บททั้งหมดของ วิศวะล้ำเส้นเพื่อน: บทที่ 51 - บทที่ 60

“เอาเสื้อทับไหม” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเย็น ทำเอาไอมิเอะสะดุ้งเล็กน้อย หันขวับมามองเขาอย่างตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะพูดขึ้นมา แต่ยังไม่ทันที่เธอจะตอบอะไร จินก็ก้มตัวไปด้านหลังเบาะ เอื้อมหยิบเสื้อหนังสีดำที่พาดอยู่ หยิบมาวางมันลงบนตักของเธอโดยไม่เอ่ยคำใดอีก นิ้วมือแข็งกร้าวของเขาเฉียดโดนต้นขาเธอเ

ริมฝีปากหยักได้รูปของจินเม้มเข้าหากันแน่นขึ้นนิดหน่อย สีหน้าดูไม่สะทกสะท้าน แต่ลมหายใจที่ผ่านช่องอกหนานั้นหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ สายตาของจิน ทำเอาโต๊ะทั้งโต๊ะสัมผัสได้ถึงออร่าร้อนระอุที่จินส่งออกมา แม้เขาจะนั่งนิ่งเงียบ แต่แรงกดดันนั้นกลับรุนแรงจนแม้แต่เส้นด้ายยังแอบเหลือบมองด้วยความเสียวสันหลัง แล

“น้องไอมิครับ พี่ซื้อชาเขียวปั่นเพิ่มหวานมาให้ครับ” กอล์ฟเดินมาถึง ก็ยิ้มอย่างใจดี พลางยื่นแก้วชาเขียวปั่นให้ไอมิเอะ การกระทำนั้นทำให้จินกำหมัดแน่นและขบฟันเบาๆ ก่อนจะดันลิ้นหนาเข้าไปที่กระพุ้งแก้มอย่างแรง ไอมิเอะก็ชะงักกึกทันทีที่เห็นใบหน้าของกอล์ฟชัดเต็มตา ความหล่อสะดุดตาจนเธอเผลอเบิกตาน้อย ๆ อย่

มือหนาทำทุกอย่างรวดเร็วและนิ่งเฉียบ จนไอมิเอะต้องก้มหน้าก้มตาทานต่อแทบไม่กล้าเงยขึ้นไปสบตาเขาอีก เมื่อทานอาหารกันอิ่มเรียบร้อยแล้ว ยี่หวาก็กวาดสายตามองเพื่อน ๆ บนโต๊ะ “ใครจ่าย?” แล้วเอ่ยขึ้นลอย ๆ “หารเจ็ดดิ” ไตเติลตอบเสียงเรียบ จินก็ขยับตัวเพียงนิดเดียว แล้วยื่นบัตรเครดิตสีดำด้านในมือให้กับพนั

“ทำไม?” ไอมิเอะถามอีก น้ำเสียงเหมือนเด็กใสซื่อที่อยากรู้ ไม่ได้ซักไซ้ ไม่ได้แกล้ง เธอแค่อยากเข้าใจเขา “....” จินเม้มปากเล็กน้อย สายตาหันไปจ้องถนนข้างหน้า ขณะเหยียบคันเร่งขับตามรถของไตเติล “…มันไม่ใช่คนดีอะไร” จินตอบเรียบ ๆ ไม่อยากขยายความ ไอมิเอะหันมองหน้าเขาเต็ม ๆ มุมปากเธอยกขึ้นนิด ๆ เธอเงียบอย