บททั้งหมดของ ศัตรูเก่าข้าคือสามีแสนร้าย (รวมเรื่องสั้น) : บทที่ 71 - บทที่ 79

79

71 เป็นสามี (24)

อู๋หยางจี เป็นชายเล่ห์ เหลือเกิน... “อ๊ะๆ คะ คุณชาย อะ อู๋!!” นางร้องออกมาในที่สุด พร้อมใช้มือทั้งสองข้างกดศีรษะชายหนุ่มเข้าหากลีบสวาทของตน และเขาตอบสนองความต้องการนางด้วยปลายลิ้นอยู่ราวๆ เกือบหนึ่งอึดใจ กายสาวบิดเร่าไปมา นางไม่อาจปฏิเสธว่าหลงใหลการปรนเปรอของอู๋หยางจี มันล้ำลึกชวนให้หวั่นไหว และเป็นความรู้สึกที่ทำให้ว้าวุ่นใจเหลือคณา ลึกกว่านี้ รุนแรงกว่านี้ และได้โปรดอย่าหยุดมือคุณชายอู๋! หญิงสาวอยากตะโกนเช่นนั้น หากในความเป็นจริง นางเอ่ยเสียงขาดห้วงกับเขาว่า “อี๋ๆ ๆ ทะ ท่านรังแกข้า คะ คนน่าไม่อาย” ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนขึ้นเต็มความสูง และนั่นทำให้นางหน้าต้องเงยหน้ามองเขา “เจ้าเข้าใจผิด ข้าแค่สอนให้เจ้ารู้จักความต้องการที่แท้จริงของตัวเองต่างหากเล่า” เอ่ยจบก็หอมแก้มนางทั้งฝั่งซ้ายขวา ตามด้วยการจูบหนักๆ ที่ริมฝีปากอิ่มสวย พอเขาปล่อยให้นางได้หายใจสะดวก จึงถามเสียงทุ้มแหบพร่า “ไหน บอกสิว่าข้าคือใคร” “อื้อ...อุ๊ย...” นางอยากตอบคำถาม หากอู๋หยางจี มิวายตอแยนาง เขาก้มลงไปดูดปลายถันสวย ดูดรุกราน และรุนแรงราวก
อ่านเพิ่มเติม

72 เป็นสามีผี (25)

อู๋หยางจีเช็ดเนื้อตัวจนแห้งแล้ว เขาเดินไปนั่งที่ตั่งกว้างในห้องหอมงคล เป็นห้องสำหรับเรียรู้ศาสตร์การเป็นเจ้าบ่าวและเจ้าสาวโดยไม่ใช่แค่การดูในตำราหรือรูปวาดเท่านั้น แม่สื่อจะสอนให้บ่าวสาวรู้จักการสร้างความสุขบนเตียงต่อคู่รัก เรื่องนี้นับว่าเป็นการเพิ่มความรู้ความเข้าใจสำหรับคนที่กำลังจะเป็นสามีภรรยากัน อีกทั้งเจ้าบ่าวยังมีสิ่งที่ต้องตรวจสอบหลายอย่าง ทั้งความแข็งแรงของร่างกาย ความอึด หากเป็นพวกที่มีโรคประจำตัว ย่อมต้องให้หมอดูแลอย่างใกล้ชิด หรือใครที่มีโสมน้อยอยู่ในฝักจะถูกจัดการทำให้พร้อมใช้งาน รวมถึงการสอนเรื่องเล้าโรมคู่รักเพื่อให้คืนแรกในการร่วมหอฝ่ายหญิงจะได้รับความสุข ไม่ใช่การข่มเหงจนกลายเป็นฝันร้ายไปตลอดการใช้ชีวิตคู่ ด้วยมีสตรีหลายนาง ทนคืนแรกของการร่วมหอไม่ไหว บ้างเจ็บปวดทั้งร่างกายและจิตใจ ที่น่าเศร้ายิ่งกว่าคือ เสียชีวิตอย่างน่าสงสาร ฝ่ายชายนั้นไม่ต่างกัน การไม่แข็งตัวจากความตื่นเต้นจัด หรือการถูกกลีบบุปผาบีบรัดจนทำให้แท่งหยกมิอาจใช้งานได้เรื่องดังกล่าวเกิดขึ้นบ่อยครั้ง ข่าวใหญ่โตของเมืองนี้เคยดังไปทั่วหล้า เมื่อคืนแรกในการเข้าหอของเจ้าบ่าวผู้หนึ่ง แก่นกายของ
อ่านเพิ่มเติม

