All Chapters of Whispers of Forbidden Desire: Chapter 161 - Chapter 170

Casey’s POVIlang oras na akong paikot-ikot sa kahabaan ng dalampasigan, pero kahit anino ni Isabela, wala akong makita. Ramdam ko na ang bigat ng binti ko, at ang bawat hakbang sa buhangin ay tila isang parusa. Sa sobrang pagod, hindi ko na kinaya, bagsak-katawan akong napaupo sa buhangin, malayo sa ingay ng mga bar.“Waahh!” sigaw ko sa hangin, hindi na inintindi kung may makarinig man. “Isabela, nasaan ka na ba? Sana okay ka lang.”Tinitigan ko ang cellphone ko, umaasang may milagrong text o tawag, pero nanatiling madilim ang screen. Hanggang sa bigla itong mag-vibrate. Muntik ko na itong mabitawan nang makitang si Hudson ang tumatawag.“Where are you?” tanong niya, seryoso ang tono pero may bahid ng pagma

Liam’s POVKakaayos ko lang ng buhok niya nang bigla siyang umungol at napahawak sa kanyang tiyan. Namumutla ang kanyang mukha at tila nahihirapan."Isabela?" tawag ko, pero bago pa ako makakilos, bigla siyang bumangon.“Shit!”Naisuka niya ang lahat ng nainom niya diretso sa mamahaling suit ko at sa gilid ng kama. Ang amoy ng alak at asido ay agad na humalimuyak sa loob ng airconditioned na kwarto."L-liam..." uminit ang kanyang mga mata. Tila iiyak na siya habang nakatingin sa kalat na ginawa niya.Huminga ako nang malalim. Kung ibang tao ito, malamang ay napalayas ko na sa kwarto. Pero ito si Isabela, ang babaeng nagpabalik sa akin

Isabela’s POVPara akong binuhusan ng nagyeyelong tubig nang magtama ang aming mga mata. Hindi ito si Miguel. Ang matikas na tindig na iyon, ang pamilyar na hubog ng panga, at ang mga matang laging nagpapahinto sa mundo ko, walang duda.Si Liam. Pero paano? Bakit siya nandito?Kung armalite lang ang mga mata ni Liam, siguro ay tadtad na ako ng bala sa tindi ng paraan ng pagtitig niya sa akin. Ang kaniyang mga mata ay madilim at tila nagbabaga sa hindi ko mawari na emosyon, galit ba ito, o isang matinding pagpipigil na wag akong sigawan? Bawat segundo ng katahimikan ay parang hapdi ng sugat na binubudburan ng asin.Napako ako sa aking kinatatayuan. Ang kamay ko ay nanatiling nakakapit sa gilid ng suot kong yellow dress, pilit na kumukuha ng lakas sa tela. Para akong isang bata na nahuli sa akto na may ginagawang masama, huli sa akto na naglalasing, nawawala ang malay, at ngayon ay nagtatanong pa sa harap niya kung may "nangyari" ba sa amin ni Miguel."Anong ginagawa mo dito?" halos hin

Liam’s POVAng bawat galit at hinanakit na nararamdaman ko para kay Isabela ay tila nabasag agad.Parang dinudurog ang puso ko sa bawat hikbi niya.Mas masakit pa kaysa sa anumang akusasyon ang makita siyang umiiyak nang ganoon, durog, walang lakas, punô ng pagsisisi.Nang sa wakas ay nasa mga bisig ko na siya, ang gusto ko lang ay namnamin ang bawat hinga niya, ang init ng katawan niya, ang masarap niyang amoy.Tila iyon ang hangin na kailangan ko, dahil pakiramdam ko, mula pa kagabi, hindi na ako makahinga sa sobrang pag-aalala.“My Bela… mhinee… I am so relieved you are safe…” nanginginig kong bulong.

Liam’s POV“Kumusta ang imbestigasyon mo tungkol kay Miguel?” seryosong tanong ko habang nasa balkonahe kami.“I got a few pieces of information about him. He is an engineer at nandito siya dahil siya ang may hawak ng isang resort sa kabilang parte ng Boracay. It is a Hundred million project,” tugon ni Miguel.Tumango ako, pero hindi sapat ang impormasyong iyon para pakalmahin ang loob ko. Isang hundred million? Hindi nakapagtataka kung bakit ganoon na lang kabilib ang ibang tao sa kanya. Pero wala akong pakialam sa yaman niya. "Natanong mo na ba kay Isabela kung ano ang relasyon nila ni Miguel?"Umiling ako sabay tingin kay Isabela na nasa likuran. Seryoso silang nag-uusap ni Casey. Gusto kong sumingit sa usapan nila, g