All Chapters of ศัตรูเก่าข้าคือสามีแสนร้าย (รวมเรื่องสั้น) : Chapter 11 - Chapter 20

กระทั่งมาถึงตระกูลเหอ ซึ่งเป็นญาติฝ่ายของใต้เท้าหยวน ทุกคนก็ได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี ที่สำคัญที่นี่ มีชายหนุ่มที่ยังไร้ภรรยา การพาน้องสาวทั้งสองมาพัก ย่อมเป็นเจตนาของคนใต้เท้าหยวน ด้วยภายหน้าหากตระกูลเหออยากส่งแม่สื่อไปทาบทามหยวนซูซู และหยวนชิงอี้ ก็จะเป็นเรื่องน่ายินดี คนตระกูลเหอแม้จะยิ้มแย้มแจ่มใส่ ทว่าดวงตาพวกเขาเก็บซ่อนความลึกลับเอาไว้ไม่มิด บุรุษหลายคนได้เห็นรูปโฉมหยวนชิงอี้ ก็ให้ความสนใจยิ่ง คนที่โสดก็ยิ่งกระตือรือล้นอยากผูกสัมพันธ์กับนาง “ทุกท่าน... น้องสาวข้า ยังไม่หายจากไข้ดี อีกอย่างนางใช่ว่า จะมีวาสนาผูกไมตรีจิตกับใครได้ง่ายๆ ขอให้คุณชายทั้งหลายเข้าใจเรื่องนี้ด้วย” หยวนซูซูจงใจฉีกหน้าน้องสาว ฝ่ายหยวนข่ายก็ถอนหายใจหลายครั้งหลายหน เขาไม่ใช่คนไร้เหตุผล แต่เมื่อคิดถึงสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นก่อนหน้ากับหยวนชิงอี้ ก็เอนเอียงว่า นางคงมีดวงอัปมงคลอยู่ไม่มากก็น้อย “ข้ากับน้องทั้งสองคน รวมถึงบ่าวไพร่ ขอบคุณความเมตตาจากตระกูลเหอด้วยใจจริง” เจ้าบ้านเหอโบกมือโบกไม้ไม่ให้ทุกคนมีพิธีรีตอง หรือต้องเกรงใจกันมาก อย่างไรเขาก็ไม่ใช่คนงมงายสิ่งใด

เมื่อเจ้าบ้านเหอได้เห็นสองพี่สองตระกูลหยวน เขาถามถึงหยวนชิงอี้ ฝ่ายหยวนซูซูรีบตอบเสียงสดใส “นางไม่สบายเจ้าค่ะ ไข้กำเริบอีกแล้ว และยังออกตุ่มตามลำตัว และแขนขา ข้าเกรงว่าหากออกมาสัมผัสอากาศด้านนอกคงแย่กว่าเดิม จึงให้แม่บ้านจุ้นดูแลอยู่ไม่ห่าง อีกทั้งคุณหนูเหอสี่ ให้สาวใช้ส่งน้ำแกง และสมุนไพรไปสำหรับดื่มและกินแล้ว ทุกอย่างเลยไม่มีเรื่องน่ากังวล” หยวนซูซูพูดจาฉะฉาน ใครได้ยินก็ชมชอบ ผิดแต่นางงามน้อยที่สุดในหมู่สตรีที่มางานวันนี้ บุรุษจึงไม่ได้ให้ความสนใจ “น่าเสียดายจริงๆ ข้าอยากให้นางได้มีโอกาสเปิดหูเปิดตาบ้าง” “ความปรารถนาดีของท่านลุง นางย่อมทราบ ภายหลังหลานจะให้น้องแปดมาตอบแทนแน่นอน” “หากต้องการหมอ หรือสิ่งใดเพิ่มคุณหนูห้าหยวนบอกลุงได้เลย จะให้คนดูแลอย่างเต็มที่ น้องสาวเจ้าเป็นเด็กอาภัพยิ่งนัก” หยวนซูซูคำนับอีกฝ่าย และมิวายเอ่ยว่า “อย่างไรเสีย ดวงนางเป็นอริต่อผู้อื่น หลานกล่าวได้เท่านี้จริงๆ เจ้าค่ะ” เจ้าบ้านเหอไม่ได้ซักไซ้สิ่งใดอีก เขาพยักหน้าเข้าใจ และก้าวไปประจำที่นั่งของตน ขณะเดียวกัน หนุ่มสาววัยเดียวกันกับหยวนซูซู ก็ปรากฏตัวหลา