73 เป็นสามีผี (26)

“เจ้าอาบน้ำให้เขาสะอาดแล้วใช่หรือไม่” แม่สื่อวัยชราเอ่ย และมองไปยังเตียวร่วน แต่ลืมว่านางเป็นใบ้ จึงทำมือทำไม้สื่อสาร เตียวร่วนหัวไว รีบส่งเสียงอื้ออ่าตอบ ก่อนยิ้มอย่างเอียงอายไปทางอู๋หยางจี “พี่เจียหลิว ถึงมันจะดูโง่ไปหน่อยแต่ข้าคิดว่าแค่อาบน้ำ ให้คุณชายอู๋ คงทำได้เรียบร้อยดี” เข่ออี๋ตอบแทน และไล่สายตาเจ้าชู้สำรวจบุรุษรูปงาม “เจ้าเอ่ยราวกับไปช่วยนางใบ้อาบน้ำให้คุณชายอู๋ผู้นั้น” “ข้าเพียงแต่ เห็นว่าคุณชายรื่นรมย์ดี หรือพี่เจียหลิวไม่เห็นพ้องกับข้า” เจียหลิวส่ายหน้าน้อยๆ คนหน้าด้านนามว่าเข่ออี๋ช่างไม่ระวังปาก แต่อีกฝ่ายหาได้สนใจ นางยังนึกสนุกเสียด้วยซ้ำ จึงกล่าวอย่างทะเล้นทะลึ่งว่า “เสียดายที่เขาต้องไปเป็นเจ้าบ่าวของนางวิญญาณชั่ว ผู้ชายเช่นนี้ สมควรอยู่ในหอนายโลม หรือเป็นสามีของสตรีสักสิบยี่สิบคน ฮิๆ ๆ” เมื่อเข่ออี๋เอ่ยจบ ผู้หญิงที่อยู่ในห้องต่างหัวเราะคิกคัก รวมถึงหมอหนุ่มน้อยที่ใบหน้ากระเดียดเหมือนสตรี และชายวัยกลางคนร่างอ้วนฉุ เขาเป็นตัวแทนของศาลปกครอง “กล่าวได้ดี แต่ตอนนี้ ตามธรรมเนียมเมืองฝูหาน บุรุษที่ต้องแต่งงาน ย่อมต้องรับรู้ถึงศา
อ่านเพิ่มเติม

74 เป็นสามีผี (27)

ถิงมี่เชื่อว่านางไม่ได้ถูกเวทมนตร์ของอีกฝ่ายล่อลวง เพราะนางเรียนรู้วิชาต่างๆ จากนักพรต อีกทั้งยังมียันต์มากมายเพื่อใช้สยบพวกปีศาจร้าย แต่ตอนนี้ชายซึ่งเป็นผู้ส่งสาส์นของหอเมฆาเคลื่อนคล้อยกำลังสืบเท้าไปเบื้องหน้า โดยมีนางก้าวตามไม่ห่าง กลิ่นกายบุรุษที่มีเสน่ห์เฉพาะตัวทำให้นางอยากโผเข้าไปซุกซบอารัค เขาเป็นคนร่างสูงใหญ่ มีใบหน้าที่ชวนให้สตรีหลุ่มหลงได้มิยาก บนใบหน้าสมชายชาตรี ประกอบจมูกโด่ง ดวงตาคมสีอ่อนที่ดูลึกลับ และริมฝีปากบางเฉียบสีแดงสด ซึ่งในยามที่นางกับเขาแนบชิดกัน ก็เป็นสิ่งมหัศจรรย์จนไม่อาจตอบตนได้ว่า นางหลงใหลต่อสิ่งที่เขาปรนเปรอให้ หรือเป็นเพราะอยากได้เขาเป็นคู่ชีวิตจริงๆ ดวงตาของนางมองแผ่นหลังกว้างกับไหล่ลาด มองแล้วก็อยากโผเข้าไปอิงแอบ ศีรษะด้านหลังของเขาสวยขนาดพอเหมาะกับลำตัว อีกทั้งชายผู้นี้มีเรือนผมหยักสลวยเป็นสีน้ำตาล ยิ่งมองนางยิ่งเพลินใจ “ท่านจะพาข้าไปที่ใด” เมื่อได้ยินเสียงคนด้านหลังถาม อารัคจึงฉวยโอกาสที่นางไม่ทันระวังตัว หันมารวบเอวคอดไปชิดกายแกร่ง ถิงมี่ตกใจ แต่ไม่ได้ต่อต้านขัดขืน ร่างกายนางอ่อนระทวย ยิ่งในยามที่สานสบสายตากับอ
อ่านเพิ่มเติม

