” คำประกาศนี้ถูกอ้างอย่างเป็นทางการว่าเพื่อ ปกป้องโลกมนุษย์ และเพื่อรักษาความสงบสุขของสามภพ แต่ความจริงเบื้องหลังที่เหล่าเซียนชั้นสูงรับรู้คือ ความกลัวคำพยากรณ์จันทราสลาย การที่ บุตรแห่งจันทร์ แสดงความภักดีต่อ โอรสปีศาจ นั้น เป็นสัญญาณที่ชัดเจนว่าหายนะกำลังจะมาถึง มีเพียงการทำลายแกนกลางแห่งความมืด (รัชทายาทปีศาจ) เท่านั้น ที่จะสามารถตัดขาดพันธะต้องห้ามและช่วยห
last updateLast Updated : 2025-10-21
Read more
ตอนที่ 10 หัวใจสั่นไหว
สงครามสามภพ เปิดฉากขึ้นแล้วที่ หุบเขาอวิ๋นหมิง สมรภูมิเต็มไปด้วยพลังทำลายล้างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน พลังเซียน สีขาวบริสุทธิ์ปะทะกับ พลังปีศาจ สีดำทะมึน สายฟ้าสีทองฟาดฟันเข้าใส่กำแพงเงามืด เปลวไฟปีศาจสีครามลุกโชนเผาผลาญทัพสวรรค์ ไป๋หานอี้ องครักษ์ผู้ภักดี นำทัพหน้าเข้าโจมตีอย่างดุดันที่สุดเท่าที่เขาเคยทำ เขาพยายามอย่างยิ่งที่จะทำลายแนวป้องกันของปีศาจ เพื่อยุติสงครามนี้ให้เร็วที่สุด และเพื่อหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับ อวิ๋นเทียนหาน และ หลิงซินเอ๋อร์ อวิ๋นเทียนหาน รัชทายาทปีศาจ สวมชุดเกราะสีนิลและดาบปีศาจเงาของเขาฟาดฟันอย่างรวดเร็วและโหดเหี้ยม เขาคือขุนศึกผู้ไร้เทียมทานในสนามรบ ร่างกายของเขาปกคลุมไปด้วย เงามืด ที่กลืนกินพลังเซียนที่เข้ามาใกล้ ท่ามกลางความโกลาหลของสงคราม หลิงซินเอ๋อร์ ยืนอยู่ท่ามกลางเหล่าแม่ทัพสวรรค์ด้วยความเจ็บปวด นางถูกบังคับให้เข้าร่วม แต่จิตวิญญาณของนางปฏิเสธการนองเลือดนี้ พลังเซียนที่ถูกผนึกไว้บางส่วนทำให้นางไม่สามารถต่อสู้ได้อย่างเต็มที่ แต่นางก็ค้นพบวิธีที่จะไม่ทรยศต่อ คำสาบาน ของตนเอง
last updateLast Updated : 2025-10-22
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status