หลังจากเรียนคาบสุดท้ายของวันนี้เสร็จ แทนตะวันรีบแทรกฝูงนักศึกษาที่กำลังจะออกจากห้องเรียน รีบมาเดินใกล้ๆคิริมาเพื่อนรัก เพื่อถามไถ่ในสิ่งที่สงสัย “วันนี้มึงทำตัวแปลก ๆ นะ” เพราะทนอึดอัดมาหลายชั่วโมงแล้ว แทนตะวันก็เลยถามตรง ๆ เพื่อจะได้เข้าใจเพื่อนเสียทีว่ามันเป็นอะไรรึเปล่า ทำไมถึงทำหน้าเฉยเมยไร้อารมณ์ใส่เขา ทุกครั้งที่เขาหันไปสบตา สายตาเย็นชาของเธอทำเขาขนลุกเบาๆ “มึงคิดว่ามึงทำตัวแปลกๆไปรึเปล่า หรือกูคิดมากไปเอง” “แปลกยังไง?” คิริมาถามกลับด้วยสีหน้าปกติ น้ำเสียงธรรมดา แต่ในใจกระหยิ่มยิ้มร้ายที่เพื่อนรักรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงเล็กๆระหว่างกัน แน่นอน แม้มันจะกระเพื่อมเล็กน้อยมากจนคนทั่วไปมองไม่เห็น แต่คนสองคนที่เคยมีกันและกันเสมอมา..ย่อมรู้สึกได้ “ก็...แปลก ๆ อ่ะ”มันบอกไม่ถูก อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้ แต่มันแปลกไป...แปลกจริงๆนะ “ไม่เห็นแปลกเลย ก็อ้วน ๆ อวบๆ เหมือนเดิม” เพียงแต่กินข้าวไม่ลง กินขนมไม่ได้ กินชานมไข่มุกไม่อร่อยเหมือนเดิมเท่านั้นเอง หากเธอเป็นแบบนี้ไปสักเดือน มีหวังน้ำหนักลดแน่นอน ซึ่งน่าจะเป็นเรื่องดีเรื่องเดียวของการอกหักรักคุดของสาวอวบ “หรือว่า...กูสวยขึ้น อะไรยังไง??
Last Updated : 2025-11-11
LOGIN
