Tumaas pa ang kilay ni Kenneth, saka tumawa nang mapanlait pero halatang kinakain ng selos.“I’m not jealous. I’ve never been jealous.”Matalim ang bawat salitang binitawan niya, pero halatang hindi totoo—ramdam sa boses, sa mata, sa tikas ng tindig niya.“Talaga?” balik ni Riza, ramdam pa rin ang inis sa dibdib. “Then bakit ka nagagalit? Bakit parang gusto mo akong kainin nang buo kanina?”Hindi sumagot si Kenneth. Instead, umiling ito, parang siya pa ang naiinis sa sarili.“I don’t need to explain myself,” madiin nitong sabi. “Kung ayaw mong maniwala, fine.”At bago pa siya makasagot, bigla itong tumalikod, mabilis ang lakad paalis, iniwan siyang nakatayo sa harap ng kitchen—mainit ang pisngi, naguguluhan, at mas lalong naiinis.------Pag-uwi nila sa bahay, parehong tahimik sina Riza at Kenneth. Wala kahit isang salita. Parang may invisible wall na nakatayo sa pagitan nila.Pagpasok pa lang nila sa sala, dumiretso si Kenneth sa sofa at naupo na parang ang lalim ng problema niya. K
Last Updated : 2025-12-02 Read more