บททั้งหมดของ หมอพิษคืนชีพ ล้างแค้นใต้หล้า : บทที่ 171 - บทที่ 180

ของทุกชิ้นถูกตรวจนับอย่างละเอียดทีละหีบ ทีละกล่อง จนตะวันคล้อยต่ำแทบลับฟ้า หลินเยว่ซินถึงกับแลบลิ้นออกมาเบาๆ ด้วยความน่าทึ่งกับสิ่งที่ได้รับ ของแต่ละอย่างช่างล้ำค่าหาได้ยาก ทองคำ เงิน หยก รวมกันห้าใบ ผ้าแพรอาภรณ์แปดใบ ที่เหลือก็เป็นของใช้จำเป็นในแต่ละวัน ล้วนครบถ้วนไม่ขาดตกบกพร่อง ในยามที่จวน

จิ่วเยว่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า ของเหล่านี้ทั้งหมด สุดท้ายจะถูกส่งถึงมือหญิงผู้นั้น จนกระทั่งนางเห็นกับตาว่าจิ่วหยางถูกสั่ง ให้ไปส่งของที่จวนสกุลหลิน ถึงตอนนั้นนางจึงเข้าใจได้อย่างแจ่มแจ้ง จนตอนนี้ก็ได้แต่ยกมือขึ้นตบหน้าผากตัวเองอย่างเจ็บใจ ‘หากรู้งี้ ว่าของเหล่านี้ให้นางผู้นั้น! ข้าจะไปเสียเวลาคั

“คุณหนู ตื่นนานแล้วหรือเจ้าคะ?” นางเกาหัวอย่างเขินอาย “เมื่อคืนบ่าวตื่นเต้นไปหน่อยกว่าจะหลับก็ดึกมาก เลย… เอ่อ…” หลินเยว่ซินเพิ่งจะกะพริบตา ริมดวงตาแดงก่ำเล็กน้อยจากความอ่อนล้า ก่อนจะอ้าปากหาวอย่างไม่สนภาพลักษณ์ “ยังไม่ได้หลับเสียด้วยซ้ำ…” เสี่ยวถิงถึงกับตาโต “หือ? งั้นคุณหนูลองนอนต่อเถอะเ

“เจ้า!” เสียงตวาดของหลินอวี้ชิงทำลายความเงียบในเรือน หลินเยว่ซินเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวเสียงอ่อนนุ่มแต่ห่างเหิน “ข้าหรือ? ข้าสบายดีเจ้าค่ะ ขอบคุณท่านพี่ที่เมตตาเป็นห่วง” นิ้วเรียวยาวขาวราวหิมะของนาง ลูบไล้ขอบถ้วยชาในมือตามใจนึก ท่าทางนั้นราวกับไม่แม้แต่จะใส่ใจสายตาที่จ้องมองมาอย่างร้อน

ส่วนอวี้หรง ท่านแม่ของพวกนางที่นั่งอยู่ข้างกายนั้น แม้ไม่เอื้อนเอ่ยวาจาใด แต่เพียงชำเลืองมองก็เห็นได้ชัดว่าสีหน้าเปลี่ยนไปมาก นางดูเหม่อลอย ราวคนที่จิตใจล่องลอยไปไกล ชั่วพริบตานั้น นางคล้ายแก่ลงไปอีกหลายปี เส้นผมที่เคยดำขลับกลับแซมขาวให้เห็นเด่นชัด ริมฝีปากซีดเซียว ไร้สีเลือด ภาพนั้นกระแทกใจหลิ