75 เป็นสามีผี (28)

“คือ...ข้าไม่ใช่สตรีคนแรกของท่าน อีกทั้ง... เขาไม่ได้ทำผิด” ถิงมี่เอ่ยแล้วก็อยากปล่อยโฮ แต่นางอดกลั้นเอาไว้ “แม่นางถิงมี่หมายความเช่นใด” “คือ... ข้าไม่ใช่ผู้หญิงที่ดี ทั้งใจง่าย ทำตัวไม่ต่างจากนางคณิกาที่อยู่สำนักโคมเขียว” อารัคยิ่งฟังยิ่งสับสน กระนั้นสตรีที่บริสุทธิ์สำหรับชายหนุ่มย่อมเป็นเรื่องน่าชื่นชม แต่ตัวเขาหากคนรักจะเคยพลาดพลั้งมาไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ขอเพียงเมื่อครองรักกัน นางต้องไม่เหลวไหลหรือหาทางสวมหมวกเขียวให้เขาเป็นพอ “อย่าได้กังวัล แม้แต่ตัวข้าก็ผ่านสตรีมามิน้อย รู้เช่นนี้ สบายใจขึ้นหรือไม่” ถิงมี่หัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ ชายกับหญิงเปรียบเทียบเช่นนี้ย่อมไม่ถูกต้อง อีกทั้งตอนนี้ใจนางไม่ได้มีเพียงอารัค! “ถ้าหากเจ้าไม่ยอมรับในตัวข้า คงเป็นเพราะข้า ไม่มีคุณสมบัติที่ดีในการเป็นบิดาและหัวหน้าครอบครัว” น้ำเสียงของอารัคจริงจัง มันทำให้ถิงมี่ร้อนรนใจไปหมด กระนั้นนางก็ไม่อยากเป็นหญิงร่านสวาท มีใจให้ชายสองคนในเวลาเดียวกัน “มีสิ่งที่ข้าต้องบอกท่าน ถึงละอายใจ แต่ข้าไม่ขอปิดบัง” ถิงมี่สูดลมหายใจลึก ขอบตานางแดงเรื่อ เม
อ่านเพิ่มเติม

76 เป็นสามีผี (29)

