อู๋หยางจี เป็นชายเล่ห์ เหลือเกิน... “อ๊ะๆ คะ คุณชาย อะ อู๋!!” นางร้องออกมาในที่สุด พร้อมใช้มือทั้งสองข้างกดศีรษะชายหนุ่มเข้าหากลีบสวาทของตน และเขาตอบสนองความต้องการนางด้วยปลายลิ้นอยู่ราวๆ เกือบหนึ่งอึดใจ กายสาวบิดเร่าไปมา นางไม่อาจปฏิเสธว่าหลงใหลการปรนเปรอของอู๋หยางจี มันล้ำลึกชวนให้หวั่นไหว และเป็นความรู้สึกที่ทำให้ว้าวุ่นใจเหลือคณา ลึกกว่านี้ รุนแรงกว่านี้ และได้โปรดอย่าหยุดมือคุณชายอู๋! หญิงสาวอยากตะโกนเช่นนั้น หากในความเป็นจริง นางเอ่ยเสียงขาดห้วงกับเขาว่า “อี๋ๆ ๆ ทะ ท่านรังแกข้า คะ คนน่าไม่อาย” ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนขึ้นเต็มความสูง และนั่นทำให้นางหน้าต้องเงยหน้ามองเขา “เจ้าเข้าใจผิด ข้าแค่สอนให้เจ้ารู้จักความต้องการที่แท้จริงของตัวเองต่างหากเล่า” เอ่ยจบก็หอมแก้มนางทั้งฝั่งซ้ายขวา ตามด้วยการจูบหนักๆ ที่ริมฝีปากอิ่มสวย พอเขาปล่อยให้นางได้หายใจสะดวก จึงถามเสียงทุ้มแหบพร่า “ไหน บอกสิว่าข้าคือใคร” “อื้อ...อุ๊ย...” นางอยากตอบคำถาม หากอู๋หยางจี มิวายตอแยนาง เขาก้มลงไปดูดปลายถันสวย ดูดรุกราน และรุนแรงราวก
Read more