Todos los capítulos de Seducing My Scumbag Ex's Hot Father (SPG): Capítulo 51 - Capítulo 60

Oliver's POV Hindi ko na natiis ang ginawa ng anak ko. Ilang linggo ko nang pinipigilan ang galit ko, pero ngayong nakaharap ko siya, hindi ko na kinaya. Sinuntok ko si Dominic ng malalas. Hindi ko alintana kung masaktan siya. “Ano bang problema mo, ha?!” sigaw ko. “Wala ka na bang ibang ginawa kundi ipahiya ako at ang sarili mong pamilya?! Paano mo nagawa ‘yon kay Marga?!” Napahawak siya sa panga niya, halatang nagulat. “Dad, nakikita mo ba kung gaano mo ako ginagawang tanga? Babae ko siya—” “Hindi mo siya babae!” sabat ko agad. “At hindi ko alam na kayo pala dati! Paano ko malalaman kung hindi mo sinabi sa akin? At alam mo kung bakit ka iniwan? Dahil pinagpalit mo siya sa sarili niyang ina! Tapos ngayon sinisisi mo ako?!” Tumahimik si Dominic, pero kita sa mukha niya ang inis. “Hindi mo ba naisip ‘yon?” dagdag ko. “Hindi mo ba naisip na ikaw ang unang nanakit? Ikaw ang unang nagloko? Kaya anong karapatan mong pagsalitaan siya ng kung anu-ano? Gold digger daw? Mistress daw? Na

Marga's POV Pauwi na ako sa condo ko pagkatapos ng mahabang araw sa trabaho. Pagod na pagod ako, gusto ko na lang humiga, pero paglapit ko sa building, biglang may humarang sa akin. Si Mama. “Mama? Anong ginagawa mo rito?” agad kong tanong. Kita ko na agad ang galit sa mukha niya. Nakakunot ang noo niya, puno ng pangungutya ang tingin. “Pera,” diretsong sabi niya. “Kailangan ko ng pera. At ngayon na.” Napailing ako. “Ma, wala akong extra ngayon. Pagod ako. Umuwi ka na.” Lumapit siya kaya napaatras ako. “’Wag mo akong ginagago, Marga. May pera ka. Nakita ko ang mga damit mo, mga gamit mo, ang pag-stay mo sa condo. Kung hindi ka buntis, saan ka kumukuha ng pera ha? Ha?!” Napangiwi ako. “Anong konek ng buntis doon?” Tumaas ang boses niya. “Alam kong buntis ka na, Marga! Dahil ‘yan sa kalandian mo! Kung malandi ako, pinakamalandi ka!” “Ano ba, Mama—tumigil ka nga!” Nanginginig ang boses ko. Tinangkang hablutin ni Mama ang bag ko. “Ma, bitawan mo!” “Bibigyan mo ko ng pera!” sigaw

Marga’s POV Halos isang linggo na akong nakakulong sa condo. Hindi ko na rin mabilang kung ilang beses akong nag-apply, pero ang sagot sa akin ay iisa: Rejeted. Kapag hindi outright na tinatanggihan, biglang hindi na nagre-reply. Sa umpisa, pilit kong iniintindi na baka hindi lang fit, pero habang tumatagal, ramdam kong iba na ang dahilan. Hindi ko kailangang tanungin pa. Alam kong dahil iyon sa mga balita tungkol sa akin. Sa ginawang eskandalo ni Mama Liza. Sa mga tsismis na pinalaki ng mga taong walang pakialam kung masisira ang buhay ko. Napahilata ako sa sofa, hawak ang phone ko, nag-iisip kung mag-aapply pa ba ako o hahayaan ko munang tumahimik ang isip ko. Pero paano ako tatahimik kung bawat oras nararamdaman ko ang kaba sa tiyan ko—hindi para sa sarili ko, kundi para sa anak ko. "Please… kahit isang interview lang," bulong ko sa sarili ko. "Kahit isa." Tumayo ako at naglakad papunta sa kusina para uminom ng tubig, pero natigilan ako nang mapansin kong naka-on pa pala ang TV

Marga’s POV Tahimik lang ang biyahe habang nasa bus ako papunta sa probinsiya. Hawak ko ang maliit kong backpack—’yon lang ang kaya kong dalhin. Wala na akong ibang choice. Nasira na ang pangalan ko sa lungsod. Walang tatanggap sa akin kahit magaling ako noon. Ngayon, isa na lang akong babaeng binansagang kabit, gold digger, at sinungaling. Hindi ko man gustong tanggapin, pero kailangan kong magsimula ulit. Pagbaba ko sa terminal, malamig ang hangin. Huminga ako nang malalim. “Kaya ko ’to,” bulong ko. “Kailangan kong kayanin para sa baby.” Tahimik akong naglakad habang hinihintay si Paulo. Siya lang ang tumulong sa akin ngayong lahat ay lumayo. Ilang minuto pa lang ang lumilipas, dumating na ang kotse niya. “Marga!” tawag niya habang binubuksan ang pinto. “Dito ka na sa harap. Huwag ka nang mahiya.” Ngumiti ako kahit ramdam ko ang pagod sa buong katawan. “Salamat, Paulo. Ang layo ng biyahe. Hindi ko na alam ’yong pwede kong tirhan dito. Tingin ko, tama lang na sinabi mo na sa ’yo

Marga’s POV Abala ako sa pagpaypay ng mga iniihaw kong barbecue. Pawis na pawis ako pero mas gusto ko nang ganito. Tahimik ang buhay sa probinsiya, walang nakakakilala sa akin maliban sa mga kapitbahay. Hindi nila ako hinuhusgahan, hindi nila ako tinatanong tungkol sa nakaraan ko. Malapit na akong mag-seven months kaya medyo mabigat na ang pakiramdam ko, pero kailangan kong kumayod. May ilang estudyante ang nakapila habang humihintay sa order nila. “Ma’am, limang piraso po,” sabi ng isa. “Oo, wait lang ha. Malapit na ‘to,” sagot ko habang binabaliktad ang iniihaw. Bigla na lang may humintong kotse sa harapan mismo ng puwesto ko. Napaangat ang tingin ko. “Ma’am, barbecue po. Mura lang ang—” Hindi ko natapos ang sinasabi ko nang bumukas ang pintuan at lumabas ang mukha na ilang buwan kong pilit kinakalimutan. Si Olivia. Ang dating asawa ni Oliver. Ang babaeng naging ugat ng halos lahat ng chismis na sumira sa pangalan ko. At ngayong nagkabalikan na sila, asawa na ulit siya ni Oliv