ภายในห้องหอมงคล ซึ่งเตรียมไว้สำหรับให้เจ้าบ่าวได้เรียนรู้การเล้าโลมให้ฝ่ายหญิงมีความสุข บรรยากาศข้างในชวนเคลิ้มไหว พร้อมกลิ่นหอมอ่อนๆ ของสมุนไพร ทุกอย่างดูเหมาะเจาะตกแต่งด้วยดอกไม้ พรั่งพร้อมด้วยเครื่องมือเสริมความสุขยามอุ่นเตียง นอกจากนั้นยังมีภาพวาดอันโด่งดังหลายภาพ ซึ่งล้วนเป็นศาสตร์ร่วมรัก อู๋หยางจีอมยิ้มน้อยๆ เมื่อได้รู้ว่า หญิงสาวที่สองแม่สื่อเลือกให้มาเป็นตัวแทนเจ้าสาวเพื่อสร้างความสุขให้เขาคือเตียวร่วนที่ปลอมตัวเป็นหญิงใบ้ตาบอด “มานี่สิ ยืนอยู่ยืนตรงนั้นจะได้เริ่มซักทีไหม” เมื่อเตียวร่วนถูกเรียก สาวใช้ที่เพิ่งมอบความสุขให้ชายหนุ่มก็หน้าแดงระเรื่อ นางยื่นนิ่งๆ ก่อนถูกสั่งให้ถอดเสื้อผ้าออกจนเปลือยกายอวดผิวนวลเนียนตา และเรือนกายอรชรของนางสร้างความตื่นตาตื่นใจแก่ทุกคนที่พบเห็น “นังบ่าวคนนี้ จะว่าไปงามกว่าคณิกาที่เจ้าเลือกมาตอนแรกอีกนะ” เจียหลิวเอ่ยและบอกให้เตียวร่วนหมุนตัว เพื่อพิจารณรูปร่าง อย่างละเอียด “ข้าได้มันมาจากตลาด ต้องเสียเงินไปไม่น้อย สิบตำลึงเชียวนะพี่เจียหลิว” “ฮิๆ ๆ นับว่าได้ของดีทีเดียว” แม่สื่อใหญ่ว่าพลางหัว
อ่านเพิ่มเติม

77 เป็นสามีผี (30)

การแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้ต้องการฤกษ์ดีอันใด เนื่องจากมันเป็นความอัปมงคลตั้งแต่แรก อีกทั้งแทนที่เจ้าบ่าวจะขี่ม้าไปรับตัวเจ้าสาวแล้วไปยังเรือนของฝ่ายชาย กลับกลายเป็นว่าจับเจ้าบ่าวขึ้นเกี้ยวแล้วส่งเข้าเรือนหอแทน แถมเป็นเรือนหอร้างที่มีกลิ่นอายแห่งความตาย เกิดเรื่องเช่นนี้สาเหตุเพราะเจ้าสาวนั้นเป็นผี! เช้าวันนี้ของเมืองฝูหานที่บรรยากาศอึมครึมผิดปกติ นอกจากมีหมอกลงหนา ท้องฟ้ายังมืดมีเมฆบทบังแสงแรกของวัน ลมพัดกรรโชกเป็นระยะๆ เสียงลมที่พัดผ่านฟังแล้วคล้ายเสียงภูตผี ดังนั้นบรรยากาศจึงดูวิปริตจนน่าครั่นคร้ามใจ ขบวนเจ้าบ่าวแห่มาตามถนนสายหลักของเมือง กระทั่งถึงอีกฝั่งทางทิศที่มีผู้คนอาศัยไม่มาก หลายปีผ่านมามีเหล่าขอทานมาพักอาศัย จนกลายเป็นแหล่งเสื่อมโทรมของเมือง การเดินทางมาของเจ้าบ่าวก็ช่างประหลาด ไร้เสียงดนตรี หรือการร้องเพลงสนุกสนานใดๆ สีหน้าของคนในขบวนสินสอด ล้วนแสดงออกว่าขลาดกลัวต่อการมาเยือนหอแดง คงเป็นเพราะหลายวันที่ผ่านมา ความเฮี้ยนของวิญญาณเจ้าสาวกับเหล่าข้าทาสบริวารของนางทำให้เกิดเรื่องสยองขวัญ แม่สื่อรองเข่ออี๋วันนี้แต่งหน้าสีสันฉูดฉาด แต่ไม่อาจปกปิดความ
อ่านเพิ่มเติม

78 เป็นสามีผี (31)