เหตุการณ์ ณ คฤหาสน์ตระกูลหยวน เสี่ยวอี้ฟื้นขึ้นมาในร่างใหม่ ยามนั้นหัวใจสั่นไหวรุนแรง พร้อมมีความเศร้าโศกเสียใจ อีกทั้งสำรักควันไฟอย่างหนัก และไม่อาจเคลื่อนไหวร่างกายได้ นางกำลังจะตาย ต้องตายสักกี่หนกัน นางจดจำหลายสิ่งไม่ได้มากนัก รู้แต่ว่าตอนนี้ต้องเอาตัวรอดเพื่อต่อลมหายใจให้เจ้าของร่าง หญิงสาวจะไม่ยอมจบชีวิตง่ายๆ เป็นแน่ ด้วยก่อนหน้า คลับคล้ายว่าผู้เป็นเจ้าของร่างได้ฝากฝังหลายสิ่งเอาไว้ กำชับว่าอย่าให้มีชะตากรรมอย่างชาติก่อน นี่ย่อมแสดงว่า เจ้าของร่าง ตายซ้ำตายซากในเนื้อหาเดิม จนเริ่มจะเข้าใจหลายสิ่งอย่างถ่องแท้ “อมิตาพุทธ” ชั่วประเดี๋ยวก็มีเสียงหนึ่งสื่อสารกับเสี่ยวอี้ “แม่นาง ได้พบกันแล้ว คงมิใช่แค่วาสนา โปรดช่วยต่อลมหายใจให้ข้าด้วยเถิด ชิงอี้คนนี้ มีชีวิตน่าสงสาร สิ่งใดที่เคยผ่านมา อย่าให้ต้องคืนสู่จุดเดิม” “เอ เจ้าเป็นแค่ตัวละครในนิยาย...และยังมีบทแสนบัดซบ สมควรให้ข้ายื่นมือเข้าช่วยอีกหรือ” เจ้าของร่างเดิมนิ่งขรึม ร่างโปร่งแสงที่ลอยอยู่เบื้องหน้าแจ้งชัดว่าไม่อยากมีจุดจบเช่นเดิม “ไม่ว่าอย่างไร แม่นางก็คือทางรอดเดียวของข้า”

หยวนซูซูชอบสิ่งที่อีกฝ่ายพูด และยามนั้นทำให้เชื่อได้ว่า ตนมีคนที่ร่วมมือกันจัดการหยวนชิงอี้แล้ว จากนั้นนางก็มองไปยังแม่บ้านจุ้น “คุณหนูอยากให้บ่าวรับใช้สิ่งใด” “หากเจ้าทำงานครั้งนี้พลาด ก็จงอย่าตามข้าไปเมืองหลวงอีก นอกจากนั้น... สิ่งที่เคยทำไว้ ย่อมไม่พ้นถูกเปิดโปง” “บ่าวเข้าใจคำสั่งนั้นดีแล้ว” จุ้นเหลียนมองไปทางหยวนชิงอี้ พลางคิดว่าจะใช้วิธีใดที่จะทำให้สตรีนางนั้น ไม่ได้โผล่หน้ามาขวางหู ขวางตาผู้อื่นอีก เสี่ยวอวิ้นที่รับเทียบเชิญมาจากแม่สื่อมีความดีใจเป็นอย่างมาก คุณหนูของนางเป็นที่หมายปองของบุรุษหลายคน โดยปกติจะต้องเตรียมลูกบอลผ้ามาด้วยตนเอง หากหยวนชิงอี้ กลับมีบุรุษนำมามอบให้ เรื่องนี้นางรับรู้แล้วก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ในขณะที่เตรียมขึ้นไปบนหอสูง ยามนั้นจุ้นเหลียนก็ก้าวมาอยู่ใกล้ๆ เสี่ยวอวิ้น “บ่าวโง่เช่นเจ้าระวังจะทำให้นายของตนเดือดร้อน” “แม่บ้านจุ้นหมายความเช่นไร” “เฮอะ คิดว่าการที่มีคุณชายชื่นชมคุณหนูแปด เป็นสิ่งดีหรอกหรือ ชื่อเสียงนางใช่ว่าจะหอมหวาน อย่าลืมสิ อยู่เรือนนอกตั้งกี่ปี ใช้ชีวิตยากแค้นเพียงใด พอกลับ

หยวนชิงอี้ต้องจบชีวิตง่ายดายในโลกนิยายเพียงเท่านี้หรือ นั่นคือแวบแรกที่นางคิด ทว่าภาพในหัวไม่ใช่ นางรู้ว่าเหตุการณ์ใดจะเกิดขึ้น ตอนนี้นางแย่งบทบาทเดิมจากนางเอกของเรื่องนั่นเอง เมื่ออีกฝ่ายไม่ได้อยู่ที่นี่ ดังนั้นตัวประกอบเช่นนางจึงรับหน้าที่แทน แม้จะเสี่ยงชีวิตสักหน่อย แต่มันคุ้มค่า “เสี่ยวอี้...” เสียงหยวนซูซูดัง พร้อมการกรีดร้องของสตรีคนอื่นที่ตกใจ ฝ่ายแม่สื่อยืนอึ้ง คาดไม่ถึงว่าจะมีเรื่องร้ายแรงเช่นนี้ได้ หยวนชิงอี้รู้สึกว่าทุกอย่างรวดเร็วยิ่งนัก และนางล่วงลงมาด้วยความเร็ว ไม่ทันได้สัมผัสความเจ็บปวดใดๆ ก็มีร่างหนึ่งถีบเท้าลอยเหนือพื้น แล้วรับนางเอาไว้แนบอกเขา “ใจร้อนถึงเพียงนี้ ลูกบอลไม่ทันโยน ก็กระโดดลงมาด้วยตนเอง กลัวว่าจะไม่ได้พบหน้าข้าหรือเด็กน้อยแสนชั่วช้า” คำพูดจากับการกระทำของเขาขัดแย้งกันไปหมด ถึงอย่างนั้นสวรรค์แจ้งชัดแล้วว่า นางไม่อาจสิ้นลมหายใจได้ หากเทพสังหารผู้นี้ไม่ยินยอม “เหตุใดท่านถึงมาที่นี่” “เฮอะ มีคนรายงานว่า สตรีโง่ผู้หนึ่งเป็นแบบให้เขาวาดภาพ และสวมเสื้อคลุมของข้าเอาไว้ เจ้าได้รับอนุญาตให้ทำเช่นนั้น ตั้งแต่เมื่อใด