All Chapters of Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire : Chapter 201 - Chapter 210

Madami pa kaming napag-usapan tungkol sa deal. Pinermahan ko na rin ang nagsilbing kontrata namin, mga dapat at hindi dapat gawin during our deal, pero halos lahat ng iyon ay wala akong naging komento. Nang matapos ay pareho kaming tumayo. Una siyang lumabas, habang nakasunod lang ako sa likuran niya. Diretsong bagsak sa kama pagkasarado ko ng aking pintuan. Gusto kong matulog-hindi! Gusto kong itulog na muna ang lahat at hayaan ang bukas na magpaalala sa akin kung bakit nandito ako ngayon, pero kasasarado ko pa lang ng mga mata ko ay may kumatok na naman sa pintuan. I opened the door, and there he was, Riel. Mukhang katatapos lang niya maligo. Nakasuot siya ng bathrobe habang kitang-kita ang kalahati sa mamasa-masa niyang dibdib. Napalunok ako at napaiwas ng tingin. Seryoso, mukha siyang modelo ng isang magazine kung saan ang tema nito ay wet look. Isama mo pa ang mamasa-masa niyang buhok. "I forgot to mention something important," he said, his voice calm as always. Hindi

Hindi ako sumuko at tuloy lang ako sa pag-scroll hanggang sa nagsawa na ako. Para lang akong nakatitig sa isang pader. Nothing useful. Not even a hint.Dahil sa kawalan ng pag-asa ay inis kong nilayo sa sarili ang laptop. Wala rin naman silbi. Mabilis nga ang internet sa mansyon na ito, kaso 'di ko naman mahanap ang hinahanap.Tumayo na ako at nag-inat. Alas sais na pala ng umaga. Ni hindi ko namalayan ang oras. Sabi ko pa man din sa sarili kanina, pagsapit ng alas tres ay matutulog na ako. But look at me now, preparing myself for the grand breakfast, again and again. Gusto kong matulog magdamag. Una, dahil parang napagod ang utak at katawan ko sa kasi-search sa babaetang iyon. Pangalawa ay dahil nga napuyat ako. Kaso wala na akong choice. Mamayang 10:00 AM ang dating ng mga tao ni Riel para sa pagpapatuloy ng preparasyon sa kasal. Nakakahiya naman kung hindi ako sisipot. I won't let this ruin my day. Isabella's disappearance could wait, for now.Umupo ako sa hapag at pinagmasdan a

"Parang may hindi tama talaga, 'no? Tingnan mo, nasa cake tasting na tayo pero wala pa rin si Sir. 'Di tulad no'ng kay Isabella na kinansel talaga lahat ng appointment para lang matutokan ang big day."Ayy. 'Di makapaghintay, girl? Sisipot 'yon sa final touch. Matuto din kasi mag-antay, tsk. Umalis na lang ako do'n at iiling-iling na naupo sa kanina pang na-ispatan na bangko. Nakakainis! Bakit gano'n, 'no? Bakit may mga tao na lagi kang kinukumpara sa taong alam naman ng lahat na lamang na lamang ito sa kahit na anong aspeto?Hindi ako naiinis sa part na may nangyaring comparison. Normal lang iyon sa parte ko dahil ex nga ni Riel si Isabella at ang alam ng lahat, e, ako ang bago. Nakakainis lang sa part na grabe nila ako ngitian kapag kaharap ako, tapos may pagano'n pala sila pagkatalikod ko. If only I could tell them that this was just a fake marriage. A marriage of convenience. But man, I can't, and that's what's more frustrating. Bahala na nga sila. Isipin na nila ang gustong is

Sabay kaming naupo sa kaniya-kaniyang pwesto. Bahagya ko siyang nginitian nang makitang nakakunot ang noo nitong nakatitig sa akin, tila nawi-wierduhan sa akin. Mabuti na lang talaga at naging mabilis ang aming almusal. Alas otso na nang naisipan naming lumakad na papunta sa venue. Nasa may pintuan na ako palabas ng mansyon nang unahan niya ako sa paglalakad. Saglit akong napahinto dahil do'n. Ilang sandali ay nakapamulsa niya akong hinarap at tiningnan ako mula ulo hanggang paa. "You look... better than I expected," he said, his tone neutral but somehow carrying a hint of approval. "That's all," dugtong niya bago ako mabilis na tinalikuran. Tinaasan ko siya ng kilay kahit hindi naman niya nakikita. Sumunod ako sa kaniya at sabay kaming pumunta sa garahe. "You look overdressed for a fake fiancé," habol kong hirit na nagpahinto sa kaniya sa pagbukas ng sasakyan. Ilang sandali ay marahan siyang natawa at iiling-iling akong tiningnan. "You're surprisingly confident for someone who

Habang naglalakad kami patungo doon ay hindi ko maiwasang mapansin ang pananatili ng kamay ni Riel sa likod ko. Kung minsan ay tinatamaan nito ang braso ko, na siyang pinapaalala ang deal na dapat namin gampanan. The bouquets were stunning, their vibrant colors and delicate arrangements almost too beautiful to be real. Kumuha ako ng isa at nakangiti ko itong pinakita kay Riel. "This is gorgeous," I said, unable to hide my awe."It should be," kaswal ngunit malamig niyang sabi. "I paid enough for them."Imbes na supalpalin siya ay nagkunwari na lang akong natawa. "You really know how to ruin a moment, don't you?" pabebe at kunwaring malambing kong suway sa kaniya. Parang ikinatuwa niya ang ayos ko nang balingan niya ulit ako na may nakakalokong tingin. "You're easy to amuse.""Maybe you're just funnier than you think," I quipped, enjoying the rare flicker of amusement that crossed his face.Narinig ko ang kantyaw ng iba sa paligid. Nagtinginan lang kaming dalawa at kunwaring hindi