บททั้งหมดของ วิศวะล้ำเส้นเพื่อน: บทที่ 41 - บทที่ 50

“กูเกลียดมัน” เมย์กัดฟันพูดเบา ๆ ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความริษยาอย่างเปิดเผย “มึงเกลียดมันคนเดียวเหรอ กูเกลียดมันสุดล่ะ โดยเฉพาะหนังหน้าของมัน กูเกลียดหน้ามัน เกลียดสายตามันเวลามองกู มันมองเหมือนกูต่ำกว่ามัน” พลอยเอ่ยตาม ริมฝีปากเม้มแน่น สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยอารมณ์อันขมขื่นที่ไม่ปิดบังแม้แต่น้อย “คงคิดว่

บทที่ 16 “ใช่” เสียงจากแก้มยุ้ยดังเข้ามาร่วมวง ขณะเดินเข้าใกล้ๆ “มึงอายุสิบแปดแล้วนะ อีกไม่กี่เดือนก็จะเรียนจบมอหกแล้ว แต่ยังไม่เคยมีแฟนเลย มึงต้องหาแฟนให้ได้ก่อนเรียนจบ เข้าใจไหม?” “....” “ถ้าไม่อย่างนั้นนะ วันปัจฉิมมึงจะไม่ได้ลูกโป่ง มึงจะไม่ได้ตุ๊กตา จะไม่ได้ดอกไม้ จะไม่ได้ของขวัญวันจบ จะไม่มี

“เหร๊อ~?” เพื่อนทั้งสองคนทำเสียงสูงปรี๊ดพร้อมกัน โดยไม่ได้นัดหมาย ไอมิเอะยกมือขึ้นกุมขมับ ขณะที่อีกสองคนยังไม่หยุดจ้องมองเธอด้วยสายตาแบบ พูดอะไรของมึง พวกกูไม่เชื่อหรอก “ทำไมพวกแกชอบมองโลกในแง่ร้ายจัง” “แหม ว่าพวกกูมองโลกในแง่ร้าย เมืีอกี้ที่มึงพูดมา มึงก็ไม่ได้ต่างจากพวกกูนักหรอก อีกอย่าง พวกก

บทที่ 17 “ทำไมอะ หึงเหรอ?” เป็นเส้นด้ายเอ่ยแทรกขึ้นมา เสียงใสแจ๋วเหมือนนกกระจอกเช้า ก่อนจะแสร้งลอยหน้าลอยตา ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เหมือนไม่ได้พูดกับจิน “หมาหวงก้างไง พอเปลี่ยนแปลงตัวเองก็หวงขึ้นมา ทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรกัน” เป็นยี่หวาเอ่ยเสริมตามติดทันควัน พลางหงายหลังพิงเก้าอี้หลวมๆ แหงนหน้ามองเพดานอ

“โห…อย่างเท่...รถใครอะ?” ยี่หวาเอ่ยขึ้นอย่างแทบลืมหายใจ สายตาพราวระยับเหมือนเจอขุมทรัพย์ “จะเป็นรถใครได้ ถ้าไม่ใช่รถของท่านจิน!” ไตเติลตอบติดตลกแต่สีหน้ากึ่งจริงกึ่งแซว ไอมิเอะก็หันไปมองจินทันที ดวงตากลมโตสบเข้ากับดวงตาคมลึกของอีกฝ่าย พอเห็นว่าจินเองก็มองเธออยู่ เธอจึงเบือนหน้าไปมองที่รถของเขาแทน