“ถึงอย่างนั้น เขาก็เป็นบุรุษที่น่าสงสาร” เข่ออี๋ว่าแล้วก็มองอู๋หยางจีอีกหน ก่อนหันไปดูสินสอด “แล้วสินสมรสพวกนี้เล่าจัดการอย่างไร” “เพื่อให้ถูกต้อง ตามประเพณีการแต่งงานของเมืองฝูหาน ย่อมต้องส่งมอบให้แก่เจ้าสาว” ถิงมี่ซึ่งมาเป็นพยายานเอ่ยขึ้น นางเห็นแววตาของหลายคนที่ให้ความสนใจของในหีบทั้งเงินทองและเครื่องประดับที่ชาวบ้านต่างมอบให้ ด้วยอู๋หยางจีเป็นคนต่างถิ่น ดังนั้นชาวเมืองฝูหานจึงเปรียบเสมือนญาติเขา เลยมีประกาศออกไปให้รวบรวมเงินทอง และเครื่องประดับมาเป็นสินสอดครั้งนี้ เมื่อการแต่งงานผ่านไปก็จะส่งคืนเจ้าของตามเดิม แต่แรกไม่มีใครเห็นด้วย หากเมื่อถิงมี่กล่าวว่า ของเหล่านั้นแสดงถึงความจริงใจของทุกคน หากใครไม่อยากมีเคราะห์กรรมก็ควรร่วมกันเป็นเจ้าภาพฝ่ายชาย อีกทั้งเจ้าเมืองก็เอ่ยเสริมหลายสิ่ง ชาวเมืองจึงคล้อยตามจนได้สินสอดมาหลายสิบหีบ “เฮ้อ แล้วผีเจ้าสาวจะใช้มันเป็นรึ” ใครคนหนึ่งกล่าวอย่างติดตลก “แต่นี่คือคำสั่งของท่านเจ้าเมือง และพอวันที่สาม ของพวกนี้จะถูกส่งกลับเข้าคลังของเมืองฝูหานแล้วแจกจ่ายคืน และที่นี่มีทหารยามเฝ้าอย่างแน่นหนา พวกท่านไม่ต้องกังวลว่าจะมี
อ่านเพิ่มเติม

79 เป็นสามีผี (32)

อีกฝั่งหนึ่งของเมืองมีงานเลี้ยงรื่นเริงที่จวนเจ้าเมืองฝูหาน คนที่มีหน้ามีตาในสังคมถูกเชิญไปร่วมงาน ส่วนชาวเมืองทั่วไปต่างจัดงานเล็กๆ ที่บ้าน กินข้าวกันอย่างพร้อมหน้า ด้วยเชื่อกันว่านับแต่นี้จะไม่มีวิญญาณเจ้าสาวจากหอแดงออกอาละวาด อู๋หยางจีนั่งอยู่ในห้องหอร้าง จิตใจไม่ได้กังวลกลัวว่าจะมีวิญญาณใดโผล่ออกมาหลอกหลอน ยามนี้เขาคิดเพียงแต่ว่าเขาจะพาคนได้พบหน้าหนีออกจากเมืองฝูหานได้อย่างไร และคนที่นัดหมายกันไว้อย่างลับๆ จะยื่นมือช่วยเหลือหรือไม่ เพราะไม่มีข้อยืนยันใดว่าฝ่ายนั้นจะอยู่ข้างอู๋หยางจี จากนั้นเขาก็ได้กลิ่นหอมหวานอันคุ้นเคยที่พัดมาพร้อมกับสายลมวูบใหญ่ ตามด้วยกลุ่มควันที่ลอยเข้ามาในห้องหอร้าง เขารีบยกมือขึ้นปิดจมูก ป้องกันพิษดังกล่าว แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ทันการณ์ ขณะที่ร่างสูงใหญ่โงนเงนเจียนวูบหลับ เขาก็หัวเราะออกมาน้อยๆ “ในที่สุด เจ้าสาวของข้าก็ปรากฏตัว” ร่างที่เคลื่อนไหวมีฝีเท้าเบา แน่นอนเขาย่อมรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ใช่ผีสาง หากมีร่างกายเลือดเนื้อ แถมยังชวนให้เขาไขว่คว้ามากอดเสียด้วย “เจ้าสาวของข้า” ร่างที่ก้าวมาชิดอู๋หยางจีหัวเราะเส
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
345678
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status