Lahat ng Kabanata ng วิศวะล้ำเส้นเพื่อน: Kabanata 331 - Kabanata 340

บทที่ 99 “คิดว่าเป็นทายาทเจ้าของโรงเรียนนี้แล้วจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ” เสือพูดอย่างนิ่งเฉย แล้วสะบัดตัวออกอย่างแรงจนศอกเกือบโดนใบหน้าของจิน ทำให้มือของจินหลุดจากศีรษะของเสือ “เศษสวะ” จินเค้นเสียงลอดไรฟัน ก่อนกระชากคอเสื้อเสืออย่างแรง ผัวะ! เสียงหมัดจินกระแทกอัดเข้ากับใบหน้าของเสือจนหัวสะบัด เพี

“อย่า!” เสียงเหล่านักเรียนหญิงกรีดร้อง ก่อนจะมีคนนึงวิ่งออกไปเรียกอาจารย์ที่ปรึกษา จินใช้เท้ากดลำคอของเสือไว้แน่นจนแทบขยับไม่ได้ แล้วโน้มตัวลงต่ำ ร่างเต็มไปด้วยแรงดุดัน มือข้างหนึ่งง้างขึ้นพร้อมจะใช้มีดพกสั้นแทงลงไปที่จุดตายของเสือ ไอมิเอะยืนตะลึงตาค้าง เธอรู้ว่าจินเป็นคนดุร้าย ป่าเถื่อน แต่ไม่ค

บทที่ 100 ไอมิเอะก้มหน้าลง มือบางยกขึ้นมากุมหน้าผากตัวเองอย่างอ่อนแรง เธอไม่ขัดขืน เพราะรู้ดีว่าการดิ้นรนไปก็ไม่สามารถทำให้จินหยุดหรือรุนแรงน้อยลงได้ ทุกการเคลื่อนไหวของเธอเต็มไปด้วยความอ่อนล้าและระแวง และด้วยเป็นเวลาเก้าโมงเช้า แสงแดดค่อนข้างแรง อากาศจึงร้อน และยิ่งอยู่บนดาดฟ้าด้วย ก็ยิ่งร้อนไป

“อื้อ!!” ทำให้คนตัวเล็กเจ็บจนสะดุ้งพลางเบิกตากว้าง จินดูดดึงกลีบช้ำอย่างหนักหน่วง ทำเอาร่างเล็กสั่นสะท้านอย่างหนัก จินซุกใบหน้าแนบชิดกลีบสวาทมากขึ้นจนแทบจะฝังใบหน้าเข้าไปในโพรงคับแคบ พลางสอดลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงสวาทจนสุดโคนลิ้น ทำให้ร่างเล็กสติกระเจิดกระเจิงไม่รู้แล้วว่าตอนนี้แสบร่องหรือว่าเสียวซ่า

บทที่ 101 กริ๊งงงงงง เสียงกริ่งโรงเรียนดังแหลมสะท้อนเข้ามาในเต็นท์ ก่อนจะตามด้วยเสียงประกาศของครูฝ่ายกิจกรรมที่ดังลอดมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ “ให้นักเรียนทุกคน มารวมตัวที่หอประชุม เพื่อทำการคัดเลือกนักกีฬา สำหรับกิจกรรมกีฬาสีในปีนี้” “…ระ…เราต้องไปแล้ว” เสียงประกาศนั้นทำให้เธอข่มความเจ็บปวด กัดฟันเปล