LOGIN“จิ้งจอกเฒ่า…” เขาค่อย ๆ หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน “สักวัน…อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน” ฝีเท้าของท่านรองนายกหยุดลง ก่อนที่คนเป็นพ่อจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “งั้นก็รีบโตให้ทัน” “…!!!” “ตอนนี้แกยังห่างจากคำว่าคู่ต่อสู้ของฉันอีกไกล” “...!!!” จินขบกรามแน่นขึ้นทันที แต่ท่านรองนายก
“.…” “แน่ใจเหรอว่าพ่อจะเลิกยุ่งกับเธอ” “.…” “จะไม่ส่งคนไปหาเธอ ไม่กดดันเธอ ไม่แตะต้องเธอ แล้วก็จะไม่ยุ่งกับลูกของผม” “.…” “ผมต้องการคำยืนยันจากพ่อ” “.…” “ถ้าผมทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง” “....” “ถ้าผมไปชายแดน” “....” “ถ้าผมยอมทำในสิ่งที่พ่อต้องการ” จินหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
ห้องทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง แม้แต่ท่านรองนายกยังชะงักไปเล็กน้อยกับคำว่า ‘เมียผม’ “ลูกของผมจะไม่สร้างปัญหาให้ใคร ผมรับประกัน ขอแค่พ่อไม่มายุ่งกับเมียและลูกของผม” “แกมันดื้อเหมือนแม่ไม่มีผิด” ท่านรองนายกถอนหายใจยาว ราวกับปวดหัวกับลูกชายตัวเองเต็มที “.…” “ฟังฉันให้ดี ห้ามบอกเรื่องนี้กับแม่แกเด็ดขา
“หึ” เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้น ท่านรองนายกยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับดูเหนื่อยล้า “หึ…” “….” “ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสินะ” สายตาคมมองลูกชายตัวเองนิ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดี สุดท้ายก็ไม่รักดี เลี้ยงเสียข้าวสุก” “....” คชาหน้าซีดทันที แต่จินกลับ
บทที่ 263 “…!!!” ท่านรองนายกถึงกับนิ่งค้างไปหลายวินาที ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน “แกมัน…” เสียงของท่านขาดหายไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามข่มอารมณ์ตัวเอง “แกมีสมองไว้ทำอะไร” “….” “ฉันเลี้ยงแกมาให้คิดเป็น รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้ ไม่ได้เลี้ยงมาให้โตขึ้นแล้วทำเรื่องสิ้นคิด
“ผมไม่เคยโกหก” “นั่นแหละที่น่าปวดหัว” คนเป็นพ่อประสานมือเข้าด้วยกัน “เอมิโกะร้องไห้กลับบ้าน หุ้นของสองตระกูลผันผวนตั้งแต่เมื่อวาน นักข่าวกำลังตามเรื่องนี้อยู่ รวมถึงเรื่องที่แกต่อยไอ้เด็กนั่นกลางงาน มันยืนยันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด” “....” ท่านรองนายกจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจิน “แล้วไหนจะเรื่อง
ปึก!! เขากระแทกอีกครั้ง แล้วชะงัก “…มิ” เขาเรียกชื่อเธอสั้น ๆ เสียงพร่าติดเหล้าแผ่วเบา ก่อนจะชะงักไป ร่างสูงหยุดนิ่ง เงยหน้าขึ้นมองร่างบางใต้ร่างที่ไร้เสียงตอบรับ เธอสลบไปแล้ว ร่างบางไม่ไหวอีกต่อไป แต่ถึงกระนั้นเขากลับไม่ยอมหยุด เขาหลับตาแน่น กัดฟันกรอด ก่อนจะเคลื่อนไหวสะโพกสอบอีกครั้ง อย่างไม่ส
แล้วทั้งคู่ก็ก้าวเดินออกจากมุมอับอย่างระวังไม่ให้กลุ่มเส้นด้ายเห็น แต่รอยยิ้มที่ผุดขึ้นบนใบหน้าของพวกเธอ มันชัดเจนยิ่งกว่าคำพูดใด ๆ ราวกับกำลังถือไพ่ใบใหญ่ในมือ พร้อมจะปล่อยข่าวนี้ให้ระเบิดทันทีที่มีโอกาส “แน่ใจ?” คำถามสั้น ๆ ของยี่หวาทำให้ไอมิเอะก้มหน้าต่ำลงกว่าเดิม “แก๊งนั้นยืนทำอะไรกันอยู่! ลง
“เย็ดกู” ยังไม่ทันที่เขาจะพักหายใจ จินก็ออกคำสั่ง โดยไม่คิดจะให้เธอหยุดพักเลย “อึก...เราไม่ไหวแล้ว” “อย่าทำให้หงุดหงิด” “ฮึก...ระ...เราไม่ไหวแล้วจริงๆ” “แล้วไง ก็เห็นแล้วนี่ ถ้ากูหงุดหงิด สภาพมึงจะเป็นยังไง” ขณะที่พูด จินใช้มือดึงหัวนมบวมเป่งอย่างแรง ก่อนจะบีบขย้ำเต้านมใหญ่อย่างเอาแต่ใจ “ฮึก!”
บทที่ 87 “…กูไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนั้น” เขาพูดออกมาอย่างนั้น เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เหมือนเมื่อคืนที่ผ่านมาเป็นแค่อุบัติเหตุเล็กๆ เรื่องบ้าๆ ที่เกิดจากความเมา เรื่องที่ไม่มีใครต้องรู้สึกผิด ไม่มีใครต้องรับผิดชอบ แต่มันไม่ใช่สำหรับเธอเลย เขาทำให้ไอมิเอะเสียใจอีกรอบ เธอสะอึกเงียบๆ ดวงตากลมโตส







